Divine Liturgie: Pourquoi ne lit-t-on pas d’abord le saint Évangile et après l’épître? ╰⊰¸¸.•¨* French

http://divine-liturgie-orthodoxe.blogspot.com

DIVINE LITURGIE ORTHODOXE

Divine Liturgie:

Pourquoi ne lit-t-on pas d’abord le saint Évangile et après l’épître?

Saint Nicolas Cabasilas demande: «Pourquoi ne lit-t-on pas d’abord le saint Évangile et après l’épître? Ensuite il répond: ce que le Seigneur Lui-même dit, est une révélation plus complète que celle dont nous parlent les apôtres. En outre, nous avons dit que les événements pendant la Divine Liturgie correspondent à une révélation progressive et suivent un cours ascendant échelonné, avançant de l’inférieur au supérieur. Pour cela nous lisons d’abord l’épître et après le passage évangélique» (Saint Nicolas Cabasilas P.G. 150, 416 C).

Source:

 

 

Τι είναι η Θεία Λειτουργία;

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH

Τι είναι η Θεία Λειτουργία;

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Πηγή:

https://paterstefanos.gr

ΠΑΤΗΡ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η Θεία Λειτουργία είναι η δημόσια λατρεία όλων των πιστών. Προσφέρεται η λατρεία αυτή από το λαό του Θεού και το Λειτουργό ιερέα, προς το Θεό. Η θεία της δωρεά και ο σωτήριος καρπός της, δηλαδή η λυτρωτική Θυσία, είναι για όλους εμάς, που αποτελούμε το λαό του Θεού. ΄Αρα η Θεία Λειτουργία γίνεται από το λαό του Θεού για το λαό του Θεού. Από μας και για μας .

Επομένως, λαός του Θεού είναι και οι ιερείς και οι πιστοί Χριστιανοί, οι λαϊκοί. Εμείς οι ιερείς δε λειτουργούμε ποτέ μόνοι μας και μυστικά. Δε μπορεί, δηλαδή, ο ιερέας να τελέσει Θεία Λειτουργία, να πει «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και Continue reading “Τι είναι η Θεία Λειτουργία;”

Απαντήσεις σε 7 ερώτησεις σας

http://orthodox-heart.blogspot.com

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com

Q&A- HEART QUESTIONS & ANSWERS

ORTHODOX HEART

Απαντήσεις σε 7 ερώτησεις σας

Ερώτηση:

Επιτρέπεται να ασπαστούμε κάποιον την ημέρα που έχει Κοινωνήσει;

Απάντηση:

Ναι επιτρέπεται να ασπαστούμε κάποιον την ημέρα που έχει κοινωνήσει. Δεν ισχύει αυτό που λένε κάποιοι οτι δεν επιτρέπεται να ασπαστούμε κάποιον που έχει κοινωνήσει εκείνη την ημέρα.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση 2:

Γιατί ο Χριστός γεννήθηκε στην Παλαιστίνη και δεν γεννήθηκε στην Ελλάδα όπου γεννήθηκαν οι επιστήμες, η φιλοσοφία κλπ.;

Απάντηση:

Διότι στην Ελλάδα πιθανόν να τον θεοποιούσαν αμέσως. Γιατί οι πρόγονοί μας είχαν σε ημερήσια διάταξη την θεοποίηση ανθρώπων. Ενώ στους Εβραίους απαγορευόταν αυστηρά η θεοποίηση ανθρώπων με ποινή θανάτου. Το ότι γεννήθηκε στην Παλαιστίνη είναι μια απόδειξη ότι είναι πραγματικός Θεός που έλαβε σάρκα γιατί αν δεν ήταν Θεός δεν θα μπορούσε να επιβληθεί ως Θεός και να ιδρύσει την Εκκλησία Του η οποία παρόλο τους ανεξέλεκτους διωγμούς συνεχίζει και υπαρχει και διακυρυττει ότι ο Χριστός είναι ο Θεός που έλαβε Σάρκα.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση 3:

Ο Κατακλυσμός του Νώε ήταν παγκόσμιος; Είναι αίρεση αν πούμε ότι δεν ήταν παγκόσμιος;

Απάντηση:

Ναι ο Κατακλυσμός του Νώε ήταν παγκόσμιος. Αν πούμε ότι δεν ήταν αυτό είναι κατά της αξιοπιστίας της Βίβλου.

Στη Γένεση 7, 19-23 λέει καθαρά ότι ο κατακλυσμός του Νώε ήταν παγκόσμιος:

Γεν. 7,19-23: “Και εξωγκώθη ακόμη περισσότερον το ύδωρ και υπερεπληθύνθη και εσκέπασεν όλα τα όρη τα υψηλά, όσα υπήρχον κάτω από τον ουρανόν. Δέκα πέντε πήχεις επάνω από τα υψηλότερα όρη υψώθη το ύδωρ και εσκέπασεν εξ ολοκλήρου αυτά. Επνίγη δε και απέθανε μέσα εις τα ύδατα του κατακλυσμού κάθε ζωϊκή υπαρξις της γης, τα πτηνά του ουρανού και τα κτήνη και τα θηρία και τα ερπετά που σύρονται εις την γην και κάθε άνθρωπος· και όλα όσα έχουν ζωήν και αναπνέουν, κάθε τι το οποίον έζη εις την ξηράν επνίγη. Τοιουτοτρόπως ο Θεός εξηφάνισε κάθε ζωντανήν ύπαρξιν επί της γης από ανθρώπου μέχρι των κτηνών και ερπετών και πτηνών του ουρανού· τα πάντα εξηφανίσθησαν από το πρόσωπον της γης. Εμεινε δε εν τη ζωή μόνον ο Νώε και όσοι ήσαν μαζή με αυτόν εις την κιβωτόν”.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση 4: Οι αλλόδοξοι και οι αλλόθρησκοι μπορούν να σωθούν;

Απάντηση:

Αν κάποιος ήταν βαπτισμένος Ορθόδοξος και αλλαξοπίστησε αν δεν μετανοήσει και δεν επιστρέψει δεν σώζεται. Αλλά αν κάποιος γεννήθηκε εκτός Ορθοδοξίας και δεν έχει ακούσει τίποτα περί Ορθοδοξίας τότε λέει ο Απόστολος Παύλος ότι αυτός ο άνθρωπος θα κριθεί με το νόμο της συνειδήσεως δηλ. θα κριθεί για το αν ήταν σωστός άνθρωπος δηλ. αν έκλεβε, σκότωνε, πόρνευε, μοίχευε κλπ..

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση 5: Υπάρχουν Άγιοι εκτός Εκκλησίας;

Απάντηση:

Δεν υπάρχουν Άγιοι εκτός Εκκλησίας. Σεσωσμένοι εκτός της Εκκλησίας μπορεί να υπάρχουν, Άγιοι όμως όχι.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση 6: Ισχύει το θέμα του απολύτου προορισμού; Ήταν δυνατόν ο Ιούδας να πράξει αλλιώς, αφού είχαν μιλήσει οι προφητείες για την προδοσία του;

Απάντηση:

Δεν ισχύει το θέμα περί απολύτου προορισμού. Λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος για την περίπτωση αυτή: “Οὐκ ἐκ τῆς προφητείας ἡ προδοσία, ἀλλ᾽ ἐκ τῆς προδοσίας ἡ προφητεία”… Δέν πρόδωσε δηλαδή ο Ιούδας επειδή υπήρχε η προφητεία αυτή, αλλά επειδή ο Θεός είδε ότι ο Ιούδας —με την απόλυτη ελευθερία του— θα Τον πρόδώσει, το προείπε με την προφητεία.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση 7: Υπάρχει τύχη;

Απάντηση:

Τύχη δεν υπάρχει καθόλου. Εφόσον ο Θεός προνοεί ακόμη και για τα ελαχιστότερα των δημιουργημάτων Του, για τα ψάρια, για τα σκουλήκια, για τα φυτά, δεν θα προνοήσει πολύ περισσότερο για τον άνθρωπο, ο οποίος είναι κατ᾽ εικόνα Του και καθ᾽ ομοίωσιν Του; Ο άνθρωπος ο οποίος ζει κι εναποθέτει τον εαυτό του και όλες τις μέριμνές του στα χέρια του Θεού, αυτός τα ξεπερνάει όλα εύκολα στη ζωή του με τη βοήθεια του Θεού. Όποιος δεν προσεγγίζει το Θεό, νομίζει ότι σε όλα βασιλεύει η τύχη. Όποιος ζει την πίστη στο Θεό, αυτός βλέπει ότι δεν υπάρχει τύχη πουθενά.

╰⊰¸¸.•¨*

Ρωτήστε με email ή στην φόρμα του site οτιδήποτε επιθυμεί η καρδιά σας:

gkiouz.abel@gmail.com

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com

Q&A

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ & ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ

HEART QUESTIONS & ANSWERS

Είναι οι προγαμιαίες σχέσεις πορνεία; – Απαντάει ο Αρχιμ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος (+1989)

http://gkiouzelis.blogspot.com

ORTHODOX HEART SITES

amazon_sunset-peru

Είναι οι προγαμιαίες σχέσεις πορνεία;

Αρχιμ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Υπάρχουν πολλοί, ενίοτε και καθηγητές Θεολόγοι που διδάσκουν μια πολύ «βολική» και «έξυπνη» θεωρία: Ότι πορνεία είναι μόνο η σαρκική ικανοποίηση που γίνεται έξω από το γάμο με πόρνες και με χρήματα (δηλαδή με πληρωμή).

Ενώ όπου υπάρχει αγάπη, όπου υπάρχει ψυχική επαφή, εκεί δεν έχουμε πορνεία.

Συνεπώς, ένα ζευγάρι νέων που αγαπιούνται και η σαρκική σχέση του αποτελεί «ολοκλήρωση της αγάπης των», δεν είναι πορνεία και άρα δεν κάνουν αμαρτία.

Το Ευαγγέλιο μόνο την πορνεία και τη μοιχεία απαγορεύει. Δεν απαγορεύει την Continue reading “Είναι οι προγαμιαίες σχέσεις πορνεία; – Απαντάει ο Αρχιμ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος (+1989)”

Επιτρέπονται οι προγαμιαίες σχέσεις; – Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

SYNAXARION-HAGIOLOGY

12-13-2016-4-25-13-PM

AgPaisios

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

για τις προγαμιαίες σχέσεις

Ήρθαν δύο-τρεις φοιτήτριες σήμερα και μου είπαν: «Γέροντα, κάντε προσευχή να περάσουμε στις εξετάσεις» και εγώ τις είπα: «Θα προσευχηθώ να περάσετε τις εξετάσεις της αγνότητας. Αυτό είναι το πιο βασικό. Όλα τα άλλα βολεύονται μετά». Καλά δεν τις είπα; Ναι, είναι μεγάλο πράγμα να βλέπεις στα πρόσωπα των νέων σήμερα τη σεμνότητα, την αγνότητα! Πολύ μεγάλο πράγμα!

Έρχονται μερικές κοπέλες οι καημένες τραυματισμένες. Ζουν άτακτα με νέους, δεν καταλαβαίνουν πως ο σκοπός τους δεν είναι καθαρός και σακατεύονται. «Τι να κάνω, πάτερ;» με ρωτούν. «Ο ταβερνιάρης, τις λέω, έχει φίλο τον μπεκρή, αλλά γαμπρό δεν τον κάνει στην κόρη του». Να σταματήσετε τις σχέσεις. Αν σας αγαπούν πραγματικά, θα το εκτιμήσουν. Αν σας αφήσουν, σημαίνει ότι δεν σας αγαπούν και θα κερδίσετε χρόνο».

Ο πονηρός εκμεταλλεύεται τη νεανική ηλικία, που έχει επιπλέον και τη σαρκική επανάσταση και προσπαθεί να καταστρέψει τα παιδιά στη δύσκολη αυτή περίοδο που περνούν. Το μυαλό είναι ανώριμο ακόμα, υπάρχει απειρία μεγάλη και απόθεμα πνευματικό καθόλου. Γι’ αυτό ο νέος πρέπει πάντα να αισθάνεται ως ανάγκη τις συμβουλές των μεγαλυτέρων σ’ αυτή την κρίσιμη ηλικία, για να μη γλιστρήσει στο γλυκό κατήφορο της κοσμικής λεωφόρου, που στη συνέχεια γεμίζει την ψυχή από άγχος και την απομακρύνει αιώνια από τον Θεό.

Καταλαβαίνω ότι ένα φυσιολογικό παιδί, στη νεανική ηλικία, δεν είναι εύκολο να βρίσκεται σε τέτοια πνευματική κατάσταση, ώστε να κάνει διάκριση· «ουκ ένι άρσεν και θήλυ». Γι’ αυτό και οι πνευματικοί πατέρες συνιστούν να μην κάνουν συντροφιά τα αγόρια με τα κορίτσια, όσο και πνευματικά κι αν είναι, γιατί η ηλικία είναι τέτοια που δε βοηθάει και ο πειρασμός εκμεταλλεύεται τη νεότητα. Γι’ αυτό συμφερότερο είναι ο νέος θα θεωρηθεί ακόμα και κουτός από τα κορίτσια (ή η νέα από τα αγόρια) για την πνευματική του φρονιμάδα και αγνότητα και να σηκώνει και αυτόν το βαρύ σταυρό. Γιατί αυτός ο βαρύς σταυρός κρύβει όλη τη δύναμη και τη σοφία του Θεού και τότε ο νέος θα είναι πιο δυνατός από τον Σαμψών και πιο σοφός από το σοφό Σολομώντα.

Καλύτερα είναι, όταν βαδίζει, να προσεύχεται και να μην κοιτά δεξιά και αριστερά, ακόμα και αν πρόκειται να παρεξηγηθεί από συγγενικά πρόσωπα, γιατί δήθεν τους περιφρόνησε και δεν τους μίλησε, παρά να περιεργάζεται και να βλάπτεται και να παρεξηγηθεί ακόμα από τους κοσμικούς ανθρώπους που σκέφτονται πονηρά. Χίλιες φορές καλύτερα να φεύγει σαν το αγρίμι από τους ανθρώπους μετά τον εκκλησιασμό για να διατηρήσει την πνευματική του φροντίδα και ό,τι απεκόμισε από τον εκκλησιασμό, παρά να κάθεται και να χαζεύει στις γούνες (ή στις γραβάτες η νέα) και να αγριέψει πνευματικά από το γρατσούνισμα που θα του κάνει ο εχθρός στην καρδιά.

Είναι αλήθεια ότι ο κόσμος δυστυχώς έχει σαπίσει και, απ’ όπου κι αν περάσει μια ψυχή που θέλει να διατηρηθεί αγνή, θα λερωθεί. Με τη διαφορά όμως ότι ο Θεός δεν θα ζητήσει τα ίδια με αυτά που θα ζητούσε την παλιά εποχή από ένα Χριστιανό που ήθελε να διατηρηθεί αγνός. Χρειάζεται ψυχραιμία, και ο νέος να κάνει ό,τι μπορεί. Να αγωνισθεί, για να αποφεύγει τα αίτια, και ο Χριστός μας θα βοηθήσει από εκεί και πέρα. Ο θείος έρωτας, αν φουντώσει στην ψυχή του, είναι τόσο πολύ θερμός που έχει τη δύναμη να καίει κάθε άλλη επιθυμία και κάθε άσχημη εικόνα. Όταν ανάψει αυτή η φωτιά, τότε αισθάνεται και τις θείες εκείνες ηδονές, που δεν μπορεί κανείς να τις συγκρίνει με καμιά άλλη ηδονή.

Όταν γευτεί το ουράνιο εκείνο μάννα, δεν θα του κάνουν καμιά εντύπωση πλέον τα άγρια ξυλοκέρατα. Γι’ αυτό πρέπει να πιάσει γερά το τιμόνι και να κάνει το σταυρό του και να μη φοβάται. Μετά από τον μικρό του αγώνα θα λάβει και την ουράνια τροφή. Την ώρα του πειρασμού θέλει παλληκαριά, και ο Θεός θαυματουργικά θα βοηθήσει.

Μου είχε διηγηθεί ο Γέρο-Αυγουστίνος: Είχε πάει σαν αρχάριος σε ένα Μοναστήρι στην Ρωσία, στην πατρίδα του. Εκεί ήταν όλοι σχεδόν γεροντάκια και έστειλαν αυτόν ως διακονητή, για να βοηθάει έναν υπάλληλο της Μονής στο ψάρεμα, γιατί η Μονή συντηρείτο από την αλιεία. Μια μέρα λοιπόν ήρθε η κόρη του υπαλλήλου και είπε στον πατέρα της να πάει γρήγορα στο σπίτι για μια επείγουσα δουλειά και κάθησε εκείνη να βοηθήσει. Ο πειρασμός όμως την είχε κυριεύσει την ταλαίπωρη και, χωρίς να σκεφθεί, όρμισε επάνω στον δόκιμο με αμαρτωλές διαθέσεις. Εκείνη την στιγμή τα έχασε ο Αντώνιος –αυτό ήταν το κατά κόσμον όνομά του-, γιατί ήταν ξαφνικό. Έκανε τον σταυρό του και είπε: «Χριστέ μου, καλύτερα να πνιγώ παρά να αμαρτήσω» και πετάχτηκε από την όχθη μέσα στο βαθύ ποτάμι! Αλλά ο Καλός Θεός βλέποντας τον μεγάλο ηρωισμό του αγνού νέου, που ενήργησε σαν νέος Άγιος Μαρτινιανός, για να διατηρηθεί αγνός, τον κράτησε επάνω στο νερό, χωρίς καν να βραχεί! «Ενώ πετάχθηκα, μου έλεγε, με το κεφάλι κάτω, δεν κατάλαβα πώς βρέθηκα όρθιος επάνω στο νερό, χωρίς να βραχούν ούτε τα ρούχα μου!» Εκείνη την στιγμή ένιωσε και μια εσωτερική γαλήνη με μια ανέκφραστη γλυκύτητα, που εξαφάνισε τελείως κάθε λογισμό αμαρτωλό και κάθε ερεθισμό σαρκικό, που του είχε δημιουργήσει προηγουμένως με τις άσεμνες χειρονομίες της η κοπέλα. Όταν είδε μετά η κοπέλα επάνω στο νερό όρθιο τον Αντώνιο, άρχισε να κλαίει μετανοιωμένη για το σφάλμα της και συγκινημένη για το μεγάλο αυτό θαύμα.

Παλιά με τι θυσίες κρατούσαν την αγνότητά τους οι κοπέλες! Θυμάμαι, στον πόλεμο είχαν αγγαρέψει μερικούς χωρικούς με τα ζώα τους και είχαν αποκλεισθεί σε ένα ύψωμα από τα χιόνια. Οι κάτω από τα χιονισμένα έλατα έκαναν κάτι υπόστεγα με κλωνάρια από έλατα, για να προφυλαχθούν από το κρύο. Οι γυναίκες πάλι αναγκάσθηκαν να προστατευθούν από συγχωριανούς, γνωστούς ανθρώπους. Μια κοπέλα και μια γριά ήταν από κάποιο μακρινό χωριό και αναγκάσθηκαν και αυτές να μπουν σε ένα από αυτά τα ελάτινα υπόστεγα. Αλλά δυστυχώς υπάρχουν μερικοί άπιστοι και δειλοί. Οι οποίοι δεν συγκλονίζονται ακόμη και εν καιρώ πολέμου. Δεν πονάνε για τους διπλανούς τους που τραυματίζονται ή σκοτώνονται, αλλά, εάν βρουν ευκαιρία, επιδιώκουν ακόμη και να αμαρτήσουν, γιατί φοβούνται μήπως σκοτωθούν και δεν προλάβουν να γλεντήσουν, ενώ έπρεπε, τουλάχιστον εν ώρα κινδύνου, να μετανοήσουν. Ένας σαν και αυτούς που εν καιρώ πολέμου, όπως ανέφερα, δεν σκέφτονται να μετανοήσουν, αλλά να αμαρτήσουν, ενοχλούσε την κοπέλα τόσο άσχημα που αναγκάσθηκε να φύγει. Προτίμησε να ξυλιάσει, ακόμη και να πεθάνει έξω στα χιόνια, παρά να χάση την τιμή της. Βλέποντας η καημένη η γριά ότι έφυγε η κοπέλα, ακολούθησε και αυτή τα ίχνη της και την βρήκε τριάντα λεπτά μακριά, κάτω από ένα μικρό υπόστεγο ενός εξωκκλησιού του Τιμίου Προδρόμου. Ο Τίμιος Πρόδρομος ενδιαφέρθηκε για την τίμια κοπέλα και την οδήγησε στο εξωκκλησάκι του που η κοπέλα ούτε καν το ήξερε. Και στην συνέχεια τι έκανε ο Τίμιος Πρόδρομος! Παρουσιάσθηκε σ΄ έναν στρατιώτη, στον ύπνο του, και του είπε να πάει στο εξωκκλήσι του το συντομώτερο.

Σηκώνεται λοιπόν ο στρατιώτης και ξεκινάει μέσα στην φωτισμένη νύχτα από τα χιόνια και πάει στο εξωκκλήσι, ήξερε περίπου που είναι. Τι να δη όμως! Μια γριά και μια κοπέλα καρφωμένες μέσα στο χιόνι μέχρι τα γόνατα, μελανιασμένες και ξυλιασμένες από το κρύο. Άνοιξε αμέσως το εκκλησάκι, μπήκαν μέσα και συνήλθαν κάπως. Δεν είχε τίποτε άλλο να τους προσφέρει ο στρατιώτης παρά το κασκόλ του στην γριά και από ένα γάντι στην καθεμία και τις είπε να το αλλάζουν τα χέρια. Του διηγήθηκαν μετά τον πειρασμό που συνάντησαν.

«Καλά, λέει στην κοπέλα ο στρατιώτης, πώς αποφάσισες να φύγεις νύχτα, μέσα στα χιόνια και σε άγνωστο μέρος;».

Και εκείνη απάντησε: «Εγώ μόνον αυτό μπορούσα να κάνω και πίστευα ότι ο Χριστός θα με βοηθούσε από εκεί και πέρα».

Τότε ο στρατιώτης τελείως αυθόρμητα, από πόνο και όχι απλώς για να τις παρηγορήσει, λέει:

«Τελείωσαν πια τα βάσανά σας. Αύριο θα είσθε στα σπίτια σας».

Με τα λόγια αυτά χάρηκαν πολύ και ζεστάθηκαν περισσότερο. Και πράγματι, ξεκίνησαν τα Λ.Ο.Μ., άνοιξαν τον δρόμο και την άλλη μέρα το πρωί τα στρατιωτικά μεταγωγικά ήταν εκεί, και οι καημένες πήγαν στα σπίτια τους. Τέτοιες Ελληνοπούλες που είναι ντυμένες και με θεία Χάρη –και όχι οι απογυμνωμένες και από θεία Χάρη- πρέπει να θαυμάζονται και να επαινούνται.

Τα καημένα τα παιδιά τα καταστρέφουν σήμερα με θεωρίες διάφορες.

Γι’ αυτό είναι αναστατωμένα, ζαλισμένα. Άλλο θέλει να κάνη το παιδί, άλλο κάνει. Αλλού θέλει να πάει, αλλού το πάει το ρεύμα της εποχής. Μεγάλη προπαγάνδα γίνεται από σκοτεινές δυνάμεις που κατευθύνουν όσα παιδιά δεν τους κόβει πολύ το μυαλό.

Στα σχολεία μερικοί δάσκαλοι λένε: «Για να έχετε πρωτοβουλία, να μη σέβεστε, να μην υποτάσσεστε στους γονείς», και τα αχρηστεύουν.

Μετά τα παιδιά δεν ακούνε ούτε γονείς ούτε δασκάλους. Και είναι δικαιολογημένα, γιατί νομίζουν πως έτσι πρέπει να κάνουν. Τα υποστηρίζει και το κράτος, τα κανοναρχούν, τα εκμεταλλεύονται και οι άλλοι που δεν νοιάζονται ούτε για Πατρίδα ούτε για οικογένεια ούτε για τίποτε, για να πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους.

Ε, αυτό λίγο-πολύ έχει κάνει πολύ κακό στην νεολαία σήμερα, πάρα πολύ κακό, μέχρι που καταλήγουν τα παιδιά να έχουν αρχηγό τον διάβολο. Φοβερό! Τι σας δίνει και τι σας παίρνει, κακόμοιρα παιδιά!

Μικρά παιδιά αγριεμένα, με τους καφέδες, με τα τσιγάρα… Πού να δεις βλέμμα λαμπερό, Χάρη Θεού στο πρόσωπό τους!

Δεν είναι ελευθερία όταν πούμε στους νέους ότι όλα επιτρέπονται έλεγε ο π. Παίσιος. Για να προκόψει κανείς πρέπει να δυσκολευθεί. Έχουμε ένα δενδράκι. Το περιποιούμαστε, του βάζουμε πάσσαλο και το δένουμε με σχοινί. Δεν το δένουμε όμως με σύρμα, γιατί θα του κάνουμε κακό. Με τους τρόπους αυτούς δεν περιορίζουμε το δενδράκι; Και όμως δεν γίνεται αλλιώς. Για κοιτάξτε και το παιδάκι. Του περιορίζουμε την ελευθερία από την αρχή. Μόλις συλλαμβάνεται είναι περιορισμένο το κακόμοιρο στην κοιλιά της μητέρας· μένει εκεί εννιά μήνες. Μόλις αρχίζει να μεγαλώνει του βάζουν κάγκελα. Όλα αυτά φαίνονται ότι του στερούν την ελευθερία, αλλά δίχως αυτά τα προστατευτικά μέτρα το παιδί θα πέθαινε από την πρώτη στιγμή.

Μια φορά είχε έρθει στο καλύβι ένα νέο παιδί απελπισμένο, γιατί έπεφτε σε σαρκική αμαρτία και δεν μπορούσε να απαλλαγεί από αυτό το πάθος. Είχε πάει σε δύο πνευματικούς που προσπάθησαν με αυστηρό τρόπο να το βοηθήσουν να καταλάβει ότι είναι βαρύ αυτό που κάνει. Το παιδί απελπίστηκε. «Αφού ξέρω ότι αυτό που κάνω είναι αμαρτία, είπε, και δεν μπορώ να σταματήσω να το κάνω και να διορθωθώ, θα κόψω κάθε σχέση μου με τον Θεό». Όταν άκουσα το πρόβλημά του, το πόνεσα το καημένο και του είπα: «Κοίταξε, ευλογημένο, ποτέ να μην ξεκινάς τον αγώνα σου απ’ αυτά που δεν μπορείς να κάνεις, αλλά από αυτά που μπορείς να κάνεις. Για να δούμε τι μπορείς να κάνεις και να αρχίσεις από αυτά. Μπορείς να εκκλησιάζεσαι κάθε Κυριακή;». «Μπορώ», μου λέει. «Μπορείς να νηστεύεις κάθε Τετάρτη και Παρασκευή;». «Μπορώ». «Μπορείς να δίνεις ελεημοσύνη το ένα δέκατο απ’ το μισθό σου ή να επισκέπτεσαι αρρώστους και να τους βοηθάς;». «Μπορώ». «Μπορείς να προσεύχεσαι κάθε βράδυ, έστω και αν αμάρτησες και να λες: «Θεέ μου, σώσε την ψυχή μου;». «Θα το κάνω γέροντα» μου λέει. «Άρχισε, λοιπόν, του λέω, από σήμερα να κάνεις όλα αυτά που μπορείς και ο Παντοδύναμος Θεός θα κάνει το ένα που δεν μπορείς». Το καημένο ηρέμησε και συνέχεια έλεγε: «Σ’ ευχαριστώ, πάτερ». Είχε, βλέπεις, φιλότιμο και ο Καλός Θεός το βοήθησε.

(Απόσπασμα από το βιβλίο του π. Γεωργίου Καλπούζου «Έφηβοι και προγαμιαίες σχέσεις», σελ. 60-67)

Υπάρχει Αρχάγγελος Ουριήλ και επιτρέπεται να προσευχόμαστε σε αυτόν; – Απαντήσεις στις ερωτήσεις σας

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com

HEART QUESTIONS & ANSWERS

SAINTS OF MY HEART

comment_NLVL2egoVTi2lupD5OxII7GJowLVN67b.jpg

SynaxisAngels.jpg

Ερώτηση:

Υπάρχει Αρχάγγελος Ουριήλ και επιτρέπεται να προσευχόμαστε σε αυτόν;

Απάντηση:

Επειδή στην Αγία Γραφή δεν αναφέρεται Αρχάγγελος με το όνομα Ουριήλ δεν επιτρέπεται να προσευχούμαστε σε Αρχάγγελο Ουριήλ. Μπορείς  να προσεύχεσαι στους Αρχάγγελους Γαβριήλ, Μιχαήλ και Ραφαήλ οι οποίοι αναφέρονται μέσα στην Αγία Γραφή. Επίσης μπορείς να προσεύχεσαι στούς Αγίους Αρχαγγέλους γενικά λέγοντας “Άγιοι Αρχάγγελοι πρεσβεύσατε υπέρ ημών”.

Why is the Church called Apostolic?

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com

http://russiaofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

HEART QUESTIONS & ANSWERS

RUSSIA OF MY HEART

image-48522-0-0-noshtni-tsvetove.jpg

st-philaret-of-moscow-2.jpg

Why is the Church called Apostolic?

╰⊰¸¸.•¨*

Topic 274 of the Catechism

of Saint Philaret of Moscow, Russia (+1867)

November 19

Because she has from the Apostles, without break or change, both her doctrine and the succesion of the gifts of the Holy Spirit, through the laying of consecrated hands. In the same sense the Church is called Orthodox, or Right-believing.

“You are no more strangers and foreigners, but fellowcitizens with the saints, and of the household of God; and are built upon the foundation of the apostles and prophets, Jesus Christ himself being the chief corner stone;” (Eph. 2:19-20).

Source:

LOVE AND REPENTANCE

Τι είναι η “θετική ενέργεια”; Συμβαδίζει με την Ορθοδοξία;

http://orthodox-heart.blogspot.com

ORTHODOX HEART

EQg3gUME-1170x658

Περί “θετικής και αρνητικής ενέργειας”

Κωνσταντίνος Ι. Αντωνόπουλος, θεολόγος M.Th.

Τα τελευταία χρόνια συχνά γίνεται λόγος για “θετική και αρνητική ενέργεια”. Ο γενικός και αόριστος αυτός νεοεποχίτικος όρος δεν χρησιμοποιείται από τους γνώστες για να δηλώσει την καλή διάθεση και εσωτερική ευεξία που αισθάνεται κάποιος αλλά την «ενέργεια», πού πιστεύουν ότι υπάρχει και προέρχεται από όλο το σύμπαν. Αυτή η δύναμη, λένε, μπορεί να ανακαλυφθεί και να χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς του ανθρώπου.

Γράφουν σχετικά : «Η είσοδος του σπιτιού πρέπει είναι, σύμφωνα με το Φένγκ Σούι, «το στόμα του τσι», δηλαδή εκεί από όπου «μπαίνει» όλη η θετική ενέργεια. Φροντίστε, λοιπόν, η είσοδος να είναι καθαρή και φωτεινή και απομακρύνετε πράγματα που δεν χρειάζεστε και μπορεί να εμποδίζουν τη θετική ενέργεια να μπει».

Τη θεωρία περί “θετικής καί αρνητικής ενέργειας” χρησιμοποιούν συγκαλυμμένα, διάφορες ομάδες που ασχολούνται με την Αστρολογία, το Φένγκ Σούι,, τις θεραπείες Σιά Τσου, τη Γιόγκα, την αυτογνωσία, αυτοθεραπεία και αυτοβελτίωση .

Όπως έγραφε ο μακαριστός π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος, όλες αυτές οι ομάδες προβάλλουν ταυτόχρονα ως “γενική συνταγή” τη θετική σκέψη λέγοντας ό,τι «δεν υπάρχει καμιά πραγματικότητα εκτός από τον “εαυτό”, ο “εαυτός” δημιουργεί τα πάντα». Βλέπουμε δηλαδή ό,τι η πίστη στο Θεό υποκαθίσταται από την πίστη στον Εαυτό που ειδωλοποιείται και παίρνει τη θέση του Θεού. «Έχε πίστη», λένε, αλλά εννοούν μια «πίστη όχι στο πρόσωπο του Χριστού ή στον Τριαδικό Θεό ή σε οποιαδήποτε δύναμη έξω από τον εαυτό μας, αλλά πίστη στις δυνάμεις του ίδιου του εαυτού μας, δηλαδή μια διαβολική πίστη».

Η λεγόμενη θετική σκέψη δεν έχει καμία σχέση με τον καλό λογισμό της Ορθοδόξου παραδόσεώς μας. Ο άγιος Γέροντας Παΐσιος ὁ Αγιορείτης έλεγε για το θέμα αυτό ότι καλός λογισμός είναι να μπεις από αγάπη στη θέση του άλλου για να τον καταλάβεις και να του βρεις ελαφρυντικά, αν χρειάζεται. Μπαίνει δηλαδή για κάποιο λόγο ένας μοναχός στο κελλί ενός άλλου μοναχού και το βρίσκει πολύ ακατάστατο. Δεν σκανδαλίζεται, γιατί κάνει τον εξής καλό λογισμό: ο αδελφός αφιερώνει όλον τον χρόνο του στα πνευματικά και δεν έχει χρόνο να τακτοποιήσει το κελλί του.

Ο ίδιος μοναχός μπαίνει σε άλλο κελλί, όπου όλα είναι στην εντέλεια. Πάλι δεν σκανδαλίζεται, γιατί κάνει τώρα τον άλλο καλό λογισμό: ο αδελφός όπως είναι τακτοποιημένος εσωτερικά, έτσι έχει τακτοποιημένο και το κελλί του.

Με παραθρησκευτική ορολογία και χρησιμοποίηση εννοιών στις οποίες δίνουν άλλη ερμηνεία προσπαθούν μέσα από την υγεία, τη διατροφή, τη σωματική άσκηση, τη διακόσμηση χώρου, τη μουσική ( μουσική χαλάρωσης και διαλογισμού) να βάλουν στη ζωή μας ανατολικές κοσμοθεωρίες και παραδόσεις. Οι βουδιστές π.χ χρησιμοποιούν τον όρο «αύρα» εννοώντας την «ενέργεια» που για αυτούς υπάρχει διάχυτη σε όλο το σύμπαν («συμπαντική ενέργεια») και η οποία έχει κατά τη γνώμη τους θεϊκές ιδιότητες (ο θεός τους δηλ. είναι μια αφηρημένη δύναμη).

Οι ομάδες αυτές δεν κάνουν λόγο για Προσωπικό Θεό αλλά για ένα «Παγκόσμιο Συμπαντικό Πνεύμα»! Μια «Παγκόσμια Συμπαντική Ενέργεια». Αν μπορούμε γράφουν να κάνουμε λόγο για Θεό, τότε ο Θεός πρέπει να περιλαμβάνει την ολότητα αυτής της παγκόσμιας ενέργειας. Όλα τα όντα του ορατού και αοράτου κόσμου δεν είναι τίποτε άλλο παρά εκδηλωμένες μορφές, «προβολές» όπως τις λένε της θείας ουσίας. Προφανώς πρόκειται για μια από τις γνησιότερες μορφές πανθεϊσμού, κατά την οποία τα πάντα είναι «Θεός». Και αυτός ο εντός εισαγωγικών «Θεός» σε κάθε ομάδα έχει και διαφορετικό όνομα. Άλλος τον λέει «Συμπαντική Ενέργεια», άλλος τον λέει «Κοσμική Υπερσυνειδητότητα», άλλος τον λέει «Υπέρτατο Ένα», άλλος τον λέει «Εαυτό» (το Ε με κεφαλαίο). Ο καθένας τον ονομάζει όπως θέλει. Έτσι το βασικό θεώρημα της Νέας Εποχής λέει: Τα πάντα είναι Ένα. Δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός. Τα πάντα προέρχονται από το Ένα δια «προβολής» ή «εκροής» και ταυτίζονται κατ’ ουσίαν με το Ένα. (Βλ. Ολιστική Κοσμολογία-Αρχιμ. Βαρνάβα Λαμπρόπουλου).

Η λέξη ενέργεια/ενέργειες με διαφορετική βέβαια έννοια αναφέρεται 7 φορές στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου (Εφ. 1:19-20, Εφ. 3:7, Εφ. 4:16, Κολ. 1:29, Κολ. 2:12, 2 ,Θεσ. 2:9, 2, Θεσ. 2:11).

Η θεωρία περί “θετικής και αρνητικής ενέργειας” δεν έχει σχέση με την Ορθοδοξία γιατί αποδίδει τις ενέργειες του Ενός, Αγίου και Τριαδικού Θεού σε χωροταξικά και περιβαλλοντολογικά αίτια που αποδεσμεύουν την ευτυχία και την ευλογία στη ζωή μας από τον Θεό. Σύμφωνα με την Ορθόδοξη παράδοση εκτός από την άκτιστο θεία ενέργεια υπάρχουν και δυο κτιστές. Μία δαιμονική και μία ουδέτερη. Στην ουδέτερη ενέργεια υπάγονται οι κτιστές ενέργειες (π.χ ηλεκτρική, πυρηνική).
Όταν στην Ορθοδοξία μιλούμε για ενέργεια, εννοούμε τη θεία Χάρη που ανήκει ουσιαστικά στη φύση του Θεού και ταυτίζεται με τη θεία ενέργεια – τις άκτιστες δηλαδή ενέργειές που ο προσωπικός Τριαδικός Θεός (και όχι μια αφηρημένη δύναμη διάχυτη στο σύμπαν) αποστέλλει σε κάθε πλάσμα του, για συντήρηση, ζωή, αναγέννηση και σωτηρία.

Υπάρχουν πολλά είδη Ενέργειας του Θεού και από τούς Πατέρες δίνονται διάφορα ονόματα, ανάλογα με τα αποτελέσματά της, όπως λ. χ. γίνεται λόγος για την ζωοποιό Ενέργεια, την ουσιοποιό, την σοφοποιό, την θεοποιό. Ο Θεός είναι αμέθεκτος και μεθεκτός. Αμέθεκτος ως [προς] την ουσία και μεθεκτός στις ενέργειες.

Ο απόστολος Παύλος γράφει · “ει δε χάριτι, ουκέτι εξ έργων· επεί η χάρις ουκέτι γίνεται χάρις” (Ρωμ. Ια’ 6). “Η χάρις το Θεού και η δωρεά εν χάριτι τη του ενός ανθρώπου Ιησού Χριστού εις τους πολλούς επερίσσευσε” (Ρωμ. ε’ 15). Δόθηκε δηλαδή αυτή η Χάρη του Χριστού ως δωρεά του Θεού και δόθηκε με το παραπάνω και περίσσευσε μάλιστα.

Η χάρις του Θεού είναι η πραγματικά θετική ενέργεια, η οποία χορηγείται ασχέτως τόπου και χρόνου. Εκείνο που χρειάζεται είναι ο τρόπος και όχι ο τόπος και η τοποθέτηση αντικειμένων στο χώρο. Και ο τρόπος είναι ή μετάνοια και ή συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας.

Πηγή:

http://aktines.blogspot.gr/2017/01/blog-post_366.html

 

Qui est le célébrant, pendant la Divine Liturgie? – Le prêtre seul ou toute la communauté dans son ensemble? – Père Stéphane Anagnostopoulos ╰⊰¸¸.•¨* French

http://franceofmyheart.wordpress.com

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com

http://divine-liturgie-orthodoxe.blogspot.com

FRANCE OF MY HEART

HEART QUESTIONS AND ANSWERS

DIVINE LITURGIE ORTHODOXE

australia-large

Qui est le célébrant, pendant la Divine Liturgie?

Le prêtre seul ou toute la communauté dans son ensemble?

Père Stéphane Anagnostopoulos

Qui est le célébrant, pendant la Divine Liturgie? Le prêtre seul ou toute la communauté dans son ensemble?

Toute la communauté: le peuple de Dieu et le prêtre.

L’Église constitue le Corps mystique de Jésus-Christ dont nous tous, le clergé et le peuple, nous sommes les membres. L’Église en tant que Corps du Christ prie pour le monde entier. Elle s’intéresse au salut de tous. Cependant, elle célèbre la Divine Liturgie seulement avec les fidèles chrétiens orthodoxes, c’est-à-dire avec ceux qui ont reçu le saint Baptême et le saint Chrême. Eux seuls, constituent les membres de l’Une Église, Sainte, Catholique et Apostolique. Eux, ils sont le peuple de Dieu. La Divine Liturgie est le culte public de tous les fidèles. Elle est offerte à Dieu de la part du peuple de Dieu et du prêtre célébrant. Son don divin et son fruit salutaire, c’est-à-dire le sacrifice rédempteur, sont offerts à nous tous, qui constituons le peuple de Dieu.

Source:

Père Stéphane Anagnostopoulos

Vivre la Divine Liturgie

Expériences Liturgiques

Le Pirée 2011

 

Ερωτήσεις & Απαντήσεις από τους Αγίους Πατέρες της Ερήμου – Γεροντικό της Ερήμου

1027718__desert-flowers_p.jpg

Ερωτήσεις & Απαντήσεις

από τους Αγίους Πατέρες της Ερήμου

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

Ερώτηση: Πώς πρέπει να είναι ο μοναχός στο κελί;
Απόκριση: Να απέχει από τη γνώση των πολλών πραγμάτων, ώστε, καθώς ο λογισμός μένει ελεύθερος από τα διάφορα, να κατοικήσει η γνώση του Κυρίου.

Ερώτηση: Τι είναι ο μοναχός;
Απόκριση: Ο μοναχός είναι σαν την περιστερά. Όπως η περιστερά βγαίνει στον αέρα την κατάλληλη στιγμή να τινάξει τα φτερά της, κι αν καθυστερήσει έξω από τη φωλιά, δέχεται χτυπήματα από τα άγρια πουλιά και χάνει την ομορφιά της, έτσι και ο μοναχός, βγαίνει την ώρα της σύναξης να ξετινάξει τους λογισμούς του, κι αν αργοπορήσει έξω απ΄ το κελί, ραπίζεται από τους δαίμονες και σκοτεινιάζουν οι λογισμοί του.

Ερ.: Με ποιο λογισμό ο διάβολος βγάζει έξω από το κελί τον μοναχό;
Απ.: Ο διάβολος είναι σαν τον γητευτή των φιδιών. Όπως ο γητευτής με μαγευτικά λόγια κάνει το φίδι να βγει από τη φωλιά και αφού το πιάσει, το πάει και το ρίχνει στις πλατείες της πόλης και το αφήνει εκεί να το περιπαίζουν οι άνθρωποι, κι όταν γεράσει πολύ μαζί του, ύστερα ή το θανατώνει στη φωτιά ή το πνίγει στη θάλασσα, έτσι και ο μοναχός τα ίδια παθαίνει, όταν παρασύρεται απ΄ τους λογισμούς και εγκαταλείπει το κελί του.

Ερ.: Πώς πρέπει να γίνεται το έργο της ψαλμωδίας και ποιο να είναι το μέτρο της νηστείας;
Απ.: Τίποτε παραπάνω απ΄ αυτό που έχει ορισθεί. Γιατί πολλοί θέλοντας το παραπάνω, ύστερα ούτε το λίγο μπόρεσαν να εκτελέσουν.

Ερ.: Αν με σκανδαλίσει ο αδελφός, με συμβουλεύεις να του βάλω μετάνοια;
Απ.: Βάλε του μετάνοια και ξέκοψε απ΄ αυτόν. Έχουμε τον αββά Αρσένιο πού λέει: Με όλους να έχεις αγάπη κι απ΄ όλους να βρίσκεσαι σε απόσταση.

Ερ.: Τι σημασία έχει για τον άνθρωπο το να προσφέρει ευχαριστήριο δώρο στην εκκλησία;
Απ.: Αυτό το πράγμα είναι θησαυρός φυλαγμένος μπροστά στον Θεό. Ό,τι βάζεις εδώ, αμέσως πηγαίνει επάνω.

Ερ.: Έχω επιθυμία να μαρτυρήσω για τον Θεό.
Απ.: Αν σε ώρα δύσκολη υπομείνει κανείς τον πλησίον, αυτό είναι ίσο με το καμίνι των τριών Παίδων.

Ερ.: Γιατί η πορνεία ενοχλεί τον άνθρωπο;
Απ.: Επειδή ο διάβολος γνωρίζει ότι η πορνεία μας αποξενώνει από το Πνεύμα το Άγιο, καθώς ακούει τον Κύριο που λέει:

«Δεν θα παραμείνει το Πνεύμα μου σ΄ αυτούς τους ανθρώπους, γιατί αυτοί είναι σάρκες».

(Ερώτηση ενός νέου σε κάποιο Θηβαίο Γέροντα για το πώς πρέπει να κάνει την πνευματική εργασία στο κελί).

Ερ.: Πώς πρέπει να «ησυχάζει» κανείς στο κελί;
Απ.: Όταν κάνει την άσκηση στο κελί, διόλου να μη θυμάται άνθρωπο.

Ερ.: Ποια εργασία οφείλει η καρδιά να κάνει, για να είναι στραμμένος ο μοναχός στον εαυτό του;
Απ.: Αυτή είναι η τέλεια εργασία του μοναχού, το να έχει πάντοτε στραμμένη την προσοχή στον Θεό χωρίς να περισπάται ο νους.

Ερ.: Πώς οφείλει να διώχνει ο νους τους πονηρούς λογισμούς;
Απ.: Είναι εντελώς αδύνατον από μόνος του να το κάνει αυτό ούτε έχει τέτοια δύναμη. Αλλά κι αν η ψυχή πέσει σε λογισμούς, αμέσως οφείλει να καταφύγει σ΄ αυτόν πού την έπλασε ικετεύοντας τον, και κείνος τους διαλύει σαν κερί. Γιατί ο Θεός μας είναι φωτιά που κατακαίει.

Ερ.: Λοιπόν, με ποια τέχνη καταφεύγει ο λογισμός στον Θεό;
Απ.: Αν σου έρθει λογισμός πορνείας, αμέσως τράβηξε από κει τον νου και φέρτον ψηλά με βιασύνη. Μην αργοπορήσεις, γιατί η αργοπορία ισοδυναμεί με συγκατάθεση.

Ερ.: Αν έρθει λογισμός κενοδοξίας ότι κατόρθωσες αρετή, δεν οφείλει να τον αντικρούσει ο λογισμός;
Απ.: Οποιαδήποτε ώρα κανείς αντιλέγει στον λογισμό, αμέσως ο λογισμός γίνεται πιο ισχυρός και πιο ορμητικός, εκείνος με την αντιλογία του βρίσκεται σε πλεονεκτικότερη θέση από σένα. Επιπλέον το Πνεύμα το Άγιο δεν σε βοηθάει και τόσο, γιατί παρουσιάζεσαι σαν να καυχιέσαι, ότι δηλαδή μπορώ εγώ να τα βγάλω πέρα με τα πάθη.

Όπως εκείνος που έχει πνευματικό πατέρα, στον πατέρα τα αναθέτει και είναι αμέριμνος για όλα και ούτε νοιάζεται πια τι λόγο θα δώσει και στον Θεό, έτσι κι εκείνος που παρέδωσε τον εαυτό του στον Θεό δεν πρέπει να έχει καθόλου φροντίδα για τον λογισμό ή να αντιπαραταχθεί στον λογισμό ή γενικά να μην τον αφήσει να μπει μέσα του.

Αν γίνει και μπει, σύρε τον πάνω στον Πατέρα σου και πες στο λογισμό:

«Εγώ δεν έχω τίποτε με σένα, να ο Πατέρας μου, αυτός ξέρει». Κι επίμονα τράβα τον επάνω, οπότε σ΄ αφήνει στα μισά του δρόμου και φεύγει, γιατί δεν μπορεί να ΄ρθει μαζί σου σε Εκείνον ούτε να σταθεί μπροστά Του. Απ΄ αυτή την εργασία ανώτερη και πιο αμέριμνη δεν υπάρχει σ΄ όλη την Εκκλησία.

Ερ.: Πώς μπορεί κανείς πάντοτε να προσεύχεται; Γιατί το σώμα παρουσιάζει αδυναμία προκειμένου να προσευχηθεί.
Απ.: Προσευχή δεν λέγεται μόνο το να στέκεται κανείς την συγκεκριμένη ώρα προσευχής και να προσεύχεται, αλλά το να προσεύχεται πάντοτε.

Ερ.: Πώς πάντοτε;
Απ.: Είτε τρως είτε πίνεις είτε περπατάς σε δρόμο είτε κάποιο έργο κάνεις, να μην αφήνεις την προσευχή.

Ερ.: Αν ένας συνομιλεί με κάποιον, πώς μπορεί να πραγματοποιήσει το να προσεύχεται πάντοτε;
Απ.: Γι αυτό είπε ο απόστολος, με κάθε προσευχή και δέηση. Έτσι, όταν δεν είσαι ελεύθερος να προσευχηθείς, καθώς συναναστρέφεσαι με άλλον, να προσεύχεσαι με δέηση.

Ερ.: Με ποια προσευχή οφείλει να προσεύχεται κανείς;
Απ.: Να λέει το Πάτερ ημών ο έν τοίς ουρανοίς κ.λ.π.

Ερ.: Πόσο μέτρο οφείλει να έχει η προσευχή;
Απ.: Δεν όρισε μέτρο. Εφόσον είπε πάντοτε και χωρίς διακοπή να προσεύχεστε, δεν έχει μέτρο.

Έλεγε ακόμη κι αυτό, ότι εκείνος που θέλει να τα κατορθώσει αυτά, οφείλει όλους τους ανθρώπους να τους βλέπει ως έναν και να μην καταλαλεί.

Pourquoi la femme pleure-t-elle? ╰⊰¸¸.•¨* French

http://franceofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

woman-crying_1_orig.jpg

Pourquoi la femme pleure-t-elle?

Un petit garçon demanda à sa mère:
“Pourquoi pleures-tu?”.
“Parce que je suis une femme”, lui répondit-elle.
“Je ne comprends pas”, dit-il.
Sa mère le prit dans ses bras et lui dit :
“Et jamais tu ne comprendras”.

Plus tard le petit garçon demanda à son père: “Pourquoi maman pleure-t-elle? Je ne comprends pas!”.

“Toutes les femmes pleurent sans raison”, fut tout ce que son père put lui dire.

Devenu adulte, il demanda à Dieu: “Seigneur, pourquoi les femmes pleurent-elles aussi facilement?”.

Et Dieu répondit:

“Quand j’ai fait la femme, elle devait être spéciale.
J’ai fait ses épaules assez fortes pour porter le poids du monde ;
et assez douces pour être confortables.
Je lui ai donné la force de donner la vie,
et celle d’accepter le rejet qui vient souvent de ses enfants.

Je lui ai donné la force pour lui permettre de continuer quand tout le monde abandonne,
et celle de prendre soin de sa famille en dépit de la maladie et de la fatigue.
Je lui ai donne la sensibilité pour aimer ses enfants d’un amour inconditionnel,
même quand ces derniers l’ont blessée durement.

Je lui ai donné la force de supporter son mari dans ses défauts
et de demeurer à ses côtés sans faiblir.
Et finalement je lui ai donné des larmes à verser quand elle en ressent le besoin.

Tu vois mon fils, la beauté d’une femme n’est pas dans les vêtements qu’elle porte,
ni dans son visage, ou dans la façon de se coiffer les cheveux.
La beauté d’une femme réside dans ses yeux.
car c’est la porte d’entrée de son coeur – le lieu où réside l’amour.
Et c’est souvent par ses larmes que tu vois passer son coeur.

Toutes les femmes sont belles,
et nous devons les encourager à s’aimer telles qu’elles sont
et à avoir une juste estime d’elles-mêmes”.

Anonyme

Why do we venerate Constantine the Great as a Saint?

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com

HEART QUESTIONS & ANSWERS

SAINTS OF MY HEART

lulworth-cove-along-jurassic-coast-england

AgioiKonstantinosEleni03

Why do we venerate Constantine the Great as a Saint?

The very name of Constantine is enough to move the heart of any Christian. It moves us because the first to bear the name Constantine I, the Great, was not merely one of the greatest men in world history, but he was something more besides: a saint.

And when they hear the word “saint”, the trumpeters of atheism and unbelief start to sound off. Is he a saint? General, yes. King and Emperor, yes. Great, yes. But saint? No, he’s not a saint, they say. Because, they say, Constantine the Great committed crimes: he killed his son Crispus; he killed his second wife Fausta; and so shouldn’t be considered a saint*.

What can we say in response to those who are against Constantine the Great for no other reason than that he was a Christian? Had he not been a Christian, but an idolater like Julian the Apostate, who betrayed the Church, then they would be praising him. But, no. Constantine, who supported the Orthodox faith and established firm foundations, is slandered and hated by the enemies of Christ.

We would answer: they either forget or do not know that, in our faith, there is a great thing called repentance. One tear from a sinner, whatever act they’ve committed, one tear at the sacrament of confession, redeems any fault. Were there no repentance, paradise would be empty, we wouldn’t have a calendar of feasts nor any saints, because there isn’t a saint who hasn’t cried and hasn’t repented sins. There’s no other way to Paradise, beloved, than the door of repentance. Constantine wasn’t born a saint, he became one. He made mistakes, but he repented. Let’s not forget that he was brought up in the inhuman surroundings of the courts of Diocletian and Galerius, yet he disagreed with people like them.

He’s a saint because his presence in the world is the light of Christ. This light is also shown in his call, which is remarkably like that of Saint Paul and which is why it is mentioned in his dismissal hymn. Saint Paul was called by Christ in a vision when he was walking along the road to Damascus; he saw a shining light and heard a voice saying: “Saul, Saul, why are you persecuting me?” In the same way, Saint Constantine was called in a vision. A historic vision which is reported by contemporary historians[2]. What was the vision? When he arrived outside Rome on 28 October, in the year 312 A. D., the army of his rival was three times larger and defeat stared him in the face. As he sat there pondering, in broad daylight, he saw a great sign: the stars in the heavens formed a cross and below the cross he saw the words: “In this conquer” (In hoc vinca). And from that moment on, he was convinced that the future of humanity rested with Christ. He then adopted the banner which proceeded his troops and, with this sign, “In this conquer”, he defeated Maxentius, entered Rome and proclaimed to the whole city that this victory did not belong to his legions but to the Honourable Cross.

His edicts are light. The first edict, in February, 313, was for the persecutions to cease. Just imagine. The persecution of Christians had lasted 300 years. It was forbidden to be Christian. The very word “Christian” was cause enough for conviction, nothing else needed to be investigated: “Are you Christian?”. That was it. Possessions confiscated, incredible sufferings, horrifying tortures. How many martyrs? 12 million. For 300 years, Christians begged: “Lord, give us peace”. And He did. Peace came into the world through the chosen vessel of divine providence[3], Constantine the Great.

How, then, can we not honour him? We ought to do so if for nothing other than that edict which he signed with his holy hands. His nobility of soul and forgiving nature were also light. They say that some idolater enemies once decapitated a statue of him. When the news was brought to him he raised his hands, took hold of his head and said: “This is my head here. There’s nothing missing. Don’t punish them”. On another occasion he said that if he saw a cleric sinning, he would cover him with his robes, so as to prevent other people seeing his sins. This showed his intense concern that the Church should not be subjected to scandals.

He abolished the worship of the Roman emperors, who were considered gods on earth.

His legislation was also light. For the first time, Christian legislation was introduced. His vision was rare. What vision? To make a Christian state, on a global scale, and offer it to Christ for sanctification and deification. This is why he’s depicted holding an orb. And just as the Patriarch Abraham heard the voice of God telling him to leave his homeland and settle in a land that God would show him (Gen. 12, 1), so, too, Saint Constantine left Old Rome, the city stained with the blood of innocent Christians criminally killed, and built a New Rome on the Bosphorus, which, after his repose, was quite rightly called Constantinople. And from here he took measures aimed at raising the spiritual state and sanctity of the people.

What measures? He closed all the night-time places of corrupt pleasure. There were places of entertainment where women gathered under the protection of disgusting divinities, Aphrodite centres, Bacchus centres and he closed them all. He closed the oracles and got rid of the magicians who were exploiting people and deceiving them. He forbade blasphemy. He said he would forgive anything, except blasphemy. If anyone blasphemed the name of Christ, they were immediately arrested and exiled.

He honoured Sunday by edict. He declared it a great and splendid day and forbade any shops to open. Horse races, places of relaxation, everything closed.

He supported small land-holders and workers and took measures against usury and every of other form of injustice. He was the first to support human rights, he protected widows and orphans, and showed particular concern for social welfare.

He protected the Orthodox faith. When Arius, the leader of the heresy named after him, came along and opened his dirty mouth against our Lord, Jesus Christ, and said that He was not really God and of the same substance as the Father, Constantine convened the First Ecumenical Synod in Nicaea, Bithynia, to write the Creed. He himself went to the convention, not as emperor and ruler of the planet, but in humility and kissed the hands of the holy bishops, many of whom still had the marks of their mistreatment fresh on their bodies. Not being a theologian, when he was asked for his opinion, he replied: “I respect what I do not know”.

He supported missionary work. It was during his time as emperor that the Armenians and Georgians became Christians, and the light of Christ reached as far as India.

It was at his command that the Honourable Cross was found an d the first churches were built in Jerusalem. He was the initiator and founder of a Christian Empire that lasted one thousand one hundred years.

Finally, beloved, when he realized that his earthly end was approaching, he surrounded himself with bishops and confessed his sins and wept. He was then baptized, at the age of about 63, and never again put on the royal robes, the splendid imperial vestments, but wore only his white baptismal robes, telling people that he now really did feel like an emperor. He took communion, the Body and Blood of Christ, and, pure and clean, rejoicing and praying, departed for the heavenly kingdom.

Beloved, even if we ignore all the above, there are two criteria for the Church regarding his sanctity: a) the vision of God and the grace which the saint enjoyed, as we have mentioned; b) his miracles after death.

After his departure from this life, his sacred relics were buried with imperial honours in the narthex of the church of the Holy Apostles, where they gave off a powerful aroma and myrrh and performed many miracles[4]. It may be that some people wonder whether what the Christians say is really the truth. Beloved, even if some people don’t believe, there are two criteria for his sanctity and only two. It is with the seal of God that Constantine is a saint and Equal to the Apostles. History has shown him to be great and the Church to be a saint.

[1] Words attributed to Konstantinos XI Palaiologos in a poem about the capture of Constantinople (trans. note).

* The truth of the matter is as follows: when Constantine the Great was Caesar in the West, Rome proclaimed the cruel, anti-Christian, Maxentius, as emperor, who wishing to cover his back in the west, since he feared Constantine, forced him to divorce his wife, Minervina and marry Fausta, a very ambitious and cunning woman who was also Maxentius’ sister, in order to control him. When she saw Constantine’s eldest son, Crispus, distinguishing himself in battles and being groomed for the succession, she wanted to destroy him at all costs, in order to promote her own three sons to positions of power. So she slandered Crispus by saying that he had tried to rape her and kill his father in order to seize power, like a new Absalom. Unfortunately, Fausta’s plot was so convincing and her lies so persuasive that Constantine and the generals fell into the demonic trap. And they allowed Crispus to be put to death, in accordance with the law. When the queen mother, (Saint) Helen, who was many miles away, learned what had happened she rebuked her son severely for his decision. Constantine instituted exhaustive enquiries, from which it became clear that he was the victim of a criminal conspiracy on the part of his wife, Fausta, and her supporters. So he ordered that she, too, be put to death. These two murders of people of his own family greatly distressed Constantine, who regretted them bitterly to the end of his days and sought God’s forgiveness. And I order to show his repentance publicly he had a statue erected to Crispus, with the inscription “To my much-wronged son”.

[2] Lactantius (De Mortibus Persecutorum, 44), Eusebius (Eccl. Hist. IX, 9.1-11, Socrates (Eccl. Hist. I, 2.5-10), Sozomenos (Eccl. Hist. I 1) et al.

[3] In his book “The Ecumenical Synods”, Saint Nektarios writes that Saints Constantine and Helen were the hands of divine providence.

[4] See the calendar of the Church.

by Meletios Stathis

Source:

http://www.omhksea.org

http://swww.omhksea.org/2013/05/why-do-we-venerate-constantine-the-great-as-a-saint/

Orthodox Metropolitanate of Hong Kong & South East Asia

Why do women cry?

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

nuocmat

Why do women cry?

A little boy asked his mother, “Why are you crying?” 

“Because I’m a woman,” she told him.

“I don’t understand,” he said.

His Mom just hugged him and said, “And you never will.”

Later the little boy asked his father, “Why does mother seem to cry for no reason?”

“All women cry for no reason,” was all his dad could say.

The little boy grew up and became a man, still wondering why women cry.

Finally he put in a call to God. When God got on the phone, he asked, “God, why do women cry so easily?”

God said:

“When I made the woman she had to be special.

I made her shoulders strong enough to carry the weight of the world, yet gentle enough to give comfort.

I gave her an inner strength to endure childbirth and the rejection that many times comes from her children.

I gave her a hardness that allows her to keep going when everyone else gives up, and take care of her family through sickness and fatigue without complaining.

I gave her the sensitivity to love her children under any and all circumstances, even when her child has hurt her very badly.

I gave her strength to carry her husband through his faults and fashioned her from his rib to protect his heart.

I gave her wisdom to know that a good husband never hurts his wife, but sometimes tests her strengths and her resolve to stand beside him unfalteringly.

And finally, I gave her a tear to shed. This is hers exclusively to use whenever it is needed.”

“You see my son,” said God, “the beauty of a woman is not in the clothes she wears, the figure that she carries, or the way she combs her hair. The beauty of a woman must be seen in her eyes, because that is the doorway to her heart – the place where love resides.”

Anonymous

Γιατί κλαίνε οι γυναίκες;

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com

HEART QUESTIONS & ANSWERS

Woman-crying

 

Γιατί κλαίνε οι γυναίκες;

Ένα μικρό αγόρι ρώτησε τη μαμά του: “Γιατί κλαις μαμά;”
”Γιατί είμαι γυναίκα” του είπε.
”Δεν καταλαβαίνω” είπε το μικρό.
Η μαμά του απλά το αγκάλιασε και είπε “και ούτε ποτέ θα καταλάβεις….”
Αργότερα το μικρό αγόρι ρώτησε τον μπαμπά του: “Γιατί η μαμά κλαίει χωρίς λόγο;”
”Όλες οι γυναίκες κλαίνε χωρίς λόγο!” ήταν το μόνο που μπορούσε να πει ο μπαμπάς του.
Το αγοράκι μεγάλωσε και έγινε άντρας, έχοντας ακόμα την απορία για ποιό λόγο κλαίνε οι γυναίκες.
Κάποια στιγμή είχε μια συζήτηση με τον Θεό.

Τότε Τον ρώτησε:
“Θεέ μου, γιατί οι γυναίκες κλαίνε τόσο εύκολα;”

Και τότε ο Θεός του είπε:

“Όταν δημιούργησα την γυναίκα έπρεπε να είναι ξεχωριστή. Έφτιαξα τους ώμους της δυνατούς αρκετά ώστε να σηκώνουν τα βάρη του κόσμου και απαλά για να προσφέρουν ανακούφιση.
Της έδωσα εσωτερική δύναμη για να μπορεί να υπομένει τις γεννήσεις και την απόρριψη που καμιά φορά προέρχεται από τα παιδιά της. Της έδωσα σκληράδα που της επιτρέπει να συνεχίζει όταν οι υπόλοιποι τα έχουν παρατήσει, και να φροντίζει την οικογένεια της μέσω αρρώστιας και κούρασης χωρίς να παραπονιέται.

Της έδωσα ευαισθησία ώστε να αγαπάει τα παιδιά της κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμα και όταν αυτά την πληγώνουν. Της έδωσα δύναμη ώστε να αντέχει τον άντρα της με τα ελαττώματα του και την έπλασα από το πλευρό του για να προστατεύσω την καρδιά του.

Της έδωσα σοφία να γνωρίζει ότι ένας σύζυγος ποτέ δεν πληγώνει την γυναίκα του, απλά ελέγχει τις δυνάμεις της και την αποφασιστικότητα της να παραμείνει δίπλα του χωρίς αμφιβολίες.

Βλέπεις γιέ μου ’είπε ο Θεός‘, η ομορφιά της γυναίκας δεν είναι στα ρούχα που φοράει, στη μορφή που έχει ,ούτε στον τρόπο που φτιάχνει τα μαλλιά της…

Η ομορφιά της γυναίκας είναι στα μάτια της… γιατί τα μάτια είναι οι πύλες της καρδιάς… το μέρος που η αγάπη κατοικεί”.

Ανώνυμος

 

Μπορεί να κοινωνήσει μια γυναίκα η οποία βρίσκεται σε “αδιαθεσία” (περίοδο);

http://holyconfessionofyourheart.wordpress.com

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com

HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

HEART QUESTIONS & ANSWERS

usa fdk

Μπορεί να Κοινωνήσει μια γυναίκα η οποία βρίσκεται σε “αδιαθεσία” (περίοδο);

Αρχιμ. Χρυσόστομος Παπαθανασίου

Κατ’ αρχήν το θέμα αυτό είναι καθαρά πνευματικό, πού δεν έχει καμία σχέση με ενδοκοσμικές σκέψεις, φεμινιστικού είδους αντιλήψεις και λογικοκρατικές απόψεις. Το θέμα της γυναικείας αδιαθεσίας ή όπως διαφορετικά ονομάζεται το ακάθαρτον αυτής λόγω ρύσεως αίματος ή της εχούσης περίοδο, ή της γυναικός της ευρισκομένης εν αφέδρω, χρειάζεται αφ’ ενός μεν θεολογικό λόγο, αφ’ ετέρου δε θεολογική σιωπή.

Οφείλουμε να διατυπώσουμε τη θέση της Εκκλησίας, ότι δεν επιτρέπεται η προσέλευση στη Θεία Κοινωνία των γυναικών εκείνων πού βρίσκονται σε «περίοδο». Αναφέρουμε τον 2ο κανόνα του Αγίου Διονυσίου, Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας, ο οποίος ορίζει τα εξής: «Περί δε των εν αφέδρω γυναικών, ει προσήκεν αυτάς ουτω διακειμένας, εις τον οίκον εισιέναι τον Θεού, περιττόν και το πυνθάνεσθαι νομίζω• ουδέ γαρ αυτάς οίμαι πιστάς ούσας και ευλαβείς, τολμήσει οντω διακειμένας ή τη τραπέζη τη αγία προσελθείν, ή του σώματος και του αίματος τον Χριστού προσάψασθαι… εις τα άγια και τα άγια των αγίων, ο μη πάντη καθαρός και ψυχή και σώματι, προσιέναι κωλυθήσεται».

Επίσης, αναφέρουμε και τον 7ο κανόνα του Αγίου Τιμοθέου Αλεξανδρείας, ο οποίος λέγει να μην προσέρχεται η ακάθαρτος γυναίκα, ένεκα της ρύσεως αίματος, στη Θεία Μετάληψη κατ’ εκείνες τις ημέρες. Επίσης, ο άγιος Ιωάννης ο Νηστευτής στον 17ο κανόνα του γράφει ότι «τάς εν αφέδρω γυναίκας μηδενός των Άγιων άπτεσθαι». Το ίδιο λέγει και ο Πέτρος ο Χαρτοφύλαξ και Διάκονος της του Θεού Μεγάλης Εκκλησίας στην 18η απόκριση του, ότι δηλ. εάν συμβούν τα συνήθη στη γυναίκα, τότε αυτή οφείλει να περιμένει την κάθαρση και δεν πρέπει να προσέρχεται στη Θεία μετάληψη των αχράντων Μυστηρίων. Τέλος, ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης λέγει ότι πρέπει να δεχθούμε τους παραπάνω κανόνες, να υπακούσουμε σ’ αυτούς και να μη φερόμεθα «ως κριταί και εξετασταί των υπό του Πνεύματος προστεταγμένων, ίνα μη υποπέσωμεν εις τα φρικωδέστατα επιτίμια
των παραβαινόντων τους κανόνας».

Επειδή ίσως προβληθεί η αντίρρηση ότι αυτά πού συμβαίνουν στη γυναίκα ανήκουν στη φυσική λειτουργία του γυναικείου οργανισμού, ο ιερός Χρυσόστομος γράφει εν προκειμένω: «Αληθινά, αυτά δεν ήσαν αμαρτία, ούτε συνιστούσαν ακαθαρσίαν. Επειδή όμως είμεθα ελλιπείς στην πνευματική μας ανάπτυξη, ο Θεός, με τη Θεία τον Πρόνοια, κάνοντας μας πιο προσεκτικούς, με τις διατάξεις αυτές μας καθιστούσε πιο προσεκτικούς στη θεωρία και την τήρηση πραγμάτων πιο σημαντικών». Όπως γράφει, πολύ ορθά, ο αείμνηστος γέροντας και αξιόλογος ερμηνευτής της Παλαίας Διαθήκης π. Ιωήλ Γιαννακόπουλος, «επειδή δια της γεννήσεως το προπατορικόν μεταδίδεται αμάρτημα, το γονορρυές ανδρός και γυναικός ως υπενθυμίζον την εκ του αμαρτήματος τούτου Αδαμιαίαν και ημών ενοχήν είναι ακάθαρτον, ίνα κρατύνηται (για να μένει ζωηρά) η συνείδησις της ενοχής και η ανάγκη του Λυτρωτού».

Με την απαγόρευση αυτή της Θείας Μεταλήψεως ο βαθύτερος σκοπός δεν είναι η καταδίκη της γυναίκας, όταν βρίσκεται σ’ αυτή την αδιαθεσία, αλλά η έμπνευση και η προοπτική του σεβασμού έναντι του ιδίου σώματος, η υπόμνηση του χοϊκού στοιχείου του ανθρώπου και η τόνωση της ηθικής καθαρότητος. Είναι, τελικά, παιδαγωγία πνευματική.

Πηγή:

Περιοδικό Εφημέριος

 

Q&A – Father Zacharias of Essex Monastery, England – Video

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

5063958717_46a9ddc204_b.jpg

Q&A – Father Zacharias of Essex Monastery, England

Archimandrite Zacharias is a disciple of Elder Sophrony (of blessed memory), who was a disciple of St. Silouan of Mount Athos.

Presently, Fr. Zacharias is the abbot of the Monastery of St. John the Baptist, Essex, England founded by Elder Sophrony.

What is the Holy Confession?

http://americaofmyheart.wordpress.com

http://holyconfessionofyourheart.wordpress.com

HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

AMERICA OF MY HEART

South Africa Erosion by John & Tina Reid.jpg

Holy Confession

One of the Holy Mysteries (Sacraments) of the Orthodox Church

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Holy Confession (or Repentance) is one of the holy mysteries (or sacraments) in the Orthodox Church, as well as many other Christian traditions. Through it, the penitent receives the divine forgiveness of Christ for any sins that are confessed. Confession is typically given to a Spiritual Father (usually a parish priest or monastic). Confession can be individual or general. The frequency of required confession (as well as whether or not general confession is permissible) can vary from parish to parish, and from jurisdiction to jurisdiction. The better is once a month or twice a month.

Confession In the Bible

Old Testament

“He shall confess his sin that he has committed. And he shall make full restitution for his wrong, adding a fifth to it and giving it to him to whom he did the wrong.” (Num. 5:7)

“Those of Israelite descent separated themselves from all foreigners, and they stood and confessed their sins and the guilt of their fathers. While they stood in their places, they read from the book of the law of the LORD their God for a fourth of the day and spent another fourth of the day in confession and worship of the LORD their God.” (Nehemiah 9:2-3)

“And read out publicly this scroll which we send you, in the house of the LORD, on the feast day and during the days of assembly: ‘Justice is with the LORD, our God; and we today are flushed with shame, we men of Judah and citizens of Jerusalem, that we, with our kings and rulers and priests and prophets, and with our fathers, have sinned in the LORD’S sight and disobeyed him. We have neither heeded the voice of the LORD, our God, nor followed the precepts which the LORD set before us.'” (Baruch 1:14-18)

John the baptist

John the baptist practiced confession

“Confessing their sins, they were baptized by him in the Jordan River.” (Matthew 3:6)

“And there went out unto him all the land of Judaea, and they of Jerusalem, and were all baptized of him in the river of Jordan, confessing their sins.” (Mark 1:5)

The Church

“Therefore confess your sins to each other and pray for each other so that you may be healed. The prayer of a righteous person is powerful and effective.” James 5:16

“Also many of those who were now believers came, confessing and divulging their practices.” Acts 19:18

“Fight the good fight of the faith. Take hold of the eternal life to which you were called when you made your good confession in the presence of many witnesses.” (1 Timothy 6:12)

“If we confess our sins, he is faithful and just and will forgive us our sins and purify us from all unrighteousness.” (1 John 1:9)

Preparing for Confession

Reflection on the Ten Commandments is often recommended as part of an examination of conscience.

Confidentiality

From “Guidelines for Clergy” (Orthodox Church in America):

“The secrecy of the Mystery of Penance is considered an unquestionable rule in the entire Orthodox Church. Theologically, the need to maintain the secrecy of confession comes from the fact that the priest is only a witness before God. One could not expect a sincere and complete confession if the penitent has doubts regarding the practice of confidentiality. Betrayal of the secrecy of confession will lead to canonical punishment of the priest.

St. Nicodemus the Hagiorite exhorts the Spiritual Father to keep confessions confidential, even under strong constraining influence. The author of the Pedalion (the Rudder), states that a priest who betrays the secrecy of confession is to be deposed. The Metropolitan of Kos, Emanuel, mentions in his handbook (Exomologeteke) for confessors that the secrecy of confession is a principle without exception.”

In St. Nicodemus the Hagiorite’s Exomologitarion, he writes:

“Nothing else remains after confession, Spiritual Father, except to keep the sins you hear a secret, and to never reveal them, either by word, or by letter, or by a bodily gesture, or by any other sign, even if you are in danger of death, for that which the wise Sirach says applies to you: “Have you heard a word? Let it die with you” (Sir. 19:8); meaning, if you heard a secret word, let the word also die along with you, and do not tell it to either a friend of yours or an enemy of yours, for as long as you live. And further still, that which the Prophet Micah says: “Trust not in friends… beware of thy wife, so as not to commit anything to her” (Mic. 7:5).

For if you reveal them, firstly, you will be suspended or daresay deposed completely by the Ecclesiastical Canons. Secondly, you become a reason for more Christians not to confess, being afraid that you will reveal their sins, just as it happened during the time of Nektarios of Constantinople when the Christians did not want to confess on account of a Spiritual Father who revealed the sin of a woman. The divine Chrysostom both witnessed these things and suffered because of them on account of his trying to convince the people to confess. It is impossible for me to describe in words how much punishment this brings upon you, who are the cause of these things.”

St. John of the Ladder writes:

“At no time do we find God revealing the sins which have been confessed to Him, lest by making these public knowledge, He should impede those who would confess and so make them incurably sick.”

The Byzantine Nomocanon states, in Canon 120:

“”A spiritual father, if he reveals to anyone a sin of one who had confessed receives a penance: he shall be suspended [from serving] for three years, being able to receive Communion only once a month, and must do 100 prostrations every day.”

Source:

ORTHODOX WIKI

Ποια είναι τα λόγια της Θείας Λειτουργίας;

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

canada ffl

Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ἱερεύς: Εὐλογημένη ἡ βασιλεία τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Λαός: Ἀμήν.

ΤΑ ΑΝΤΙΦΩΝΑ
ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΠΤΗ

Διάκονος: Ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Λαός: Κύριε ἐλέησον.

Διάκονος: Ὑπὲρ τῆς ἄνωθεν εἰρήνης καὶ τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν ἡμῶν, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Λαός: Κύριε ἐλέησον.

Διάκονος: Ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου, εὐσταθείας τῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν καὶ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Λαός: Κύριε ἐλέησον.

Διάκονος: Ὑπὲρ τοῦ ἁγίου οἴκου τούτου καὶ τῶν μετὰ πίστεως, εὐλαβείας καὶ φόβου Θεοῦ εἰσιόντων ἐν αὐτῷ, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Λαός: Κύριε ἐλέησον.

Διάκονος: Ὑπὲρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (Ὄνομα), τοῦ τιμίου πρεσβυτερίου, τῆς ἐν Χριστῷ διακονίας, παντὸς τοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Λαός: Κύριε ἐλέησον.

Διάκονος: Ὑπὲρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν ἔθνους, πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας ἐν αὐτῷ, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Λαός: Κύριε ἐλέησον.

Διάκονος: Ὑπὲρ τῆς κοινότητος καὶ τῆς πόλεως ταύτης, πάσης πόλεως χώρας καὶ τῶν Continue reading “Ποια είναι τα λόγια της Θείας Λειτουργίας;”

ШТА ЈЕ ЉУБАВ? ╰⊰¸¸.•¨* Serbian

http://serbiaofyourheart.wordpress.com

SERBIA OF YOUR HEART

englandf ff

ШТА ЈЕ ЉУБАВ?

Љубав је превладавање себе

Архимандрит Андреј Конанос

Грчка

Извор:

http://www.pravoslavie.ru/srpska/

http://www.pravoslavie.ru/srpska/89973.htm

ПРАВОСЛАВЉЕ

Крајем прошле године Издавачка кућа Сретењског манастира је објавила књигу «Нека Бог говори» — зборник беседа и писама грчких духовника. Нудимо нашим читаоцима одломак из ове књиге – чланке архимандрита Андреја (Конаноса; рођ. 1970). Љубав које у нашем свету има све мање и која је погрешно схваћена – једна је од главних тема предавања и беседа архимандрита Андреја.

Љубав и слобода су увек заједно

«Ја волим своје дете,» – каже једна мајка. И зове га петсто пута на дан. «То чиним из љубави, да видим како је и где је.» Међутим, није тако. У ствари, она једноставно не може да поднесе кад дете оде од ње. Не подноси кад дете нестаје из њеног видокруга и живи сопственим животом. «А с ким си? А зашто си се задржао? А какве гласове то чујем? Ко то прича? А ко је та девојка?» То је Continue reading “ШТА ЈЕ ЉУБАВ? ╰⊰¸¸.•¨* Serbian”

ШТА ЈЕ ЉУБАВ? (Волети значи желети добро другоме, Грчка) ╰⊰¸¸.•¨* Serbian

SPRING-MOUNTAIN-1920x1080

ШТА ЈЕ ЉУБАВ?

Волети значи желети добро другоме

Архимандрит Андреј Конанос

Грчка

Извор:

http://www.pravoslavie.ru/srpska/

http://www.pravoslavie.ru/srpska/89820.htm

ПРАВОСЛАВЉЕ

Крајем прошле године Издавачка кућа Сретењског манастира је објавила књигу «Нека Бог говори» — зборник беседа и писама грчких духовника. Нудимо нашим читаоцима одломак из ове књиге – чланке архимандрита Андреја (Конаноса; рођ. 1970).

Отац Андреј је познати проповедник, дугогодишњи водитељ емисије «Невидљиви преласци» («Αθέατα περάσματα») на радију Пирејске митрополије. У многим градовима Грчке, Кипра и САД људи га позивају да држи предавања о духовним проблемима; текстове његових беседа са радија објављују водећи православни сајтови у разним земљама, они излазе као засебни зборници.

Љубав које у нашем свету има све мање и која је погрешно схваћена – једна је од главних тема предавања и беседа архимандрита Андреја.

Волети значи желети добро другоме

Сваком своје. За оно што се не свиђа мени уопште не мора да значи да се неће свидети ником другом. И напротив: уопште није чињеница да ће се оно што се свиђа мени обавезно свидети и теби. Зато имамо право на слободан избор: шта да слушамо, коју емисију, шта да волимо, какву музику да слушамо. Нисмо у стању да променимо друге. Зар није тако?

Међутим, постоји нешто што треба да обједини све нас, без обзира на неслагања, на различите погледе и на то што међусобно не личимо. То је љубав. И нека она не пресуши у нашим душама. Нека љубав увек буде међу нама и нека нас држи заједно као карика. Тада нећемо осећати никакав антагонизам. Нећемо ни са ким бити у непријатељским односима због било ког разлога у овом животу. Јер, обједињују нас заједнички бол и заједнички непријатељ: смрт. И заједничка тежња ка животу, ка васкрсењу, срећи и радости. Сви ми, људи, у најдубљем смислу смо повезани овим основним појмовима.

Хајде да се волимо без обзира на то што смо различити. Свако има свој карактер. Али шта је Христос рекао? «По томе ће сви познати да сте Моји ученици ако будете имали љубав међу собом» (Јн. 13: 35). Није рекао, на пример: сви ће познати да сте Моји ученици ако слушате исту музику, ако сви имате исте погледе или ако исто живите. Свако од нас има свој карактер: ти имаш један, ја имам други. Јер и за време Свете литургије свако се моли на свој начин: твоја душа се радује, моја осећа умиљење, свако молитву доживљава на свој начин. Зар није тако? Али сви ми за време Литургије осећамо љубав. «По томе ће сви познати, — каже Христос, — да сте Моји ученици, ако имате љубав међу собом.» То је најтеже. Најтеже је сачувати љубав.

А како? Како можемо да волимо ако то прво не научимо? Тешко је волети. Волиш ли? Волиш. Чуваш у сећању оне које волиш и кажеш: «Волим га, волим је, осећам слабост према овом или оном човеку, умрећу за тог и тог…» И то се сматра љубављу. Све то називамо једном речју — љубав. Веома је тешко рећи истински «волим те». То је подвиг.

Љубав је врх. Она је превладавање, а не нешто свакодневно и уобичајено. Негде сам прочитао о једном старцу, игуману манастира. У обитељи су биле у току припреме за хиротонију једног монаха. Већ је био рукоположен за ђакона. На дан хиротоније игуман је изашао на манастирску капију да дочека почасног госта — митрополита који се спремао да дође на свечаност и друге угледне званице. Поред игумана у обитељ је улазило мноштво људи. Обични верници, монаси и други. Сутрадан, кад се све завршило, игуман је окупио братију и рекао:

— Драги моји оци, треба да вас напустим за неко време. Морам да одем како бих боље видео себе.

— Зашто да идете од нас? Ми вас толико волимо!

— Да, али сам јуче постао свестан нечега.

— Шта сте спознали, геронда? — упитали су.

— Док сам стајао на капији и чекао госте који су долазили на хиротонију приметио сам да су ми, кад се приближавао угледан човек, неко званично лице, руке постајале влажне од узбуђења. А кад су улазили обични ходочасници руке су ми биле суве као обично. Различито сам реаговао на различите људе.

— Да, — рекли су, — и шта ту има чудно? Зар то није природно?

— Можда је то за вас природно, али ја, ваш пастир, требало је већ да научим у свом животу да све волим подједнако. И да се подједнако пријатно осећам са сваким. Да волим све и да се не плашим никога, да се не повијам пред једним и да не будем смео пред другим. Треба да будем као у срцу Бога, да пребивам у Богу. Зато ћу отићи на краће време како бих се боље загледао у себе. Овде сам, због свакодневних послова и управљања, престао да се загледам у себе.

И он је на неко време отишао из обитељи како би се загледао у себе, како би пронашао у себи одговоре на питања: а да ли воли? И шта воли? Да ли је прозрачан за све? Да ли је искрен са свима? Да ли је отворен за све?

На пример, кажеш: волим. Али «волим» понекад значи «потребан си ми». И тада то више није љубав због љубави. Да, заиста, неки људи су нам потребни. Али то уопште не значи да их волимо. Волети значи желети добро ономе кога волиш. Бринути се о њему. Ако видим да човек у нечему може да напредује, желим му напредак, чак и ако ми то није «од користи».

Размисли: «Желим да се моје дете развија, зато што га волим, и није ми важно куда ће отићи зарад тога. Нека иде да се школује у било којој земљи света ако то жели. Јер га волим и желим му добро. А ако је за његово добро да рашири крила и да одлети од мене, поштоваћу тај корак. Зато што га волим. Али ће ми толико недостајати! Моје очи га неће видети и моје руке га неће додиривати, неће га мазити, неће га загрлити. Мој малишан, моје чедо, неће бити поред мене.»

Кад волиш истински, пре свега размишљаш о ономе кога волиш, о његовом добру. То је тешко. Ево шта ми је испричао један младић. Његов отац је веома желео да се син упише на факултет. То је желео «ради синовљевог добра» (тако је сматрао). Говорио му је: «Желим да се упишеш. Волим те, дечаче мој. То ти причамо ради твог добра, бринемо се за тебе.» А младић је одговарао: «Али зар ја не чиним све што могу? Чиним. Потрудићу се. Уложићу све напоре.» Трудио се, сиромах, учио је, али је на крају пао. Није се уписао. И отац му је у нападу гнева (кад се гневимо понекад откривамо своје право лице и омакне нам се оно што заиста осећамо, показујемо какви смо заиста) рекао: «Пиши пропало! Бићеш пропалитет у животу. Како сутра да одем на посао и шта да кажем онима чија су се деца уписала? Кћерка колеге из канцеларије се уписала. Како сутра да му изађем на очи и да кажем да ниси положио.» Син је схватио његову поруку: «Отац ми је увек говорио да ме воли и сад је моја вредност пала у његовим очима. Чим се нисам уписао саопштио ми је да ме не воли. Нисам успео и он ме већ пореди с колегином кћерком и прекорева ме због тога што ће га сутра бити срамота због мене на послу.»

Али зар љубав поставља услове?! «Волим те ако се упишеш,» «волим те, ако због тебе не будем морао да црвеним». «Па добро, — рећи ћете, — свеједно волимо своје дете, не претеруј.» Да, али видео си шта је рекао? «Како ћу сутра изаћи комшијама пред очи? Шта ћу рећи људима? Како ћу показати право лице своје породице? И како да кажем да се мој син ове године није уписао?» А шта се заправо десило? Зар човек вреди у зависности од тога да ли се уписао и да ли има диплому? Зар је да бисмо човека волели потребно да буде способан за изучавање наука? Не, драги мој. Ја волим човека чиме год да се бави, као што и нас Господ воли.

Упитао сам једно дете: «Кад чиниш грех, како осећаш Бога?» И дете је одговорило: «Осећам да ме гледа са чуђењем, са жаљењем и да се љути на мене.» Неко други је рекао: «Осећам да ће ме Бог казнити.» А свеци су говорили: «Кад грешимо и кад смо грешили у свом животу, осећали смо да нас Бог грли још топлије, још ватреније, с већом љубављу, зато што нам је тад био још потребнији.»

Бог воли свако Своје створење. Он воли и тебе, воли и мене. Не само кад живимо врлински, већ и кад не живимо баш најбоље, кад чинимо грешке и кад падамо.

Бог те воли чак и кад постајеш блудни син. И тада немаш вредност у Његовим очима зато што си добар или лош, већ зато што си дело Његове љубави, што си дело Његових руку. Имаш вредност и идеш путем на којем се бориш и војујеш. И Бог ти не суди, зато што зна да је оно што си данас – само тренутак, извесна етапа у твом животу, а можда и искушење које превладаваш, и зна да покушаваш да се поправиш. Не успева ти, али те Бог свеједно воли. Ти си попут сликарског платна које Христос гледа и види како се трудиш да сарађујеш с Његовом благодаћу, да узмеш Његову кичицу и са сликаш Његов лик у свом срцу, лик Божији, лик Христове љубави. Али не можеш. Чиниш грешке: овде направиш мрљу на платну, овде бришеш оно што си замазао, овде све преокрећеш наглавачке. Знам да си данас погрешио. Али знам да је твоје платно још увек у процесу стварања и не доносим никакве закључке о теби. Поштујем те. Не поредим те ни са ким, — каже Бог. — Не подсећам те на то да имам свеце, анђеле и арханђеле, да је поред Мене Богородица, Која има изванредну душу и предивно срце. Не прекоревам те, не говорим: а зашто си ти овакав или онакав?» Не. Бог то не говори. Он нас не пореди. Он воли сваког.

Не знам да ли си видео како уметник ствара слику, или пре икону, пролазећи кроз различите фазе? Он прво наноси основу, затим постепено додаје боје, сенке, руменило. Све се то одвија у почетним фазама рада и видљивог резултата још увек нема. Не може се одмах добити готова икона и однети у храм. Икона још није завршена. Такву икону не можеш да окачиш чак ни у својој соби. Она није завршена. Али се притом не може назвати бескорисном. Не сме се умањивати њена вредност, не сме се бацити. На основу ње се не могу донети никакви закључци (још је на путу). Али има вредност чак и у незавршеном виду.
Тако нас Господ воли. Зато што види да смо људи и да се помало трудимо да личимо на Њега и да стекнемо љубав од Његове љубави, живот од Његовог живота, светлост од Његове светлости. И Он то зна, и познаје нас. Зато нас воли. Кад не волиш човека може се рећи да га не знаш. Ко зна шта се заиста дешава с другим човеком – воли га. Онај ко зна да «ми други није непријатељ, а чак и ако је непријатељ, ја сам за то крив», волеће овог човека. Волећеш ону која ти је задала неиздржив бол, која те је повредила, ако схватиш да проблем није у њему и није у њој, већ у твом унутрашњем стању које још није излечено. То је твоја отворена рана која још није зарасла. То је твој бол који још није уминуо.

Ми немамо непријатеља. Нема непријатеља на којег би вредело трошити снагу и мрзети га. Нема таквог непријатеља на овом свету. Ако се загледаш у живот онога ко ти је учинио велико зло и ако покушаш да одговориш како и због чега је то учинио, какви су били његови мотиви, како се осећао, како је провео детињство, зашто је дошао до таквог стања, видећеш да ти није непријатељ и противник.

Зато Христос каже: «Немојте се плашити онога ко може да вас куша споља, јер вашу душу нико неће кушати.» Нико не може да ти причини штету. Кад осећаш да ти је неко нанео штету и да га због тога мрзиш, није ти заправо он нашкодио, већ нешто друго у теби није у реду, нешто друго те искушава.

У тим тренуцима упитај Бога:

— Боже мој, да ли и Ти мрзиш човека којег ја мрзим?

И Христос ће ти рећи:

— Не. Ја сам му опростио. На Голготи. Али не само онда, Ја и сад свима опраштам и све волим.

— Али како, Господе? Како можеш да га волиш?

А Бог ће ти одговорити:

— Ја видим и друге ствари које ти, чедо моје, још ниси увидео. Видим да и он веома пати. Видим да није поступио према теби тако зато што је рђав, већ зато што се сам плаши и брани.

— Али као се плаши, Боже мој? Нанео ми је толико зла… Знаш колико патње ми је задао. Изгубио сам посао због њега. Светио ми се, повлачио ме је по судовима…

— Да, — каже Господ, — али веруј, кад би могао да видиш страх у његовој души, пометњу у његовом срцу, немир његове савести, не би га мрзео. Заволео би га. Осетио би оно што се назива милосрђем. Њему је, дете моје, потребна твоја љубав. Потребна му је помоћ, а не освета. Научи да се «светиш» онако као што се Бог «свети». Он се не «свети», већ увек одговара љубављу и то разоружава.

Схвати да чак и онај кога не можеш да смислиш завређује твоју доброту и опроштај. Само што смо неискрени. И уместо да покажемо своју рану често правимо гадости. Али нема лоших, схвати то. Довољно је притиснути одговарајућу дирку у души ниткова и зачуће се мелодија љубави. Чини се да притискаш погрешну дирку. И зато се чује какофонија, чују се хистерични гласови, свађе и увреде. Али у том човеку постоји душевни свет који још увек нисмо успели да откријемо, да учинимо тако да га виде сви људи око њега. Знам да је то тешко. Тешко је зато што сами у животу нисмо осетили велику љубав. Предлажем ти да волиш другог, а ти кажеш: «Како да га волим! Па ни ја нисам осетио велику љубав у свом животу.» И тако је са већином од нас: уместо љубави подмећемо своје личне потребе.

Један момак ми је рекао нешто што је на мене оставило изузетно јак утисак:

— Много волим једну девојку, поштујем је, одушевљавам се њоме и веома желим да будем с њом.

— И шта предузимаш? — упитао сам га.

— Ништа. Она никад неће сазнати за моја осећања.

— Зашто?

— Зато што воли другог. А пошто је заиста волим ништа јој не говорим о својим осећањима и никад се нећу мешати у њен живот. Сад завршавамо студије и желео сам да јој се приближим, да поразговарам с њом, да јој понудим да заснујемо породицу. Али кад сам схватио да размишља о другом оставио сам је на миру. Волим је и зато не разговарам с њом. Волим је и зато је избегавам.

Ето, то се зове љубав! Размишљати о добробити онога кога волиш. А пошто у овом случају добробит значи не дирати у срце, с поштовањем се односити према посебном путу којим човек жели да иде, љубав те води ка томе да чиниш незамисливе поступке, да претвараш своју љубав у сузу, у бисер, у бол, који ће источити живу воду и омити Божанском благодаћу твоје срце. И нека се чини да не испољаваш своју љубав и да је не показујеш, твоја љубав заправо постаје дубља. Човека чиниш изузетно осетљивим и истинским, поетским и часним. И једном ћеш добити награду за то. Ван сваке сумње!

Архимандрит Андрей (Конанос)
С новогрчког превела Александра Никифорова
Нека Бог говори: Из беседа грчких духовника / С новогрчког превела Александра Никифорова. М.: Сретењски манастир, 2015.
Са руског Марина Тодић

LOVE Q&A

What the Saints say about Paradise?

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

england fffd

Saint John of Damascus

“An Exact Exposition of the Orthodox Faith”

Concerning Paradise

BOOK II CHAPTER XI

Now when God was about to fashion man out of the visible and invisible creation in His own image and likeness to reign as king and ruler over all the earth and all that it contains, He first made for him, so to speak, a kingdom in which he should live a life of happiness and prosperity. And this is the divine paradise, planted in Eden by the hands of God, a very storehouse of joy and gladness of heart (for “Eden” means luxuriousness). Its site is higher in the East than all the earth: it is temperate and the air that surrounds it is the rarest and purest: evergreen plants are its pride, sweet fragrances abound, it is flooded with light, and in sensuous freshness and beauty it transcends imagination: in truth the place is divine, a meet home for him who was created in God’s image: no creature lacking reason made its dwelling there but man alone, the work of God’s own hands.

In its midst God planted the tree of life and the tree of knowledge. The tree of knowledge was for trial, and proof, and exercise of man’s obedience and disobedience: and hence it was named the tree of the knowledge of good and evil, or else it was because to those who partook of it was given power to know their own nature. Now this is a good thing for those who are mature, but an evil thing for the immature and those whose appetites are too strong, being like solid food to tender babes still in need of milk. For our Creator, God, did not intend us to be burdened with care and troubled about many things, nor to take thought about, or make provision for, our own life. But this at length was Adam’s fate: for he tasted and knew that he was naked and made a girdle round about him: for he took fig-leaves and girded himself about. But before they took of the fruit, They were both naked, Adam and Eve, and were not ashamed. For God meant that we should be thus free from passion, and this is indeed the mark of a mind absolutely void of passion. Yea, He meant us further to be free from care and to have but one work to perform, to sing as do the angels, without ceasing or intermission, the praises of the Creator, and to delight in contemplation of Him and to cast all our care on Him. This is what the Prophet David proclaimed to us when He said, Cast thy burden on the Lord, and He will sustain thee. And, again, in the Gospels, Christ taught His disciples saying, Take no thought for your life what ye shall eat, nor for your body what ye shall put on. And further, Seek ye first the Kingdom of God and His righteousness and all these things shall be added unto you. And to Martha He said, Martha, Martha, thou art careful and troubled about many things: but one thing is needful: and Mary hath chosen that good part, which shall not be taken away from her, meaning, clearly, sitting at His feet and listening to His words.

The tree of life, on the other hand, was a tree having the energy that is the cause of life, or to be eaten only by those who deserve to live and are not subject to death. Some, indeed, have pictured Paradise as a realm of sense, and others as a realm of mind. But it seems to me, that, just as man is a creature, in whom we find both sense and mind blended together, in like manner also man’s most holy temple combines the properties of sense and mind, and has this twofold expression: for, as we said, the life in the body is spent in the most divine and lovely region, while the life in the soul is passed in a place far more sublime and of more surpassing beauty, where God makes His home, and where He wraps man about as with a glorious garment, and robes him in His grace, and delights and sustains him like an angel with the sweetest of all fruits, the contemplation of Himself. Verily it has been fitly named the tree of life. For since the life is not cut short by death, the sweetness of the divine participation is imparted to those who share it. And this is, in truth, what God meant by every tree, saying, Of every tree in Paradise thou mayest freely eat. For the ‘every’ is just Himself in Whom and through Whom the universe is maintained. But the tree of the knowledge of good and evil was for the distinguishing between the many divisions of contemplation, and this is just the knowledge of one’s own nature, which, indeed, is a good thing for those who are mature and advanced in divine contemplation (being of itself a proclamation of the magnificence of God), and have no fear of falling, because they have through time come to have the habit of such contemplation, but it is an evil thing to those still young and with stronger appetites, who by reason of their insecure hold on the better part, and because as yet they are not firmly established in the seat of the one and only good, are apt to be torn and dragged away from this to the care of their own body.

Thus, to my thinking, the divine Paradise is twofold, and the God-inspired Fathers handed down a true message, whether they taught this doctrine or that. Indeed, it is possible to understand by every tree the knowledge of the divine power derived from created things. In the words of the divine Apostle, For the invisible things of Him from the creation of the world are clearly seen, being understood by the things that are made. But of all these thoughts and speculations the sublimest is that dealing with ourselves, that is, with our own composition. As the divine David says, The knowledge of Thee from me, that is from my constitution, was made a wonder. But for the reasons we have already mentioned, such knowledge was dangerous for Adam who had been so lately created.

The tree of life too may be understood as that more divine thought that has its origin in the world of sense, and the ascent through that to the originating and constructive cause of all. And this was the name He gave to every tree, implying fulness and indivisibility, and conveying only participation in what is good. But by the tree of the knowledge of good and evil, we are to understand that sensible and pleasurable food which, sweet though it seems, in reality brings him who partakes of it into communion with evil. For God says, Of every tree in Paradise thou mayest freely eat. It is, me-thinks, as if God said, Through all My creations thou art to ascend to Me thy creator, and of all the fruits thou mayest pluck one, that is, Myself who art the true life: let every thing bear for thee the fruit of life, and let participation in Me be the support of your own being. For in this way thou wilt be immortal. But of the tree of the knowledge of good and evil, thou shalt not eat of it: for in the day that thou eatest thereof thou shalt surely die. For sensible food is by nature for the replenishing of that which gradually wastes away and it passes into the drought and perisheth: and he cannot remain incorruptible who partakes of sensible food.

Source:

Saint John of Damascus

An Exact Exposition of the Orthodox Faith

BOOK II CHAPTER XI

What about Eternal Life?

china copy

https://orthodoxyislove.wordpress.com/category/life-after-death/

Eternal Life

ETERNAL LIFE Q&A

What is Eternal Life in Eastern Orthodox Church?

http://usaofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

maxresdefault copy

The Symbol of Faith: Eternal Life

Source:

http://oca.org

http://oca.org/orthodoxy/the-orthodox-faith/doctrine/the-symbol-of-faith/eternal-life

ORTHODOX CHURCH IN AMERICA – OCA

I look for the resurrection of the dead and the life of the world [ages] to come

(From the Sympol of Faith)

The Eastern Orthodox Church does not believe merely in the immortality of the soul, and in the goodness and ultimate salvation of only spiritual reality. Following the Scriptures, Orthodox Christians believe in the goodness of the human body and of all material and physical creation. Thus, in its faith in resurrection and eternal life, the Orthodox Church looks not to some “other world” for salvation, but to this very world so loved by God, resurrected and glorified by Him, tilled with His own divine presence.

At the end of the ages God will reveal His presence and will fill all creation with Himself. For those who love Him it will be paradise. For those who hate Him it will be hell. And all physical creation, together with the righteous, will rejoice and be glad in His coming.

The wilderness and the solitary places will be glad; the desert shall rejoice and blossom in abundance (Is 35:1).

For behold I create new heavens and a new earth says the Lord, and the former things shall not be remembered or come to mind. But be glad and rejoice forever in that which I create, for behold I create Jerusalem a rejoicing and her people a joy (Is 65:17-18).

The visions of the prophets and those of the Christian apostles about things to come are one and the same:

Then I saw a new heaven and a new earth: for the first heaven and the first earth had passed away, and the sea was no more. And I saw the holy city, new Jerusalem, coming down out of heaven from God, prepared as a bride adorned for her husband; and I heard a great voice from the throne saying, “Behold, the dwelling of God is with men. He will dwell with them, and they shall be His people, and God himself will be with them; He will wipe away every tear from their eyes, and death shall be no more, neither shall there be mourning nor crying nor pain any more, for the former things have passed away” (Rev 21:1-5).

When the Kingdom of God fills all creation, all things will be made new. This world will again be that paradise for which it was originally created. This is the Orthodox doctrine of the final fate of man and his universe.

It is sometimes argued, however, that this world will be totally destroyed and that God will create everything new “out of nothing” by the act of a second creation. Those who hold this opinion appeal to such texts as that found in the second letter of Saint Peter:

But the day of the Lord will come like a thief, and then the heavens will pass away… and the elements will be dissolved with fire, and the earth and the works that are upon it will be burned up (2 Pet 3:10).

Because the Bible never speaks about a “second creation” and because it continually and consistently witnesses that God loves the world which He has made and does everything that He can to save it, the Orthodox Tradition never interprets such scriptural texts as teaching the actual annihilation of creation by God. It understands such texts as speaking metaphorically of the great catastrophe which creation must endure, including even the righteous, in order for it to be cleansed, purified, made perfect, and saved. It teaches as well that there is an “eternal fire” for the ungodly, an eternal condition of their being destroyed. But in any case the “trial by fire” which “destroys the ungodly” is in no way understood by the Orthodox in the sense that creation is doomed to total destruction, despised by the loving Lord who created it and called it “very good” (Gen 1:31; also 1 Cor 3:13-15; Heb 12:25-29; Is 66; Rev 20-22).

 

Τι είναι η κόλαση;

Hi'ilawe Rain by Tom Kualii

http://paintingleaves.blogspot.com/search/label/Κόλαση

Τι είναι η κόλαση;

Πώς είναι η κόλαση; ╰⊰¸¸.•¨* Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

5_Derwent-Water_by-Peter-Guess_shutterstock-680x501

παισιοσ

Πώς είναι η κόλαση;

╰⊰¸¸.•¨*

Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

–Γέροντα, πώς είναι η κόλαση;

–Θα σου πώ μια ιστορία που είχα ακούσει. Κάποτε ένας απλός άνθρωπος παρακαλούσε τον Θεό να του δείξει πως είναι ο Παράδεισος και η κόλαση. Ενα βράδυ λοιπόν στον ύπνο του άκουσε μια φωνή να του λέη: “Ελα, να σου δείξω την κόλαση”. Βρέθηκε τότε σε ένα δωμάτιο όπου πολλοί άνθρωποι κάθονταν γύρω απο ένα τραπέζι και στην μέση ήταν μια κατσαρόλα γεμάτη φαγητό.

Ολοι όμως οι άνθρωποι ήταν πεινασμένοι, γιατί δεν μπορούσαν να φάνε.

Στα χέρια τους κρατούσαν απο μιά πολύ μακριά κουτάλα, έπαιρναν απο την κατσαρόλα το φαγητό, αλλά δεν μπορούσαν να φέρουν την κουτάλα στο στόμα τους. Γι’αυτό άλλοι γκρίνιαζαν, άλλοι φώναζαν, άλλοι έκλαιγαν…

Μετά άκουσε την ίδια φωνή να του λέει “Ελα τώρα να σου δείξω και τον Παράδεισο”.

Βρέθηκε τότε σε ένα άλλο δωμάτιο όπου πολλοί άνθρωποι κάθοταν γύρω απο ένα τραπέζι ίδιο με το προηγούμενο και στην μέση ήταν πάλι μια κατσαρόλα με φαγητό και είχαν τις ίδιες μακριές κουτάλες. Όλοι όμως ήταν χορτάτοι και χαρούμενοι, γιατί ο καθένας έπαιρνε με την κουτάλα του φαγητό απο την κατσαρόλα και τάιζε τον άλλο. Κατάλαβες τώρα κι εσύ πως μπορείς να ζής απο αυτήν την ζωή τον Παράδεισο;

Όποιος κάνει το καλό, αγάλλεται, διότι αμείβεται με θεϊκή παρηγοριά. Όποιος κάνει το κακό, υποφέρει και κάνει τον επίγειο παράδεισο επίγεια κόλαση.

Έχεις αγάπη, καλωσύνη; Είσαι άγγελος και όπου πας ή σταθής μεταφέρεις τον Παράδεισο.

Έχεις πάθη, κακία; Έχεις μέσα σου τον διάβολο και όπου πας ή σταθής, μεταφέρεις την κόλαση.
Από εδώ αρχίζουμε να ζούμε τον Παράδεισο ή την κόλαση.

Πηγή:

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου

Λόγοι Ε´

Πάθη και Αρετές

εκδ. Ι. Ησυχαστηρίου Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος

Σουρωτή Θεσσαλονίκης

 

Τι είναι ο Παράδεισος;

8ffcc5284499d250dcd610d8399f82dd

https://orthodoxyislove.wordpress.com/category/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BF%CF%83/

http://paintingleaves.blogspot.gr/search/label/Παράδεισος

Τι είναι ο Παράδεισος;

 

Τι φταίει & δεν έχω πάντοτε ειρήνη μέσα μου; ╰⊰¸¸.•¨* Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

Staithes-New-View-02-Credit-Tony-Bartholomew_NYMNP

301a9b2311a9acc4c285b55c666d6efc_XL

Τι φταίει & δεν έχω πάντοτε ειρήνη μέσα μου;

╰⊰¸¸.•¨*

Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

–Τί φταίει, Γέροντα Παΐσιε, και δεν είμαι πάντοτε ειρηνική;

–Δεν ελευθερώθηκες απο τον εαυτό σου, είσαι σκλάβα στον παλαιό σου άνθρωπο. Κοίταξε να πετάξης τον εαυτό σου, γιατί, αν δεν πετάξης τον εαυτό σου, θα σε πετάξη ο εαυτός σου.

Όποιος έχει φιλαυτία, δεν μπορεί να έχη ανάπαυση, ειρήνη ψυχής, γιατί δεν είναι εσωτερικά ελεύθερος. Είναι σαν… την χελώνα και το περπάτημα του είναι σαν της χελώνας. Βγάζει ελεύθερα το κεφάλι της η χελώνα; Τον περισσότερο καιρό μένει κλεισμένη στο καβούκι της.

–Νομίζω, Γέροντα, ότι θεωρητικά πιάνω τον εαυτό μου, στην πράξη όμως…

–Η εφαρμογή είναι δύσκολη, εκεί ζορίζεται ο παλαιός άνθρωπος. Αν όμως δεν ζορίσουμε φιλότιμα τον παλαιό μας άνθρωπο, θα μας ανατινάξη την πνευματική μας οικοδομή.

– Γέροντα, πώς είναι η κόλαση;

– Θα σου πώ μια ιστορία που είχα ακούσει. Κάποτε ένας απλός άνθρωπος παρακαλούσε τον Θεό να του δείξει πως είναι ο Παράδεισος και η κόλαση. Ενα βράδυ λοιπόν στον ύπνο του άκουσε μια φωνή να του λέη: “Ελα, να σου δείξω την κόλαση”. Βρέθηκε τότε σε ένα δωμάτιο όπου πολλοί άνθρωποι κάθονταν γύρω απο ένα τραπέζι και στην μέση ήταν μια κατσαρόλα γεμάτη φαγητό.

Ολοι όμως οι άνθρωποι ήταν πεινασμένοι, γιατί δεν μπορούσαν να φάνε.

Στα χέρια τους κρατούσαν απο μιά πολύ μακριά κουτάλα, έπαιρναν απο την κατσαρόλα το φαγητό, αλλά δεν μπορούσαν να φέρουν την κουτάλα στο στόμα τους. Γι’αυτό άλλοι γκρίνιαζαν, άλλοι φώναζαν, άλλοι έκλαιγαν…

Μετά άκουσε την ίδια φωνή να του λέει “Ελα τώρα να σου δείξω και τον Παράδεισο”.

Βρέθηκε τότε σε ένα άλλο δωμάτιο όπου πολλοί άνθρωποι κάθοταν γύρω απο ένα τραπέζι ίδιο με το προηγούμενο και στην μέση ήταν πάλι μια κατσαρόλα με φαγητό και είχαν τις ίδιες μακριές κουτάλες. Όλοι όμως ήταν χορτάτοι και χαρούμενοι, γιατί ο καθένας έπαιρνε με την κουτάλα του φαγητό απο την κατσαρόλα και τάιζε τον άλλο. Κατάλαβες τώρα κι εσύ πως μπορείς να ζής απο αυτήν την ζωή τον Παράδεισο;

Όποιος κάνει το καλό, αγάλλεται, διότι αμείβεται με θεϊκή παρηγοριά. Όποιος κάνει το κακό, υποφέρει και κάνει τον επίγειο παράδεισο επίγεια κόλαση.

Έχεις αγάπη, καλωσύνη; Είσαι άγγελος και όπου πας ή σταθής μεταφέρεις τον Παράδεισο.

Έχεις πάθη, κακία; Έχεις μέσα σου τον διάβολο και όπου πας ή σταθής, μεταφέρεις την κόλαση.
Από εδώ αρχίζουμε να ζούμε τον Παράδεισο ή την κόλαση.

Πηγή:

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου

Λόγοι Ε´

Πάθη και Αρετές

εκδ. Ι. Ησυχαστηρίου Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος

Σουρωτή Θεσσαλονίκης

 

ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ Q&A

What do you mean, “Pray to the Saints”? – Video

http://frederica.com

http://usaofmyheart.wordpress.com

FREDERICA MATHEWES-GREEN

USA OF MY HEART

static1.squarespace

What Do You Mean, “Pray to the Saints”?

Frederica Mathewes-Green, Maryland, USA

╰⊰¸¸.•¨*

Welcome to the Orthodox Church! Join Frederica Mathewes-Green, in this video series, on a journey into the Eastern Orthodox Church. Learn about Orthodox teachings and dogma, Orthodox architecture and terminology, and what it means to live an Orthodox life.

In this video, “What Do You Mean ‘Pray to the Saints?’,” Frederica explains that the English word “pray” in this sentence is a little misleading. So, what does it mean to pray to the Saints and what does the Orthodox Church practice? Watch to find out!

These videos are based off of Frederica’s new book, “Welcome to the Orthodox Church.”

Buy the book:
http://bit.ly/1LkQIbD

Frederica Mathewes-Green:
http://frederica.com

Music by Holy Cross Choir:
http://bit.ly/1MD5vid

Special thanks to Evan Brown for all his work on set.

Videos produced by Theoria (Ben Cabe):
http://www.bencabe.com

Theoria Youtube Channel:
http://bit.ly/1UST830

What about our Guardian Angel?

http://smileofireland.blogspot.com

SMILE OF IRELAND

ireland fdfd

About our Guardian Angel

Source:

http://www.pravoslavie.ru/english/

http://www.pravoslavie.ru/english/46500.htm

ORTHODOX CHRISTIANITY

Guardian Angels not only suggest to us good thoughts for eternal salvation—they truly guard us in our life’s situations. The word, “guardian” is not at all an allegory, but the living and precious experience of many generations of Christians. There is a good reason why, for example, in the prayers for travelers we ask the Lord for the special protection of our guardian angel. It’s true—when else but while traveling do we especially need God’s protection?

About thirteen years ago, I was in the Pskov Caves Monastery with one of our parishioners, Nicholai Sergeyevich Leonov, a professor of history and lieutenant general in military intelligence, with whom we had been working for many years on the television program, “Russky Dom” (Russian House). There in the Pskov Caves Monastery, Nicholai Sergeyevich had met Fr. John (Krestiankin) for the first time. As Nicholai Sergeyevich later related, the elder had not only made a very deep impression on him, but had greatly helped him by his prayers.

During those years, Nicholai Sergeyevich was just beginning to enter into the life of the Church, and he still had many questions. One of those questions he asked me was regarding the Orthodox teaching on the angelic world; about guardian angels. I tried very hard, but to my dismay, I still felt that he was disappointed by my artless explanations.

That early summer morning, Fr. John saw us off as we left the monastery for Moscow. The road ahead of us was a long one, and so I asked the mechanics in the monastery garage to look over the car and check the oil before we left.

We sped along the deserted road. I was at the wheel, listening attentively to a story about one of his overseas assignments. He had long promised me that he would tell me that one. I have never met such an interesting storyteller in my life—Nicholai Sergeyevich’s stories leave you breathless. That was how it was that time.

Suddenly and unexpectedly, I caught myself strangely thinking that something was happening to us right then, at that very minute, which was out of the ordinary and threatening. Our automobile was driving along as usual. Nothing—not the indicators, nor the smooth ride, nor any sort of smell—signified any trouble. Nevertheless, I was feeling increasingly uncomfortable.

“Nicholai Sergeyevich, it seems to me that there is something wrong with the car!” I said, making the decision to interrupt my traveling companion.

Leonov is a very experienced driver with many years of practice behind him. Attentively appraising the situation, he finally reassured me that there was nothing wrong. But this did not relieve my inexplicable anxiety in the least. To the contrary, it increased with each passing minute. I felt ashamed about my faintheartedness, but I was simply overwhelmed by a gripping fear.

“Probably we should stop!” I finally announced, feeling that I was breaking out in a cold sweat.

Nicholai Sergeyevich again looked carefully at the indicators. Then he looked through the windshield at the hood. He listened to the automobile’s movement. Looking at me with surprise, he repeated that from his point of view, everything was alright.

But when I repeated for the third time—not understanding why—that we had to stop, Nicholai Sergeyevich consented.

No sooner had we come to a stop, when black smoke came billowing out from under the hood.

We jumped out onto the road. I lunged to lift the hood, and an oily flame burst forth from the motor. Nicholai Sergeyevich grabbed his jacket from the back seat and smothered the flames with it. When the smoke cleared and we were able to investigate what had happened, we could see that the monastery mechanics had forgotten to replace the cap after filling the oil pan. It was still lying next to the battery. Motor oil had been spilling out over the heated motor the entire way, but because of our high speed, the smoke had spread under the wheels, and we did not feel anything inside the car. Just two or three more miles, and the whole thing could have ended tragically.

After cleaning up under the hood a little, we slowly returned to the monastery, and I asked Nicholai Sergeyevich if he needed any additional elucidation concerning guardian angels and their participation in our fate. Nicholai Sergeyevich answered that this was quite enough for today, and he has satisfactorily assimilated that question of dogma.

Archimandrite Tikhon Shevkunov

Translated by Nun Cornelia

ANGELS Q&A

button_ask_a_question3

Πώς πρέπει να βλέπουμε τα γεγονότα της ζωής μας;

europe-england-coast-cornwall

«Όλα τα γεγονότα της ζωής μας πρέπει να τα βλέπουμε υπό το πρίσμα της αιωνιότητος. Τότε μπορούμε να διακρίνουμε τις πραγματικές τους διαστάσεις».

π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος (+1989)

Πηγή:

http://anthologioxr.blogspot.grΕΔΩ

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Q&A

Γιατί μερικοί άνθρωποι αν συναντήσουν κάποια μεγάλη δυσκολία στη ζωή τους αμέσως σκέφτονται να αυτοκτονήσουν;

citywallpaperhd.com-263

 

 

Γιατί μερικοί άνθρωποι

αν συναντήσουν κάποια μεγάλη δυσκολία στη ζωή τους

αμέσως σκέφτονται να αυτοκτονήσουν;

╰⊰¸¸.•¨*

Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

-Γέροντα Παΐσιε, μερικοί άνθρωποι, αν συναντήσουν κάποια μεγάλη δυσκολία στην ζωή τους, αμέσως σκέφτονται να αυτοκτονήσουν;

-Μπαίνει ο εγωισμός στην μέση. Οι περισσότεροι που αυτοκτονούν, ακούν τον διάβολο που τους λέει πως, αν τερματίσουν την ζωή τους, θα γλιτώσουν από το εσωτερικό βάσανο που περνούν, και από εγωισμό αυτοκτονούν. Αν λ.χ. κάνη κάποιος μια κλεψιά και αποδειχθή ότι έκλεψε, «πάει, λέει, τώρα έγινα ρεζίλι» και, αντί να μετανοήση, να ταπεινωθή και να εξομολογηθή, για να λυτρωθή, αυτοκτονεί. Άλλος αυτοκτονεί, γιατί το παιδί του είναι παράλυτο. «Πως να έχω παράλυτο παιδί εγώ;» λέει και απελπίζεται. Αν είναι υπεύθυνος γι’ αυτό και το αναγνωρίζη, ας μετανοήση. Πως βάζει τέρμα στην ζωή του και αφήνει το παιδί του στον δρόμο; Δεν είναι πιο υπεύθυνος μετά;

-Γέροντα, συχνά ακούμε για κάποιον που αυτοκτόνησε ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα.

-Οι ψυχοπαθείς, όταν αυτοκτονούν, έχουν ελαφρυντικά, γιατί είναι σαλεμένο το μυαλό τους. Και συννεφιά να δουν, νιώθουν ένα πλάκωμα. Αν έχουν και μια στενοχώρια, έχουν διπλή συννεφιά. Γι’ αυτούς όμως που αυτοκτονούν χωρίς να είναι ψυχοπαθείς – καθώς και για τους αιρετικούς -, δεν εύχεται η Εκκλησία, αλλά τους αφήνει στην κρίση και στο έλεος του Θεού. Ο ιερέας δεν μνημονεύει τα ονόματά τους στην Προσκομιδή ούτε τους βγάζει μερίδα, γιατί με την αυτοκτονία αρνούνται, περιφρονούν την ζωή που είναι δώρο του Θεού. Είναι σαν να τα πετούν όλα στο πρόσωπο του Θεού.

Αλλά εμείς πρέπει να κάνουμε πολλή προσευχή για όσους αυτοκτονούν, για να κάνη κάτι ο Καλός Θεός και γι’ αυτούς, γιατί δεν ξέρουμε πως έγινε και αυτοκτόνησαν, ούτε σε τι κατάσταση βρέθηκαν την τελευταία στιγμή. Μπορεί, την ώρα που ξεψυχούσαν, να μετάνιωσαν, να ζήτησαν συγχώρηση από τον Θεό και να έγινε δεκτή η μετάνοιά τους, οπότε την ψυχή τους να την παρέλαβε Άγγελος Κυρίου.

Είχα ακούσει ότι ένα κοριτσάκι σε ένα χωριό πήγε να βοσκήση την κατσίκα τους. Την έδεσε στο λιβάδι και πήγε πιο πέρα να παίξη. Ξεχάστηκε όμως στο παιχνίδι και η κατσίκα λύθηκε και έφυγε. Έψαξε, αλλά δεν την βρήκε και γύρισε στο σπίτι χωρίς την κατσίκα. Ο πατέρας του θύμωσε πολύ, το έδειρε και το έδιωξε από το σπίτι. «Να πας να βρης την κατσίκα, του είπε. Αν δεν την βρης, να πας να κρεμασθής». Ξεκίνησε το ταλαίπωρο να πάη να ψάξη. Βράδιασε και αυτό ακόμη δεν είχε γυρίσει στο σπίτι. Οι γονείς, βλέποντας ότι νύχτωσε, βγήκαν ανήσυχοι να βρουν το παιδί. Έψαξαν και το βρήκαν κρεμασμένο σε ένα δένδρο. Είχε δέσει στον λαιμό του το σχοινί της κατσίκας και κρεμάστηκε στο δένδρο. Το κακόμοιρο είχε φιλότιμο και πήρε κατά γράμμα αυτό που του είπε ο πατέρας του. Το έθαψαν μετά έξω από το κοιμητήρι.

Η Εκκλησία φυσικά καλά έκανε και το έθαψε απ’ έξω, για να φρενάρη όσους αυτοκτονούν για το παραμικρό, αλλά και ο Χριστός καλά θα κάνη, αν το βάλη μέσα στον Παράδεισο.

Πηγή:

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου

ΛΟΓΟΙ, τομ. Δ´

εκδ. Ι. Ησυχαστηρίου Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος

Σουρωτή Θεσσαλονίκης

african daisy flower

https://workersectingreece.wordpress.com/ores-eksomologisis/

Ώρες Εξομολόγησης

 

ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ Q&A

button_ask_a_question3

COS’È IL NATALE? ╰⊰¸¸.•¨* Italian

http://italyofmyheart.wordpress.com

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Q&A – HEART QUESTIONS & ANSWERS

ITALY OF MY HEART

china 844

ok hhh

Cos’è il Natale?

DOMANDE & RISPOSTE

Q&A – HEART QUESTIONS & ANSWERS

╰⊰¸¸.•¨*

Omelia sulla Natività del Signore

San Giovanni Crisostomo

PG 56, 385-394

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

Vedo uno strano paradossale mistero! Le mie orecchie risuonano dei canti dei pastori, ma i loro flauti non suonano una melliflua melodia, ma cantano con le labbra un inno celeste in totale pienezza.

Gli angeli inneggiano!
Gli Arcangeli uniscono le loro voci in armonia!
I Cherubini cantano la loro gioiosa lode!
I Serafini esaltano la sua gloria!

Tutti si riuniscono per lodare questa festa santa, vedendo la Divinità qui sulla terra, e l’uomo in cielo. Colui che è al di sopra dei cieli, ora per la nostra redenzione abita quaggiù, e colui che è stato umile è stato elevato dalla misericordia divina. Betlemme in questo giorno somiglia al cielo; invece di stelle ha ricevuto angeli, e al posto del sole, avvolge dentro di sé in ogni lato il Sole di giustizia. E non chiedetemi come: perché dove Dio vuole, l’ordine della natura si sottomette. Poiché Egli lo ha voluto, ne ha avuto il potere, è disceso, ha redento l’uomo; tutte le cose hanno cooperato con Lui a questo scopo. Oggi nasce Colui che eternamente è, e diviene ciò che non era. È Dio e diventa uomo! Diventa uomo senza smettere di essere Dio. Ancora, Egli è divenuto uomo senza Continue reading “COS’È IL NATALE? ╰⊰¸¸.•¨* Italian”

How to tie an Orthodox Prayer Rope? – Video

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

kauai-tor-hta

How to tie an Orthodox Prayer Rope

Andrey Pichugin

Preferably use 100% woolen yarn for knitting needles number 9.

For practice until you learn it properly, use a thick twine to solve easily in every mistake.

 

 

Πώς φτιάχνετε ένα Ορθόδοξο Κομποσχοίνι; – Video

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

c103_c_ries_cliffsofmoher_obriens_tower_bg_resized

Πώς φτιάχνετε ένα Ορθόδοξο Κομποσχοίνι;

Κατα προτίμηση χρησιμοποιείστε νήμα πλεξιματος 100% μαλλινο για βέλονα νούμερο 9.

Για εξάσκηση μέχρι να το μάθετε σωστά χρησιμοποιείστε χοντρό σπάγκο για να ξελύνετε εύκολα σε κάθε λάθος.

视频: 神存在嗎?Does God exist? ╰⊰¸¸.•¨* English & Chinese video

http://taiwanhongkongofmyheart.wordpress.com

TAIWAN & HONG KONG OF MY HEART

IMG_3983

神存在嗎?Does God exist? (台灣基督東正教會)

台灣基督東正教會隸屬於普世宗主教聖統香港及東南亞教區
主教為黎大略都主教,台灣由李亮神父牧養來自世界各國的教友

李亮神父 Fr. Jonah
來自東正教會希臘聖山(Mt. Athos)Gregoriou Monastery修院,
身為修士們的屬靈父親(spiritual father),
於修院中實踐心禱,鑽研希臘原文聖經十多年。
來臺後於各神學院教導東正教神學、聖經希臘原文等課程,
其屬靈父親為已故希臘知名靈修導師 Elder Porphyrios。

心禱 臉書粉絲專頁 http://www.facebook.com/prayforyou
聖經查經班 臉書粉絲專頁 http://www.facebook.com/bibleoflife
YouTube頻道 https://www.youtube.com/user/asianORTHODOX

来源:

http://theological.asia

台灣基督東正教會

The Orthodox Church in Taiwan

 

無神論 Q&A

Esoterik Yoga östliche Religion, dämonen, Götter Heil oder Unheil? – Video ╰⊰¸¸.•¨* German

http://whataboutyoga.wordpress.com

http://edelweissofmyheart.wordpress.com

EDELWEISS OF MY HEART

WHAT ABOUT YOGA?

plitvice-lakes-croatia

Esoterik Yoga östliche Religion, dämonen, Götter Heil oder Unheil?

Klaus Kenneth, Deutschland

http://hippiesmetorthodoxy.wordpress.com

HIPPIES MET ORTHODOXY

Esoterik, Yoga, Buddhismus, östl. Mystik, Übersinnliches, Heilsangebote: etwa jeden Monat ein Neues!

“Zeit meines Lebens habe ich gelernt , Theorie, Theologien und allen -ismen gründlichst zu misstrauen.

Mit geschickten Worten und etwas Erfahrung in Psychologie kann man jeden Menschen alles andrehen. Wo war der Guru, der seine Lehre lebt? Die wirklichen Motive waren Sex, Macht oder Geld”.’

Herzlose Erbarmungslosigkeit’, ‘gnaden’ -lose Egozentrik lassen uns in die Falle eines Ersatz-Lebens, einer ‘viritual reality’laufen. Wer will schon glauben, dass Yoga eine einbahnstrasse in die Selbstvernichtung ist?

Die Fata Morgana sind wir selbst, solange wir von Gott getrennt sind.

What is true love? – Video

http://usaofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

Nature___Flowers_Violent_flowering_of_pink_flowers_in_the_mountains_100678_-1440x900

What is Love?:

An Orthodox Christian Understanding of the Divine Love of God

Part 1 & 2

An Eastern Orthodox Lesson on what true love is, and how to acquire this true and Divine love of God.

Speaker / Translator – Mr Zalalas: Translator of Archimandrite / Spiritual Father Fr. Athanasios Mitilinaios, Greece

LOVE Q&A

Τιμωρεί ο Θεός;

sweden

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ

Τιμωρεί ο Θεός;

«Όχι, ο Θεός δεν τιμωρεί, ο άνθρωπος αυτοτιμωρείται, απομακρυνόμενος από τον Θεό.

Είναι, ας πούμε: Εδώ νερό, εκεί φωτιά.

Είμαι ελεύθερος να διαλέξω. Βάζω το χέρι μου στο νερό, δροσίζομαι, το βάζω στη φωτιά, καίγομαι»

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας (+1991)

在受洗前要告解請求赦罪,還有領聖餐前也要向神父告解,請問在聖經哪裡有說明? Question about Holy Confession ╰⊰¸¸.•¨* Chinese

http://holyconfessionofyourheart.wordpress.com

http://taiwanhongkongofmyheart.wordpress.com

TAIWAN & HONG KONG OF MY HEART

HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

mossbrae-falls-california-1024x640

在受洗前要告解請求赦罪,還有領聖餐前也要向神父告解,請問在聖經哪裡有說明?

問:

我聽說正教徒,在受洗前要告解請求赦罪,還有領聖餐前也要向神父告解,請問在聖經哪裡有說明?

我聽說正教徒,在受洗前要告解請求赦罪,還有領聖餐前也要向神父告解,請問在聖經哪裡有說明?我們都是直接向上帝告解,有何不對,難道上帝不能來赦罪嗎?一定要透過神父嗎?神父有比上帝大嗎?

答覆:

1.我們當然可以向神直接來祈禱,這是非常好的事情.

2.教會的聖事必須透過教會來執行,因為神的恩典並不是直接來自上帝,如同受洗我們不會叫神直接幫我們受洗,或者自己來受 洗,還有婚姻聖事也不是上帝直接來舉行,按立神職也不是上帝直接來行使。

也許你會問保羅不是直接看見神光經歷神,是的沒有錯,但請想想看保羅親自經歷神光的人,並沒有開創自己的教會,而是來到門徒與彼得見面得到門徒就是教會的認可。

3.神父當然不可能大過神,只要是人類就不可能大過神,連天使或魔鬼撒但都無法與神相比,有一點我必須解釋清楚,正教信徒從來沒有向神父認罪,這是一般人的誤解,神父是見證人並非上帝.如同你欠某人錢,此人答應你不用還錢,但口頭的答應,還是不夠必須把黑紙白字的借據撕毀才算數,才安心,這就是寬恕聖事必須透過教會來行使。

4.聖經記載在 馬太福音Matthew 3:6 ,馬可福音Mark 1:5 ,使徒行傳Acts 19:18, 原文字根(Strong number)1843 你可以去查神學字典,原文的意思是公開告解,這就當時準備受洗的人一一向施洗約翰公開告解個人的罪行.

來源:

http://theological.asia

這裡

懺悔聖事 Q&A

Why do Orthodox Christians “cross themselves” different than Roman Catholics?

http://romancatholicsmetorthodoxy.wordpress.com

ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

1152x720_bright-pink-flowers-in-the-mountains

 

Why do Orthodox Christians “cross themselves”

different than Roman Catholics?

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

They touch their right shoulder first, then their left, whereas the Roman Catholics first touch their left shoulder. Is this difference important? Does it make any difference?

Orthodox cross themselves from right to left. first we will describe the mechanics of making the cross, then explain why it is indeed important that we make the sign of the cross correctly.

“Placing the cross on oneself”

-We place our thumb and first two fingers together in a point, and our last we fingers flat against our palm. The three fingers together represent the Holy Trinity – Father, Son and Holy Spirit, and the two fingers in the palm represent the two natures of Christ.
-We touch our forehead, then our belly, tracing the vertical part of the cross.
-From our belly, we bring our hand up to our right shoulder, touching it.
-We finish placing the cross on ourself by touching our left shoulder.

The act of “Placing the cross on oneself” is a request for a blessing from God. We make if from right to left to mirror the actions of the priest when he blesses us. The priest, looking at the parishioners, blesses from left to right. Therefore, the parishioners, putting on the sign of the cross on themselves, do it from right to left.

Because the Lord separated the sheep from the goats, putting the faithful sheep on His right side, and the goats on the left, the Church always treats the right side as the preferred side. We only cross ourselves with our RIGHT hand. The priest, when blessing a person, first touches or points to their RIGHT side, then their left. Also the censing of the Holy Table in the Altar is always done from the RIGHT side first; censing of the Ikonostasis, the Congregation and of the Church itself always begins with the right side. The priest always gives communion with his RIGHT hand, even if he is left handed. There are other examples of this right side preference.

When a parent makes the sign of the cross over a child, they will cross them from left to right, just as the priest blesses. When they make the sign of the cross over themselves, they would do it, logically, the other way.

The Catholic Encyclopedia states that in the Roman Catholic Church, the faithful crossed themselves from right to left, just as the Orthodox do, until the 15th or 16th century. They must explain why they have changed an ancient and apostolic tradition. We cannot answer as to their motivations.

Is it important to cross ourselves a particular way? In a word, YES. We do not have the authority to choose willy-nilly what parts of the Christian Tradition we want to follow. Our fathers, and countless saints crossed themselves from right to left. Ancient icons show Christ or bishops beginning a blessing from right to left. the right side is referred to in a preferential way many times in scripture and our sacred hymns What should we want to change?

ΒΥ

FR. ALEXANDER LABEDEV

What Yoga really is?

http://whataboutyoga.wordpress.com

WHAT ABOUT YOGA?

netherlands flflfllf

What Yoga Really Is?

By

Johannes Aagaard

Aarhus University, Danmark

Source:

http://www.egolpion.com/root.en.aspx

http://www.egolpion.com/tieinai_yoga.en.aspx

ANTI HERETICAL MANUAL

The philosophy of yoga can be expressed as follows:

“Ashes are fire, ashes are water, ashes are earthy everything is ashes, mind, sight, and the other senses are ashes.” (Atharva Siras)

All things in life are transitory, and pain, suffering, and death lurk behind everything. All of life with its omnipresent suffering and death goes on and on in an eternal cycle (samsara or the reincarnation cycle) from which no one escapes. Life is an endless wandering through relentless and insurmountable suffering. The future holds only further rebirths, and whether one is inching towards a better life or sinking into worse life makes little difference.

For all life is ashes.

Hinduism in all its various forms is first of all an attempt: escape from this relentless cycle of rebirth. It is not death wish because the aim is to escape death as well as life. Hindus wish to escape from life with good reason – for life on the Indian subcontinent is hard. Sickness of every kind, famine due to drought or flood, war and oppression make life an unbearable succession of suffering and defeat. The religious faith of the hindus which grows out of their painful experience of life finds its foremost expression in the god Shiva and his consort Kali.

Fear of death

The various Hindu techniques for liberation are attempts to be free of both life and death. Even those who fail to reach the ultimate goal can at least reduce their involvement with life. This is the aim of yoga. By practicing yoga one can reduce suffering and defer death by reducing or completely halting the normal life

An important text of hatha yoga expresses it this way

92. As long as prana is held in the body, so long consciousness (cittam) (is) free from disease. What cause is there for fear of death so long as the sight (resins fixed) between the eyebrows’

93. Therefore, from the fear of death, Brahma (is) intent on pranayama, as are also Yogis and sages. Therefore, one should restrain the prana.” (Gozaksa Sataka)

As expressed in this text the source of yoga is the fear of death, and the way to avert death is to hold back breathing. The same hatha yoga techniques will hold back and immobilize other life functions.

Hatha Yoga Techniques

Hatha yoga breathing exercises (pranayama) are not intended to lead to better breathing, but to the reduction or complete cessation of breathing! In the same way hatha yoga body postures (asanas) are intended to immobilize the whole body. Practicing them will enable the body to become completely motionless and hardened in fixed positions. Meditation words (mantras) serve to immobilize the consciousness. Mantras are usually the names of gods used for worship. Symbolic body movements (mudras and bandhas) in yoga are designed to close all “nine doors of the body”, so that no sense perception from the outside penetrates into the mind. When all outer sensation is shut off the body itself will create as compensation sense perceptions of an inner kind, an inner light, an inner sound, an inner smell, an inner pleasure.

So the objective of yoga is not to affirm people’s lives, but to create another inner life as a substitute for the life one wants to escape. A whole inner new universe, an internal new dimension awaits those who meditate, those who are willing to become a disciple and follow the path of a guru. That is the ultimate aim of the techniques taught in all yoga schools and yoga classes throughout the world.

In yoga there are no neutral techniques. The entire discipline from beginning to end is intended to lead toward an escape from life and death and to serve the higher aims of yoga.

Tantra Yoga

This higher yoga has many names. Distinctions can be made between the yoga of the emotions (bhakti), the yoga of action (karma), and the yoga of knowledge (jnana). However more important than all of these is the greater or higher yoga called Tantra yoga. Tantra yoga itself can be called kriya yoga, laya yoga, kundalini yoga, and raja yoga. The three class!c yogic disciplines of bhakti, karma, and jnana demand many reincarnations for training in order to break free from the cycle of life and death. In contrast, tantra yoga is the direct but also the most dangerous path. Most yoga schools teach that mankind is in a state of decay (kali yuga) and our desperate situation requires a desperate remedy. Tantra yoga is the desperate remedy, and most yoga schools and gurus are tantric in one way or another.

While the classic yogic systems either reject or play down sexuality, Tantra does completely the opposite. Along with the classic systems Tantra desires to escape from the samsaric cycle and perceives life as a poison, but Tantra intends to drive out evil with evil, poison with poison. This is where sexuality enters into tantra yoga. This is not immediately apparent to a newcomer, because like many other oriental religions yoga functions at two levels showing one face outwardly and a completely different face inwardly. This is why yoga is couched in w hat Hindus call “twilight language” which hides as much as it reveals, and is deliberately ambiguous. Thus the key concepts in yoga, such as bindu (semen) and prana (life force) have both a physical and a symbolic meaning.

Semen Mysticism

It is a basic tenet of Tantra yoga that normal sexual activity uses up the life force and exposes the individual to sickness and death. Consequently it is not only prana in the sense of breathing that must be held back, but first and foremost bindu (semen) which must be conserved. The holding back of breath and all other techniques in Tantra yoga serve the ultimate aim of retention of semen. Retention of semen can lead to immortality or at least rejuvenat man in a way which holds off death. For this to happen semen must be transformed in to nectar, ambrosia, soma, the elixir of life, the drink of immortality. This is the deepest core, the very center of all that yoga is concerned with.

The Kundalini Serpent

The full details cannot be explained in a short presentation, but the culmination of yogic practice is ritual sexual intercourse (maithuna) using the various techniques of hatha yoga. Yoga uses the orgasm as the determining experience for both liberation from the samsaric cycle of life and death and confusion with the divine. In reality what takes place is the divinization of the human.

This takes place through meditation on the kundalini serpent. Prana or life force is identical with sexuality and is portrayed by the kundalini or coiled serpent which resides behind the human genitals. She (the life force/serpent is seen as feminine) must be awakened and forced from her spot at the bottom of the spinal column into a canal within the spinal column and then up through this canal. On the way up she will pass through a number of points called chakras. At each chakra she receives more and more energy and becomes more and more divine.

This process of divinization should manifest itself in supernatural powers for the person meditating. For example the meditator could levitate, or walk through walls, or be in two places at one time. The acquisition of supernatural power is called siddha yoga and is found all over the world. Siddha yoga is represented by TM which promises its meditators the power to levitate, but of course only upon the payment of a large fee.

The Great Death – Immortality

After all the difficult hatha yoga techniques and exercise: are put into practice, the serpent is forced to the top of the brain and a cosmic culmination takes place with a superorgasm. What occurs in reality is an orgasmic experience which when coupled sith strongly hallucinogenic feelings, has an extremely violent character. Symbolically the experience is explained as sexual intercourse between the god Shiva, who reigns supreme in the human brain, and his consort Kali, who is his potency and identical with the Kundalini.

This orgasmic experience is understood as the Great Death by which one escapes the manifold world, and by which one experiences the great freedom. From this experience only the “chosen” come back, as gurus who devote themselve. to the liberation of others. Ordinary people according to yogic doctrine should die within three weeks of this experience of full liberation. This death – and no other – leads away from all life and all death, to total freedom.

Escape from Death to Death

It is ironic that a religiosity so driven by fear of death should culminate in the Great Death. This is because yoga

is founded not only on the fear of death, but on the fear of life as well. Yoga therefore seeks to go beyond life and death to what can he called eternal Death, free from sickness, suffering, and all that is transitory.

A thorough reading of the central texts of yoga reveals that the root of yoga resides in the problem of old age. Yoga was developed as an old man’s attempt to stop the decay of the body, to put off death and at the came time to prepare the individual for death by a gradual withdrawal from life. This withdrawal is social, as an elderly man would leave his own environment to live in isolation in the forest or mountain. But the withdrawal is also mental and physical, as the individual draws back from ordinal life functions. The latter can even be accomplished while one remains in the same social environment. The truth of the matter is that yoga; was first of all developed for elder mer This sexist aspect of yoga is also seen in the centrality of semen mysticism.

Yoga for health

Many people who practice yoga will object that they are not interested in such theoretical rubbish, for from their own experience they know that yoga does them good. They have became healthier with it. This attitude should be respected, but also correctly understood.

A comparison can make this clear. It is a fact that it has done many young men good to have been soldiers. They have been taught discipline and self-control and have become stronger and more healthy. This fact does not alter another fact, that the army itself has a completely different aim, namely to teach people to kill. In the same way it can be said that the aim of yoga is not identical with its side effects and it is a fact that many meditating people, after a period with positive results, experience extremely alarming “harmful” results. We call these results “harmful” but they are in fact the desired effect. What happens is that one gradually loses the ability to lead an active, open extroverted life centering on loving interdependent relationships with others. The meditator gradually withdraw into his self and is less able to relate with other people. Slowly the meditator accepts this as valid – for as time goes on the practice of yoga leads to an acceptance of the theory of yoga.

One Is Taken Where One Does Not Want To Go

If a person practices yoga with the intention of becoming a Hindu this is of course perfectly all right, because freedom of religion is necessary and people ought to be able to practice their religion according to their convictions. However the vast majority of people who practice yoga are taken where really they had no intention of going They are transformed into people with new values, they become Hinduized, and this was not at all their intention. They began to practice yoga because it was presented as an art of life, when in reality it is an art of death developed to help first of all elderly men cope with the end of their lives.

If a person intends to escape from a normal life of social interaction and intends to “establish oneself as a God”, then yoga is the way. If one wants to abandon one’s Christian faith and its love for others and for life itself, then yoga is the best way. But most people are unsuspectingly drawn into yoga. Even some Christians defend yoga because they are ignorant of its factual reality.

It is, therefore, necessary to expose the facts concerning yoga, not in order the deprive yoga teachers of their livelihood or gurus of their disciples, but to provide guidance for those who cannot comprehend the real situation when they approach yoga.

For those who have a need to meditate, there are many methods of Christian meditation. Christian meditation is diametrically opposed to yoga. It will not make gods of us, it will not free us from life and death, but will bring us to the God who through his resurrection saved us from the dilemma of which yoga is itself an expression.”

YOGA Q&A

Μπορεί κάποιος Ορθόδοξος να πάρει το όνομα του Ιούδα πρός τιμήν του Αγίου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου ή απαγορεύεται;

http://irelandofmyheart.wordpress.com

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com

HEART QUESTIONS & ANSWERS

IRELAND OF MY HEART

england 2BAC155200000578-0-image-a-36_1440588388147

7f2d39902a9c3de5b000aa35ba99f285--st-judas-religious-icons

Imagen_027

jude-3

 

Ιρλανδικές Ι. Εικόνες του Άγίου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου

 

 

Ερώτηση:

Μπορεί κάποιος Ορθόδοξος να πάρει το όνομα του Ιούδα πρός τιμήν του Αγίου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου ή απαγορεύεται;

Απάντηση:

Δεν απαγορεύεται κάποιος μοναχός ή λαϊκος να ονομαστεί Ιούδας κ να γιορτάζει του Αγίου Ιούδα του Θαδδαίου ή του Αγίου Ιούδα του Αδελφόθεου, απλά σε κάποιες χώρες δεν συνηθίζεται και αποφεύγεται επειδή το ίδιο όνομα είχε ο Απόστολος Ιούδας ο Ισκαριώτης ο προδότης του Χριστού.

Στην Ιρλανδία και στην Κεντρική Ευρώπη πολλοί άνθρωποι πέρνουν το όνομα Ιούδας – Jude προς τιμήν του Αγίου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου επειδή είχε πάει στην Ιρλανδία ως Απόστολος.

Επίσης υπάρχουν κ άλλοι Ορθόδοξοι Άγιοι που ενώ δεν ειναι κακό να πάρουμε το όνομά τους, σε κάποιες χώρες δεν συνηθίζεται ή αποφεύγεται. Όπως οι Άγιοι Δίας και Έρωτας (Έρως).

Το όνομα του Άγίου Έρωτα στην Δυτική Ευρώπη χρησιμοποιήται συχνά ως Eros.

Άγιος Δίας Πρεσβύτερος όσιος στην Αντιόχεια Συρίας (19/7, +430)

Άγιοι Δίας, Βυθόνιος και Γαλυκός, μάρτυρες (3/4, +3ος αι.)

Άγιοι Ἐρωτας (Έρως), Ορέντιος, Φαρνάκιος, Φίρμος, Φιρμίνος, Κυριακός καί Λογγίνος, μάρτυρες στην Γεωργία (24/6, +3ος αι.)

 

 

If a Roman Catholic or a Protestant wants to convert to Orthodoxy (Eastern Orthodox Church), what are the steps?

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

england fd fdd

5926225460_61f4be3bec

If a Roman Catholic or a Protestant wants to convert to

Orthodoxy (Eastern Orthodox Church), what are the steps?

╰⊰¸¸.•¨*

Questions & Answers

in

SIMPLY ORTHODOX

3315964349_1cde131347_m

http://simplyorthodox.tumblr.com

Here is the original question:

SIMPLY ORTHODOX

Hello,

The best is first to be willing to spend the time to really understand the commonalities and differences between Roman Catholicism or Protestantism and Orthodoxy (Eastern Orthodox Church).

In most cases, a person begins the process of conversion by speaking with a local Orthodox priest, who gives instructions (or catechism) on the teachings and beliefs of the Orthodox Church. These beliefs and doctrines have continued unchanged for over 2000 years, since the time of Jesus and the Twelve Apostles. This process of catechism could take many months. Once you have learned about the faith and teachings of the church, you would then be ready to be baptized as a member of the Orthodox Church, in the name of the Father, Son, and Holy Spirit (ie. the Holy Trinity). Baptism is by triple immersion in water. At the same time, you would be Chrismated, which means receiving the Holy Oil and the Holy Spirit.

Thanks for your message! If you need anything, I am here 🙂

I thank God that the truth of the Orthodox Church is being revealed to all over the world!!!

PS. Some very useful sites are:

http://simplyorthodox.tumblr.com – SIMPLY ORTHODOX

http://romancatholicsmetorthodoxy.wordpress.com – ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

http://gkiouzelis.blogspot.com – ORTHODOX HEART SITES

http://journeytoorthodoxy.com – JOURNEY TO ORTHODOXY

 

Q&A – Απαντήσεις σε 8 ερωτήσεις σας

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com

HEART QUESTIONS & ANSWERS

2-river-norway

 

Ερώτηση: Ισχύει ότι η Παναγία δεν έκανε καμιά απολύτως αμαρτία σε όλη της την ζωή εκτός από ορισμένες αδυναμίες που είχε π.χ. όταν ανησύχησε για τον μικρό Ιησού και τον έψαχναν με τον Ιωσήφ, για να τον βρουν τελικά στο ναό; Είναι αίρεση να θεωρείται η Παναγία εντελώς αναμάρτητη; Ή ήταν όντως τελικά;

Απάντηση:

Οχι δεν είναι αίρεση να θεωρείτε η Παναγία εντελώς αναμάρτητη γιατί ήταν αναμάρτητη. Η Παναγία δεν είχε προσωπικές αμαρτίες παρά μόνο το προπατορικό αμάρτημα το οποίο της σβήστηκε κατά τον Ευαγγελισμό της (Ευαγγελισμός της Θεοτόκου). Οι ανθρώπινες αδυναμίες που είχε π.χ. όταν ανησύχησε για τον μικρό Ιησού και τον έψαχναν με τον Ιωσήφ και τον βρήκαν στο Ναό δεν είναι αμαρτίες.

Δείτε και το παρακατω άρθρο:

https://workersectingreece.wordpress.com/2014/01/23/i-theotokos-pote-den-amartise/

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Ποιά είναι η αίρεση των Ρωμαιοκαθολικών σχετικά με την Παναγία;

Απάντηση:

Η αίρεση των Ρωμαιοκαθολικών σχετικά με την Παναγία είναι οτι διδάσκουν οτι η Παναγία ειναι “συνλυτρώτρια”. Αυτό δεν ισχύει γιατί ο μόνος Λυτρωτής είναι ο Χριστός που είναι Θεός.

╰⊰¸¸.•¨*

 

Ερώτηση: Με το προπατορικό αμάρτημα τί γίνεται; Φεύγει από πάνω μας με την βάφτιση ή όχι;

Απάντηση:

Ναι με την βάπτιση φεύγει από πάνω μας το προπατορικό αμάρτημα.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Όταν περνάμε έξω από παλαιοημερολογίτικη “Γ.Ο.Χ.” εκκλησία ή μοναστήρι κάνουμε το σταυρό μας; Επιτρέπεται να πηγαίνουμε σε “Γ.Ο.Χ” παλαιοημερολογίτικες εκκλησίες και μοναστήρια; Αν πηγαίνει κάποιος συγγενείς μας τι πρέπει να του πούμε;

Απάντηση:

Δεν κάνει να πηγαίνουμε σε “Γ.Ο.Χ.” παλαιοημερολογίτικες εκκλησίες και μοναστήρια ούτε να κἀνουμε το σταυρό μας πρέπει όταν περνάμε απ’ έξω γιατί είναι εκτός Εκκλησίας. Αύτο να πούμε και σε όσους συγγενείς μας πάνε. Οτι είναι αμαρτία να πηγαίνουν επειδή είναι εκτός Εκκλησίας.

Επίσης μπορείς να δεις κ αρθρα κ βιντεακια στο site μου κατά των σχισματικών παλαιοημερολογιτων:

https://schismaticsreturntochurch.wordpress.com

https://schismaticsreturntochurch.wordpress.com/2014/07/08/apantisi-se-filo-sxetika-me-tous-sxismatikous-palaiohmerologites/

╰⊰¸¸.•¨*

 

Ερώτηση: Μέχρι ποια ηλικία μπορεί να κοινωνεί ένα παιδί ακόμα και αν έχει φάει πρωινό;

Απάντηση:

Μέχρι 3 ετών.

╰⊰¸¸.•¨*

 

Ερώτηση: Αν πιει νερό επιτρέπεται να κοινωνήσει ένα παιδί και από ποια ηλικία;

Απάντηση:

Μέχρι 3 ετών μπορει να κοινωνήσει έχοντας πιει και νερό. Μετά καλό είναι να προσπαθεί να μην πίνει νερό πριν την Θεία Κοινωνία. Αν ξεχαστεί, εντάξει…

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Πότε είναι καλό να ξεκινήσει την εξομολόγηση ένα παιδί;

Απάντηση:

3-4 ετών.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερωτήσεις: Πώς θα εξηγήσουμε στα παιδια ότι δεν κάνει να πηγαίνουν στο καρναβάλι; Και στο σχολείο πως θα τα πείσουμε να μην πάνε στις καρναβαλικές εκδηλώσεις;

Απάντηση:

Θα τους πούμε οτι οι Χριστιανοί δεν κανει να πηγαίνουν στα καρναβάλια γιατί ειναι ειδωλολατρεία και αμαρτία. Και όταν θα έχουν στο σχολείο καρναβαλική εκδήλωση μπορούμε εκείνη τη μερα να πάμε με τα παιδιά μας μια εκδρομή.

 

如何愛「惡人」?How to love a bad person? ╰⊰¸¸.•¨* Chinese & english video

http://taiwanhongkongofmyheart.wordpress.com

TAIWAN & HONG KONG OF MY HEART

at-river-in-akita-prefecture-japan-japan-japan1152_12903127648-tpfil02aw-11227

如何愛「惡人」?How to Love a Bad Person? (東正教)

首先,與那些被惡人深切傷害的受害者,一同哀哭。
然後,試著不要「恨」對方。
接著,試著理解對方之所以成為惡人的原因。
最後,意識到對方變成如此,我們都有責任。

也要記得,我們不是任何人的最後審判者。

但是,在我們談論稀有的、最高的「愛」之前,
在我們談論如何愛「惡人」之前,
先思想我們如何「關心」我們「身邊的人」,
關心我們的家人、朋友、妻子、孩子,
踏出最實際的第一步。

李亮神父講道摘要:http://theological.asia/?p=11986

教會官網 http://theological.asia/
愛的箴言 臉書專頁 http://www.facebook.com/prayforyou
YouTube 頻道 http://www.youtube.com/user/asianORTH…
聖禮儀現場直播 http://bambuser.com/channel/orthodox-…

※尊重著作權,引用請註明網址連結。

台灣基督東正教會隸屬於普世宗主教聖統香港及東南亞教區,
主教為黎大略都主教,台灣由李亮神父牧養教友。

李亮神父
來自東正教會靈修聖地阿陀斯聖山
(Mt. Athos, Gregoriou Monastery),
身為修士的屬靈父親(spiritual father),
於修院中實踐心禱,鑽研古希臘文聖經十多年。
來臺後於各神學院教導東正教神學、靈修、聖經希臘原文等課程,
其屬靈父親為已故希臘知名靈修導師St. Porphyrios of Kafsokalivia。

※尊重著作權,引用請註明網址連結。

愛 Q&A

祈禱不是義務 Is Prayer a Duty? (東正教) ╰⊰¸¸.•¨* Chinese & english video

http://taiwanhongkongofmyheart.wordpress.com

TAIWAN & HONG KONG OF MY HEART

f9e103c2dfa59d1d8df35edd794cad55

祈禱不是義務 Is Prayer a Duty? (東正教)

真正的禱告,如同親吻。
藉著禱告,你親吻神,如同親吻所愛的人。
藉著禱告,你透過神,親吻了你所愛的人。
藉著禱告,你讓神不得安寧,直到祂答應保守你所愛的。

這種發自內心的祈禱,無時無刻,不論何地,
你都可以禱告。

如果你讓祈禱成為例行公事,
或讓祈禱成為繳稅般的義務,
你就殺了祈禱。

影片:3分鐘,學心禱
http://youtu.be/ER5LbIne6bQ

教會官網 http://theological.asia/
愛的箴言 臉書專頁 http://www.facebook.com/prayforyou
YouTube 頻道 http://www.youtube.com/user/asianORTH…
聖禮儀現場直播 http://bambuser.com/channel/orthodox-…

※尊重著作權,引用請註明網址連結。

台灣基督東正教會隸屬於普世宗主教聖統香港及東南亞教區,
主教為黎大略都主教,台灣由李亮神父牧養教友。

李亮神父
來自東正教會靈修聖地阿陀斯聖山
(Mt. Athos, Gregoriou Monastery),
身為修士的屬靈父親(spiritual father),
於修院中實踐心禱,鑽研古希臘文聖經十多年。
來臺後於各神學院教導東正教神學、靈修、聖經希臘原文等課程,
其屬靈父親為已故希臘知名靈修導師St. Porphyrios of Kafsokalivia。

※尊重著作權,引用請註明網址連結。

Απαντήσεις σε 11 ερωτήσεις σας

 

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

mauritius

Ερώτηση: Για να κοινωνήσουμε ποιες είναι οι προϋποθέσεις;

Απάντηση:

Να έχουμε εξομολογηθεί και να έχουμε την άδεια από τον Πνευματικό μας Πατέρα.

Νηστεία την προηγούμενη ημέρα για την οποία θα ρωτήσουμε τον Πνευματικό μας Πατέρα.

Νηστικοί από φαγητό για 8 ώρες πριν και για νερό 5 ώρες πριν.

Να παρακολουθήσουμε ολόκληρη τη Θ. Λειτουργία. Τουλάχιστον οπωσδήποτε από τον Απόστολο και το Ευαγγέλιο και μετά.

Να έχουμε διάβασει την Ακολουθία της Θ. Μετάληψης ή τουλάχιστον μία ευχή από την Ακολουθία της Θ. Μετάληψης.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Όταν κοινωνούμε μετά από πόση ώρα μπορούμε να κάνουμε μπάνιο; Επιτρέπεται το μπάνιο στη θάλασσα;

Απάντηση:

Την ημέρα που έχουμε κοινωνήσει καλό είναι να μην κάνουμε μπάνιο στην μπανιέρα ή στη θάλασσα για να μην φτύσουμε νερό καθώς κάνουμε μπάνιο.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Αν χτυπήσει ένα παιδί την ημέρα που κοινώνησε και ματώσει τι κάνουμε; Τα μωρά που βγάζουν σάλια όλη την ώρα; Τι κάνουμε σε αυτήν την περίπτωση; Αν ένα μωρό βγάλει γουλιά (λίγο εμετό) μισή ώρα μετά τη θ. Κοινωνία τι κάνουμε;

Απάντηση:

Οποιοσδήποτε άνθρωπος ματώσει την ημέρα που κοινώνησε πρεπει να κάψει π.χ. το χαρτομάντιλο με το οποίο σκούπισε το αίμα και να το εξομολογηθεί ότι μάτωσε ημέρα που είχε κοινωνήσει. Αν κάποιος άνθρωπος κάνει εμετό την ημέρα που κοινώνησε πρέπει να μαζέψει αν μπορεί τον εμετό και να τον πετάξει στη θάλασσα ή αν γίνεται τα χαρτιά για κάψιμο και να το εξομολογηθεί.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Γιατί οι γυναίκες που έχουν περίοδο δεν πρέπει να προσκυνούν τις Ι. Εικόνες;

Απάντηση:

Περιπτώσεις καθαρότητας των γυναικών αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη. Κι έτσι τώρα στην Καίνη Διαθήκη οι γύναικες που έχουν περίοδο δεν κάνει να ασπάζονται τις Ι. Εικόνες. Αλλά να τις προσκυνούν με μιά μικρή μετάνοια χωρίς ασπασμό μποροῦν. Επίσης όταν μια γυναίκα έχει περίοδο: δεν κάνει να Κοινωνήσει, δεν κάνει τις ημέρες αυτές να εξομολογηθεί, δεν κάνει να πέρνει Ευχέλαιο ή να πίνει Αγιασμό.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Τρώμε το αντίδωρο πρώτα ή πίνουμε αγιασμό; Για να φάμε αντίδωρο ποιες είναι οι προϋποθέσεις;

Απάντηση:

Για να φάμε αντίδωρο ή να πιούμε αγιασμό πρέπει να είμαστε νηστικοί από φαγητό και νερό 5 ώρες πρίν.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Πότε γονατίζουμε; Στην μεγάλη είσοδο; Στο «σα εκ των σων» ή στο «Λάβετε φάγετε…»; Γονατίζουμε την Κυριακή ή όχι; Την Κυριακή του Πάσχα; 

Απάντηση:

Την Κυριακή επείδη είναι Αναστάσιμη ημέρα και τη Διαικηνίσημο εβδομάδα, δηλ. την εβδομάδα μετά το Πάσχα, επειδή είναι Αναστάσιμη περίοδο, δεν γονατίζουμε ποτέ και πουθενά. Ούτε στο σπίτι μας, ούτε στις Ι. Ακολουθίες, ούτε στην Θεία Λειτουργία.

 

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Είναι υποχρεωτικό να κάνουμε μετάνοιες εντός του ναού και πώς κάνουμε μετάνοιες (λίγο με το χέρι ή μέχρι κάτω);

Απάντηση:

Δέν είναι υποχρεωτικό να κάνουμε μικρές μετάνοιες εντός του ναού αλλά είναι καλό. Οι μικρές μετάνοιες κανόνικά γίνονται με το χέρι ως κάτω αλλά αν θέλει κάποιος μπορεί να κάνει λίγο με το χέρι, δηλ. όχι ως το έδαφος.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Προσευχόμαστε γονατιστοί ή όρθιοι στο σπίτι;

Απάντηση:

Όπως αναπαύεται ο καθένας. Κάποιος Κληρικός έλεγε ότι όταν γονατίζουμε για να προσευχηθούμε γονατίζει και η ψυχή. Επίσης όταν προσευχόμαστε το βράδυ οι Ουρανοί είναι ανοικτοί. Δηλαδή εισακούονται πιο εύκολα οι προσευχές μας γιατί θυσιάζουμε τον ύπνο μας.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Πότε κάνουμε τον σταυρό μας;

Απάντηση:

Κατά τη διάρκεια των Ι. Ακολουθιών και της Θείας Λειτουργίας κάνουμε το σταυρό μας όταν αναφέρεται η Αγία Τριάδα, η Παναγία ή κάποιος Άγιος.

Οτάν είμαστε στο δρόμο κάνουμε το σταυρό μας όποτε περνάμε έξω από κάποιο Ορθόδοξο Ναό. Δεν κάνουμε το σταυρό πας ποτέ σε σχισματικούς παλαιοημερολογίτικους ναούς ή αιρετικούς ναούς (Ρωμαιοκαθολικών, Κοπτών κλπ.).

Αν κρατάει το Σταυρό ή το Ευαγγέλιο ο ιερέας τότε κανουμε το σταυρό μας και ασπαζόμαστε πρώτα το Σταυρό ή το Ευαγγέλιο και έπειτα το χέρι του ιερέα. Όταν απλά ασπαζόμαστε το χέρι του δεν κάνουμε τον σταυρό μας.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Πότε δεν πρέπει να κάνουμε τον σταυρό μας;

Απάντηση:

Κατά τη διάρκεια του εξάψαλμου στεκόμαστε ακίνητοι και ακούμε προσεχτικά.

Πρίν πάρουμε αντίδωρο.

Όταν θυμιατίζει ο ιερέας προς το μέρος μας κάνουμε μια μικρή υπόκλιση.

Αν κρατάει το Σταυρό ή το Ευαγγέλιο ο ιερέας τότε κανουμε το σταυρό μας και ασπαζόμαστε πρώτα το Σταυρό ή το Ευαγγέλιο και έπειτα το χέρι του ιερέα. Όταν απλά ασπαζόμαστε το χέρι του δεν κάνουμε τον σταυρό μας.

╰⊰¸¸.•¨*

Ερώτηση: Επιτρέπεται να κάνουμε yoga;

Απάντηση:

Όχι. Δέν επιτρέπεται να κάνουμε yoga γιατί σχετίζεται με ανατολικές θρησκείες (Ινδουϊσμό, Βουδισμό κλπ.). Αν κάποιος έχει κάνει yoga πέρνοντας mantra τότε αυτό θεωρείται μύηση καί χάνει το Χρίσμα. Αν κάποιος δηλ. έχει κάνει yoga με mantra τότε πρέπει να το εξομολογηθεί και να του ξανακάνει ο Ορθόδοξος ιερέας το Μυστήριο του Χρίσματος. Αν κάποιος έχει κάνει yoga χωρίς mantra τότε μόνο το εξομολογείται. Για την yoga δείτε και το site μου:

http://whataboutyoga.wordpress.com

WHAT ABOUT YOGA

╰⊰¸¸.•¨*

Γράψτε τις ερωτήσεις σας στην παρακάτω φόρμα ή στο email μου:

gkiouz.abel@gmail.com

What about Marriage?

https://orthodoxsaintvalentine.wordpress.com

ORTHODOX SAINT VALENTINE

0582A

4-russian-orthodox-ceremony

AIMILIANOS

Marriage

by

Elder Aimilianos of Simonopetra Monastery,

Holy Mount Athos, Greece

http://lettersfromanex2x2.blogspot.com

LETTERS FROM AN EX 2×2

When you see difficulties in your marriage, when you see that you’re making no progress in your spiritual life, don’t despair. But neither should you be content with whatever progress you may have already made. Lift up your heart to God. Imitate those who have given everything to God, and do what you can to be like them, even if all you can do is to desire in your heart to be like them. Leave the action to Christ. And when you advance in this way, you will truly sense what is the purpose of marriage. Otherwise, as a blind person wanders about, so too will you wander in life…

It is an adulteration of marriage for us to think that it is a road to happiness, as if it is a denial of the Cross. The joy of marriage is for husband and wife to put their shoulders to the wheel and together go forward on the uphill road of life. “You haven’t suffered? Then you haven’t loved,” says a certain poet. Only those who suffer can really love. And that’s why sadness is a necessary feature of marriage. “Marriage”, in the words of an ancient philosopher, “is a world made beautiful by hope, and strengthened by misfortune.” Just as steel is fashioned in a furnace, just so is a person proved in marriage, in the fire of difficulties…

marriage, then, is a journey through sorrows and joys. When the sorrows seem overwhelming, then you you should remember that God is with you. He will take up your cross. It was He Who placed the crown of marriage on your head. But when when we ask God about something, He doesn’t always supply the solution right away. He leads us forward very slowly. Sometimes He takes years. We have to experience pain, otherwise life would have no meaning. But be of good cheer, for Christ is suffering with you, and the Holy Spirit, “through your groanings is pleading on your behalf” (cf. Rom. 8:26)…

Marriage is a road: it starts out from the earth and ends in heaven. It is a joining together, a bond with Christ, Who assures us that He will lead us to heaven, to be with Him always. Marriage is a bridge leading us from earth to heaven. It is as if the sacrament is saying: Above and beyond love, above and beyond your husband, your wife, above the everyday events, remember that you are destined for heaven, that you have set out on a road which will take you there without fail. The bride and the bridegroom give their hands to one another, and the priest takes hold of them both, and leads them round the table dancing and singing. Marriage is a movement, a progression, a journey which will end in heaven, in eternity.

In marriage, it seems that two people come together. However, it’s not two but three. The man marries the woman, and the woman marries the man, but two together also marry Christ. So three take part in the mystery, and three remain together in life.

in the dance around the table, the couple are led by the priest, who is a type of Christ. This means that Christ has seized us, rescued us, redeemed us, and made us His. And this is the “great mystery” of marriage (cf. Gal. 3:13). (The Orthodox Word vol. 50, no. 3 [296])

Source:

http://orthodox-heart-sites.blogspot.com

ORTHODOX HEART SITES

Δεν έχω παιδιά και σκέπτομαι για εξωσωματική. Είναι σωστό;

children

 

Δεν έχω παιδιά και σκέπτομαι για εξωσωματική.

Είναι σωστό;

https://orthodoxsaintvalentine.wordpress.com

ORTHODOX SAINT VALENTINE

Για ένα μεγάλο διάστημα της ζωής μου δεν είχα καμία σχέση με τον Θεό και την Εκκλησία, και ούτε πού μού έκαναν εντύπωση όλα αυτά… Αν κατά λάθος άκουγα καμιά ψαλμωδία σε κανένα κανάλι, το γύριζα γρήγορα από εκεί εκνευρισμένη!

Κάτι μού έτυχε όμως (άς μη μπώ τώρα σε λεπτομέρειες) κι εκείνα πού πρώτα απόφευγα και ίσως κορόϊδευα, μετά μού γίνανε ειρηνικό βίωμα και απαραίτητα στην ζωή μου!

Έμαθα να προσεύχομαι, να εξομολογούμαι, να κοινωνώ, ακόμη καί να ψέλνω!!! Ποια; Εγώ, η Μαργαρίτα, (Μάργκοτ για τους φίλους μου)!

Όμως, υπήρχαν και οί σκιές πού με καταδίωκαν, από την παλαιότερη ζωή μου…

Παντρεύτηκα τον άνδρα μου από αίσθημα. Είχα κι εγώ τά όνειρά μου για μια χαρούμενη οικογένεια γιατί αγαπούσα τα παιδιά, έστω κι αν έκανα μία έκτρωση όταν ήμουν μαθήτρια πιεζόμενη από τις τότε καταστάσεις… Δυστυχώς σήμερα δεν έχω παιδιά, αν και προσεύχομαι γι΄ αυτό κι εγώ και ο άνδρας μου… Κι΄ έτσι, μετά από 10 χρόνια γάμου, σκέπτομαι τώρα σοβαρά τήν εξωσωματική… Είναι σωστό όμως;

Μαργαρίτα – Νέα Ιωνία, Αθήνα

 * * *

Η εξωσωματική γονιμοποίηση δίνει  τά παιδιά πού θέλουμε, αφού όμως καταστραφούν κάποια άλλα… Στά 6  γονιμοποιημένα οί γιατροί διαλέγουν 2,  καί τα υπόλοιπα 4  καταστρέφονται… Είναι δυνατόν όμως επάνω σε 4  διακοπές ζωής καί δολοφονίες, νά κτιστούν 2 μελλοντικές δικές μας ευτυχίες; Καί τί παιδιά στό τέλος θα γίνουν αυτά, όταν μεγαλώσουν;

Αγαπητή Μαργαρίτα, καλημέρα σας.

Πήραμε το μήνυμά σας, στενόχωρο είναι αλήθεια, και είδαμε τις σκέψεις σας. Ένα πρώτο συμπέρασμα είναι ότι το «παλαιό λάθος σας» και ή αρχαία παράβαση των εντολών του Θεού στο «ού φονεύσεις», σας κυνηγάει και τώρα, κάνοντάς σας να απολαμβάνετε τους πικρούς καρπούς της πρό Χριστού ζωής σας…

Από την άλλη πλευρά υπάρχει η ειλικρινής, πιστεύουμε, μετάνοιά σας για τους καιρούς της αγνοίας σας… Τότε δεν ξέρατε, σήμερα όμως γνωρίζετε!

Είναι γεγονός, και ιατρικά διαπιστωμένο μάλιστα, ότι τις περισσότερες φορές οί αμβλώσεις ακολουθούνται από μία παρατεταμένη και διαρκή στείρωση. Οί επιστήμονες μιλάνε για κακούς χειρισμούς στην επέμβαση, όμως πάνω απ΄ όλα είναι η αποστροφή του Θεού της Δημιουργίας για τους περιφρονητές του δώρου της ζωής πού μέσα από ένα νεογέννητο μωράκι δίνεται…

Τώρα, παρ΄ όλες τις προσευχές σας ο καλός Θεός δεν σας δίνει παιδιά.

Πιθανόν για να έλθετε σε μεγαλύτερη μετάνοια, πιθανόν για να πονέσει η ψυχή σας περισσότερο, να συναισθανθείτε και οί δυό σας εκείνο το διαρκές έγκλημα πού κάνατε και πού αιωνίως, σαν μία φυτευμένη λαμπάδα θα υπάρχει, φθάνοντας μέχρι και την ώρα της φοβερής του Χριστού Κρίσεως!

Σήμερα βέβαια στην εποχή μας πολλοί δεν δίνουν σημασία σ΄ αυτά και αλλάξανε ακόμη και τα ονόματα των εγκληματικών πράξεων για να μη δημιουργείται «ψυχολογικό» στους ενόχους…

Την έκτρωση, την βαφτίσανε «διακοπή κυήσεως», και την μοιχεία και το παλαιό «σπίτωμα και τις σπιτωμένες» πού ήξερε ανέκαθεν ο Ελληνικός λαός, σήμερα το λένε «ελεύθερη συμβίωση», «ελεύθερη συντροφιά» και «άντε να συζήσουμε χαρούμενοι κι΄ ελεύθεροι…»

Δηλαδή, «πάρτε διαβόλοι βάγια», και «άντε και του χρόνου…», να το πούμε έτσι λαϊκότερα και στην απλή καθομιλουμένη…

Τιποτένια γνώμη μας είναι να κάνετε πιο θερμές τις προσευχές σας, να πάτε και σε γνωστά προσκυνήματα πού η Παναγία μας δίνει παιδιά ( Τήνος, Μαλεβή, κλπ), και εάν ο Θεός δεν σας δώσει παιδί, να παραμείνετε όπως είσαστε και να μη πάτε διά πλαγίας οδού και εκτός της φυσιολογικής Δημιουργίας να αποκτήσετε τέκνο…

Ένας διορατικός Πνευματικός Πατέρας έλεγε κάποτε:

«Ο Θεός δίνει τα παιδιά, ο Θεός τα στερεί, ο Θεός τα παίρνει… Παρατηρώντας τον κύκλο της ζωής πολλών οικογενειών πού έρχονται εδώ, βλέπω ότι ακόμη και τα υιοθετημένα παιδιά (προϊόντα πολλές φορές παρανόμων σχέσεων), διαγράφουν μιά ζωή με πολλά προβλήματα. Τέτοια, πού και οί θετοί γονείς χτυπάνε το κεφάλι τους έπειτα… Δεν λέμε ότι αυτό είναι κανόνας, δεν λέμε ότι όλα αυτά τα παιδιά έχουν προβλήματα, αλλά όμως πρέπει πολύ να το σκεφτόμαστε όταν πάμε για μία υιοθεσία όχι από το συγγενικό μας περιβάλλον αλλά από ιδρύματα, και «αγνώστων γονέων…»

Σχετικά με την εξωσωματική γονιμοποίηση έλεγε:

«Τώρα βρήκανε κι αυτές τις πονηρές μεθόδους να φυτεύουνε παιδιά, όπως φυτεύουμε καρπούζια πάνω σε κολοκύθια, κάνοντας καρπουζοκολόκυθα! Δεν ξέρω τι παιδιά θα βγούνε στο τέλος αυτά, και ο καλός Θεός να μας ελεήσει όλους…

Ακούστε κι ένα φοβερό περιστατικό πού μού το ανέφερε μία κυρία.

Δεν λέω ονόματα, το Μυστήριο της Εξομολόγησης είναι αυστηρώς απόρρητο, αλλά αναφέρω αορίστως το περιστατικό για να ωφεληθούνε κι άλλοι. Η κυρία αυτή ήταν άτεκνη, τουλάχιστον για 15 χρόνια, αλλά πάντοτε επέμενε να αποκτήσει κι αυτή ένα παιδάκι δικό της.

Καλόψυχη κι ευλογημένη γυναίκα, και πολύ την λυπόμουνα…

Πήγαινε σ΄ έναν πολύ γνωστό Πνευματικό πού της είχε απαγορεύσει να κάνει εξωσωματική, αλλά παρ΄ όλα αυτά, αυτή επέμενε και είχε κάνει ήδη δύο αποτυχημένες επεμβάσεις με πολλές ταλαιπωρίες και με τεράστια έξοδα…

Στην τρίτη επέμβαση, διηγείται η ίδια, ότι,

«όπως ήμουνα εξαντλημένη έπεσα να κοιμηθώ σβήνοντας το φώς. Και ξαφνικά, αισθάνομαι δυό τριχωτά χέρια να με πιάνουν από τους ώμους και να με τραντάζουν δυνατά! Ξεχώρισα το πρόσωπο του δαίμονα επάνω μου! Έπαθα τέτοια λαχτάρα φωνάζοντας δυνατά το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησέ με…» πού θα το θυμάμαι σε όλη μου την ζωή…»

Λίγες μέρες νωρίτερα μία δαιμονισμένη της είχε ειπεί «και παιδί να κάνεις, πάλι «δικό μου» θα είναι…»

Αγαπητή φίλη, σας δώσαμε μία μικρή εικόνα αυτού του θέματος. Εσείς, ελεύθερη είστε πιά να αποφασίστε…

Μία χαρακτηριστική επιστολή από μία γυναίκα:

«Πριν την εξωσωματική, η γυναίκα κάνει ενέσεις για να κατεβάσει περισσότερα ωάρια.

Όταν εγώ είδα ότι κατέβασα 9 ωάρια, είπα το γιατρό στοπ, και πήγα στο Κέντρο. Συνήθως, δεν είναι και απαραιτήτως όλα καλά για γονιμοποίηση. Από μένα όμως γονιμοποίησαν και τα εννέα, κι έτσι είχα 9 έμβρυα.

Όταν στα τοποθετούν μέσα σου, υποστηρίζουν ότι αν βάλεις 3 έχεις περισσότερες πιθανότητες σύλληψης. Αλλά στην πορεία, το ένα το κάνουν έκτρωση, γιατί η τριδυμία πλέον απαγορεύεται.

Εγώ είπα όχι, θα μου τοποθετήσετε μόνο 2 και ας έχω λιγότερες πιθανότητες. Εγώ έκτρωση δεν κάνωνβθηυ! Όπως και έγινε, αλλά σύλληψη δυστυχώς δεν επιτεύχθηκε…

Στην πορεία, είχα άλλα 7 έμβρυα ( από τα 9 σύνολο ). Αυτά, αν καταφέρουν να ζήσουν κάνουν κυτταρικές διασπάσεις. Από τα 7 τα 4 δεν τα κατάφεραν.

Τώρα έχω 3 κατεψυγμένα έμβρυα (τι ψυχρό πού ακούγετε…) από τα οποία αν επιβιώσουν στην απόψυξη θα μου τα κάνουν εμφύτευση. Συνήθως δεν επιβιώνουν, ή δεν επιβιώνουν όλα…

Είναι πραγματικότητα το γεγονός ότι όχι μόνο σκοτώνονται γονιμοποιημένα ωάρια, ζωντανά δηλαδή έμβρυα, αλλά συχνά διατηρούνται σε ειδικούς κουβάδες, όσο το δυνατόν περισσότερο στη ζωή και χρησιμοποιούνται για πειράματα, η ακόμα και για διάφορα “προϊόντα” της βιομηχανίας καλλυντικών (πού τα βάζουν οί γυναίκες σάν μάσκα προσώπου. Δηλαδή οί γυναίκες, καί προφανώς εν αγνοία τους γιατί ελάχιστες μπορεί να το ξέρουν, βάζουν πτώματα πεθαμένων παιδιών, πάνω στα πρόσωπά τους!…»).

http://orthodox-heart-sites.blogspot.com

ORTHODOX HEART SITES

ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ Q&A

Is your grandmother a fish?

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

ireland-beach

Is your grandmother a fish?

By

Dr. Georgia Purdom

https://answersingenesis.org

https://answersingenesis.org/answers/

http://blogs.answersingenesis.org/blogs/georgia-purdom/

ANSWERS IN GENESIS

According to a soon-to-be published book for young children, a fish and many other animals are your “grandmothers.” The subtitle for the book is “a child’s first book of Evolution.” While the author and illustrator do a good job of simplifying evolution through words and pictures and using terminology that is kid-friendly, it is exactly those points that make the book so deceptive.

Starting with the Familiar

Rather than starting at the beginning of the evolutionary tree of life with a single-celled organism, the author starts with a fish likely because this would be more familiar to young children. The author chose not to use the terminology of “millions of years” but rather states “a long, long, long, long, long time ago” probably because young children don’t have a good understanding of time. In addition, the author uses the term “grandmother” to refer to each animal (i.e., grandmother fish, reptile, mammal) since children would know what a grandmother is but not an ancestor.

Confusing the Issue of Intelligent Behavior

The book compares animal behavior to human behavior for each of the animal grandmothers. This seduces children into thinking because they can do the same types of things they must be related to the animals. For example, “She [Grandmother Fish] could wiggle and swim fast. Can you wiggle?” Well, certainly children can wiggle (every parent can attest to this!), but that doesn’t mean humans are related to fish. It’s no secret that humans and animals have some similar behaviors, but as we have reported many, many times before this isn’t because of shared ancestry. Instead, God designed animals to beintelligent, but their intelligence pales in comparison to that of humans who are made in the image of God.

Missing Evolutionary Transitions

Following the comparative animal-human behaviors for each “grandmother,” children are presented with a small evolutionary tree showing lines connecting that grandmother to the next one. The book connects fish to reptiles, reptiles to mammals, mammals to apes, and, of course, apes to humans. While visually simple, it discounts the millions of mutations that would have to occur by random chance for these transitions to be possible (and the fact that transitional fossils between these organisms are absent).

Following the conclusion of the book is a parent’s guide giving more detailed information about each evolutionary transition presented in the book. For example, grandmother mammal is said to cuddle and parents are told, “They evolved cuddling as part of nursing our young. Both of these behaviors are governed by the ‘cuddle hormone,’ oxytocin.” It seems the author didn’t stop with simplifying evolution for kids; he also wanted to absurdly simplify it for their parents as well.

How Evolution Supposedly Happens

Also in the parent’s guide are explanations of three major points related to evolution: descent with modification, artificial selection, and natural selection. Dogs are used for artificial selection to show that people have bred dogs to achieve dogs with specific traits (of course, traits that already existed in dogs). They conclude this section with, “All the different kinds of dogs come from one kind of dog that lived a long time ago.” Finally, something I can agree with in the book! All dogs did come from the original dog kind created by God on Day Six of Creation Week, approximately 6,000 years ago. I found it interesting that their point about artificial selection is that it results in variation within a certain group of animals (dogs) and yet somehow a similar type of mechanism (natural selection) is supposed to achieve molecules-to-man evolution with one kind of animal evolving into a completely different kind of animal! I honestly hope parents reading the guide will see the obvious problem this creates for evolution and how natural selection cannot be a mechanism.

As with many books on evolution, time is presented as the key. Evolution can do anything and everything with enough time. But it is this simplification presented to both children and parents in this book that is so problematic. As a professional geneticist, I can attest to the fact that time is not the key but rather what is needed is a genetic mechanism that adds new and novel information so that organisms can evolve from fish to humans. The problem is that with all the thousands of papers published on mutations, no such mechanism has ever been observed. Mutations only alter (and many times detrimentally) genetic information that is already present—they don’t add new and novel information of the type that will change one kind of organism into another. All the time in the world is useless if there is no genetic mechanism to add what is needed for molecules-to-man evolution.

Teaching Our Kids the Truth About Our Origins

With its engaging text and illustrations, I’m sure this book will find its way into many public libraries and even school libraries. I challenge parents and others to suggest to their local librarian an alternative book from AiG’s vast resources for children. One of my personal favorites is Dinosaurs for Kids. I always say it should be called “Dinosaurs for Everyone,” because it is a book that will keep the attention of both children and parents and equip them to answer common questions about dinosaurs. Also, be sure to visit the Creation Museum and take advantage of our “Kids Free in 2014.”

While it is sad to see evolutionary resources like this book for children, it is very encouraging to see the many children’s resources (including Answers Bible Curriculum andAnswers VBS) available through AiG that help us teach our kids that the truth about our origins can only be found in the truth of God’s Word.

Keep fighting the good fight of the faith!

Source:

http://blogs.answersingenesis.org/blogs/georgia-purdom/2014/07/10/is-your-grandmother-a-fish/

ANSWERS IN GENESIS