If a Roman Catholic or a Protestant wants to convert to Orthodoxy (Eastern Orthodox Church), what are the steps?

england fd fdd


If a Roman Catholic or a Protestant wants to convert to

Orthodoxy (Eastern Orthodox Church), what are the steps?


Questions & Answers





The best is first to be willing to spend the time to really understand the commonalities and differences between Roman Catholicism or Protestantism and Orthodoxy (Eastern Orthodox Church).

In most cases, a person begins the process of conversion by speaking with a local Orthodox priest, who gives instructions (or catechism) on the teachings and beliefs of the Orthodox Church. These beliefs and doctrines have continued unchanged for over 2000 years, since the time of Jesus and the Twelve Apostles. This process of catechism could take many months. Once you have learned about the faith and teachings of the church, you would then be ready to be baptized as a member of the Orthodox Church, in the name of the Father, Son, and Holy Spirit (ie. the Holy Trinity). Baptism is by triple immersion in water. At the same time, you would be Chrismated, which means receiving the Holy Oil and the Holy Spirit.

Thanks for your message! If you need anything, I am here!

I thank God that the truth of the Orthodox Church is being revealed to all over the world!





What is the meaning of the Orthodox reverence of the holy servants of God?



What is the meaning of the Orthodox reverence

of the holy servants of God?




During baptism, a person is given a name in honor of one of the saints, who from that moment becomes his heavenly patron. Each Orthodox Christian should know the “life” — the history — of his heavenly patron and turn to him in prayer for help and guidance. Our devout ancestors tried to commemorate the day of their saint’s memory—their “angel’s day”—by partaking of the Holy Communion and celebrating this day more festively than their birthday.

What is the meaning of the Orthodox reverence of the holy servants of God? Do the saints in Heaven know our needs and difficulties and are they interested in us? Do they hear our prayers to them and do they try to help us? Indeed should we turn to saints for help, or is it enough to pray only to the Lord God? Sectarians, who have lost the apostolic traditions, do not understand the essence and purpose of Christ’s Church and thus deny the necessity of prayers to the saints in Heaven. We will briefly outline herein the Orthodox teaching concerning this.

Orthodox reverence of the holy servants of God comes from the conviction that all of us, those seeking salvation or those already saved, living and dead, form a single family of God. The Church is a great society, encompassing the visible and invisible world. It is a huge, universal organization, built on the principle of love, in which each member must care not only about himself, but about the well-being and salvation of others. Saints are those people who during their life more than others expressed love to others.

We orthodox believe that when a righteous person dies, he does not sever his ties with the Church, but crosses over to its higher, heavenly domain—into the Church triumphant. Once in the spiritual world, the soul of the righteous person does not stop thinking, wanting, feeling. Just the opposite, these characteristics are revealed more fully and completely.

Modern non-Orthodox Christians, having lost the active connection with the heavenly-earthly Church, have the most vague and contradicting ideas concerning the afterlife. Some of them think that after death the soul of the person falls asleep and is as though shut off from everything; others—that the Continue reading “What is the meaning of the Orthodox reverence of the holy servants of God?”

Hoe weten we wat bij het ware geloof hoort? ╰⊰¸¸.•¨* Dutch



Hoe weten we wat bij het ware geloof hoort?

Het ware geloof vinden we in de Heilige Schrift en in de levende traditie van de kerk.

Het nieuwe Testament is ontstaan uit het geloof van de kerk. Schrift en traditie horen bij elkaar.

Geloof wordt niet in de eerste plaats via teksten doorgegeven.

In de jonge Kerk werd gezegd dat de Heilige Schrift ‘veeleer neergeschreven was in het hart van de kerk dan op perkament’.

Reeds de eerste leerlingen en de apostelen kwamen vooral via de levende gemeenschap met Jezus in aanraking met het nieuwe leven.

Tot deze gemeenschap, die na de verrijzenis op een andere wijze verder bestond, nodigde de jonge Kerk mensen uit.

De eerste christenen ‘bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan gebed’ (Hand. 2:42).

Zij waren één met elkaar en hadden ook ruimte voor anderen.
Dat is de kern van het geloof tot op vandaag: christenen nodigen andere mensen uit om kennis te maken met een gemeenschap met God, die vanaf de tijd van de apostelen in de Kerk onvervalst is bewaard.

Φόνευσε ο Μωϋσής έναν Αιγύπτιο; Τι μας λέει η Αγία Γραφή για το γεγονός αυτό;



Ο Μωυσής και ο φόνος του Αιγύπτιου τυράννου (Έξ. 2, 12)

Στο σύντομο αυτό άρθρο θα εξετάσουμε την διδασκαλία που προκύπτει από την Αγία Γραφή, σχετικά με τον φόνο του Αιγυπτίου τυράννου από τον Μωυσή. Εκ πρώτης όψεως, θα έλεγε κανείς ότι η Γραφή δεν σχολιάζει το γεγονός, όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Θα δούμε λοιπόν το ζήτημα προσεκτικά ξεκινώντας με μια σύντομη ιστορική αναδρομή.

Το ιστορικό της παρουσίας

του Μωυσή στην Αίγυπτο και στην αυλή του Φαραώ

Ως γνωστόν, η ιστορία των ισραηλιτών ξεκινά από την αρχαία βαβυλωνιακή πόλη Ουρ (στα μισά περίπου μεταξύ Περσικού κόλπου και Βαγδάτης), όπου κατοικούσε μια μικρή οικογενειακή φυλή με ηγέτη τον Αβραάμ, τον οποίο διαδέχθηκαν στην ηγεσία ο Ισαάκ και κατόπιν ο Ιακώβ (οι λεγόμενοι και «Πατριάρχες»).

Από τα χρόνια του Αβραάμ η φυλή είχε μεταβεί και κατοικούσε στην Χαναάν, όμως στα χρόνια του Ιακώβ η πείνα τους οδήγησε σε επαφές με την πλούσια Αίγυπτο όπου τελικά και μετοίκησαν (Γέν. 41,57. 42,1. 42.5. 46,3).

Στο νέο αυτό περιβάλλον, η εβραϊκή φυλή όχι μόνο κατάφερε να επιζήσει, αλλά αναπτύχθηκε και ισχυροποιήθηκε, με αποτέλεσμα ο νέος Φαραώ της Αιγύπτου να φθονήσει τους ισραηλίτες, να τους υποδουλώσει και να φτάσει στο σημείο να διατάξει να θανατώνονται όλα τα αρσενικά τους νήπια (Έξ. 1,6-16) με σκοπό να εξαφανίσει ολοκληρωτικά το γένος τους.

Σε αυτό το επικίνδυνο περιβάλλον γεννήθηκε ο Μωυσής. Οι γονείς του για να τον προστατέψουν, τον τοποθέτησαν σε στεγανοποιημένο καλάθι το οποίο έριξαν κατόπιν στο ποτάμι. Εκεί τον βρήκε η κόρη του σκληρού βασιλιά, τον υιοθέτησε, και έτσι έγινε ο Μωυσής θετός εγγονός του Φαραώ και ανατράφηκε στο παλάτι με τα πλούτη (Εβρ. 11,26), τη δόξα και τη μόρφωση (Πράξ. 7,21-22) που του άρμοζαν.

Μετά τα παραπάνω περιστατικά, ο Μωυσής εμφανίζεται και πάλι στην Αγία Γραφή σε ηλικία 40 ετών (Πράξ. 7,23). Παρά το γεγονός ότι η κόρη του Φαραώ τον ανέθρεψε σαν δικό της γιο (Πράξ. 7,21), μέσα στο ειδωλολατρικό αυτό περιβάλλον δεν έχασε ούτε την εθνική, ούτε τη θρησκευτική του συνείδηση (Εβρ. 11,24) και τον Continue reading “Φόνευσε ο Μωϋσής έναν Αιγύπτιο; Τι μας λέει η Αγία Γραφή για το γεγονός αυτό;”

Questions about Protestantism, Saints, Prayer and Holy Sacraments



Questions about

Protestantism, Saints, prayer

& Holy Sacraments

Question: Is there any instances known of the use of saintly intercession in the Church before the Saint Constantine, or in light of the Bible verses above?


Yes, in the Maccabees and Baruch in the Old Testament (Septuagint).


Question: How do Baptismal names work?


You are named for a Saint that you share a name with or are close to.


Question: My birthname is Noah, is the biblical Noah considered a Saint?


Yes, Noah is a Saint.


Question: Why are certain prayers repeated a lot?


Because Christ prayed repeatedly when He was in the Temple, and in Revelation the elders and angels repeat prayers.


Question: What is the purpose of Sacraments? This is something that I have always found vague when reading about Orthodoxy.


They are how we participate in God’s divine life, and are the basis for why we do everything else we do.


Who started the Orthodox Church?



Who started the Orthodox Church? 

The Orthodox Church was founded by our Lord Jesus Christ, when after His Ascension, He sent down upon His Apostles the Holy Spirit who proceeds from God the Father as is written in the New Testament. The Orthodox Church of today can trace its history back to the New Testament Church in unbroken continuity. The Apostles, as per our Lord’s command, preached the Gospel of Jesus Christ and founded churches in Europe, Asia and Africa. Under the direction of the Apostles and their successors, whom they appointed to carry on their mission, the Orthodox Church began to thrive. At each city and town that the Apostles traveled they would appoint a bishop to continue to minister to the faithful, before leaving on their missionary journeys. As the Church grew, the bishops in turn had to appoint priests and deacons to help them with their flock.





Ποια είναι η ερμηνεία της Ευχής του Αγίου Εφραίμ του Σύρου;



Ερμηνεία της Ευχής του Αγίου Εφραίμ του Σύρου




«Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας και αργολογίας μη μοι δως.

Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης χάρισαι μοι τω σω δούλω.

Ναι, Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου, ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».


Δέσποτα Κύριε, ο Θεός του ουρανού και της γης, Βασιλιά των αιώνων, ευδόκησε να ανοιχθεί για μένα η πόρτα της μετάνοιας, διότι σε ικετεύω με πόνο ψυχής. Δες στοργικά με την πολλή ευσπλαχνία σου, και δέξου τη δέησή μου, και μην αρνηθείς την ικεσία μου, αλλά συγχώρησε εμένα που έπεσα σε πολλά παραπτώματα. Στρέψε το αυτί σου στη δέησή μου, και συγχώρησέ μου όλες τις αμαρτίες που ως άνθρωπος έπραξα, επειδή νικήθηκα από την προαίρεσή μου. Διότι ζητώ ανάπαυση και δεν βρίσκω, επειδή η συνείδησή μου είναι μολυσμένη· αλλά ούτε ειρήνη υπάρχει μέσα μου εξαιτίας του πλήθους των αμαρτιών μου.

Άκουσε, Κύριε, μια καρδιά που κράζει σ’ εσένα με πόνο, και μην προσέξεις στα φαύλα έργα μου, αλλά ρίξε στοργικά το βλέμμα σου στον πόνο της ψυχής μου, και σπεύσε γρήγορα να θεραπεύσεις εμένα που είμαι τραυματισμένος φοβερά, και δος μου καιρό να συνέλθω, σύμφωνα με τη χάρη της φιλανθρωπίας σου, και ελευθέρωσέ με από τα αισχρότατα έργα μου, και μη μου ανταποδώσεις αντάξια με τα έργα που έπραξα, για να μην απολεσθώ εντελώς και στερηθώ από κάθε προθυμία και από κάθε σκέψη να διορθώσω τον εαυτό μου. Πέφτω λοιπόν και Continue reading “Ποια είναι η ερμηνεία της Ευχής του Αγίου Εφραίμ του Σύρου;”

Why is it hard to believe that Mary (Mother of Jesus) gave birth in a way contrary to the law of natural birth and remained a virgin?



Why is it hard to believe that Mary (Mother of Jesus) gave birth in a way contrary to the law of natural birth and remained a virgin?

Saint Ambrose of Milan (+397):

“Why is it hard to believe that Mary (Mother of Jesus) gave birth in a way contrary to the law of natural birth and remained a virgin, when contrary to the law of nature the sea looked at Him and fled, and the waters of the Jordan returned to their source (Ps. 113:3). Is it past belief that a virgin gave birth when we read that a rock issued water (Ex. 17:6), and the waves of the sea were made solid as a wall (Ex. 14:22)? Is it past belief that a Man came from a virgin when a rock bubbled forth a flowing stream (Ex. 20:11), iron floated on water (4 Kings 6:6), a Man walked upon the waters (Mt. 14:26)? If the waters bore a Man, could not a virgin give birth to a man? What Man? Him of Whom we read: ‘…the Lord shall be known to the Egyptians, and the Egyptians shall know the Lord in that day; and they shall offer sacrifices, and shall vow vows to the Lord, and pay them’ (Is. 19:20).

In the Old Testament a Hebrew virgin (Miriam) led an army through the sea (Ex. 15:21); in the New testament a king’s daughter (the Virgin Mary) was chosen to be the heavenly entrance to salvation.”

+ St. Ambrose, Synodal Letter 44, Letters, 1-91 (Fathers of the Church Patristic Series)




Is There Really a Patristic Critique of Icons? – G. V. Martini, Washington, USA



Is There Really a Patristic Critique of Icons?

G. V. Martini, Washington, USA

Is There Really a Patristic Critique of Icons? (Part 1 of 5)

Is There Really a Patristic Critique of Icons? (Part 2 of 5)

Is There Really a Patristic Critique of Icons? (Part 3 of 5)

Is There Really a Patristic Critique of Icons? (Part 4 of 5)

Is There Really a Patristic Critique of Icons? (Part 5 of 5)

About G. V. Martini
G. V. Martini works as a senior product manager for a software company and is a subdeacon in the Orthodox Church. He and his family attends St. Innocent Antiochian Orthodox Church in Everson, Washington.





Γιατί είναι Άγιος ο Μέγας Κωνσταντίνος;




Ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας και οι αρνητές της αγιότητάς του


Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου – συγγραφέα

ΓΕΝΙΚΑ: Είναι γεγονός ότι η στάση των ιστορικών απέναντι στο Μέγα Κωνσταντίνο είναι αντιφατική. Για άλλους υπήρξε δολοφόνος και καιροσκόπος, για άλλους, το θαύμα της ιστορίας.

Αυτό συμβαίνει διότι επικράτησαν ιδεολογικές εκτιμήσεις χωρίς επισταμένη έρευνα των πηγών. ‘Έται όμως, η Ιστορία χρησιμοποιείται διασκευέασμένη κατά το δοκούν, για να “αποδειχθούν” πράγματα που δεν θεμελιώνονται, ενώ επιχειρείται να ερμηνευθούν ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα μέσα από το πρίσμα των συνθηκών που σήμερα επικρατούν.

Οι άμεσες πηγές που αντιστοιχούν στην περίοδο των χρόνων του Μ. Κων/νου είναι ο ιστορικός της Εκκλησίας Ευσέβιος, που ήταν, όμως, προσωπικός φίλος του Κων/νου, ο ιστορικός Λακτάντιος, που ήταν με τη σειρά του φίλος του γιου του Κων/νου, Κρίσπου, και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος. Πέρα από τις πηγές αυτές, έχουμε τον ειδωλολάτρη ιστορικό Ζώσιμο (425-518) που έγραψε την Ιστορία του 150 χρόνια μετά το θάνατο του Κων/νου, βασιζόμενος όμως σε πηγές άλλων ειδωλολατρικών έργων. Μάλιστα οι περισσότερες πληροφορίες του δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν ή να διασταυρωθούν με καμιά άλλη πηγή. Έτσι παρ’ όλο που ζει αρκετά χρόνια μετά τον μεγάλο αυτοκράτορα, στο έργο του εμφανίζεται απορριπτικός απέναντι του και λιβελογραφεί. Κι ενώ τα δεδομένα της Ιστορίας του δεν επιβεβαιώνονται, χρησιμοποιούνται όμως κατά κόρον από συγχρόνους αρνητές της προσφοράς και της αγιότητος του Μ. Κων/νου.

“Ο φανατισμός του Ζωσίμου και η λιβελογραφική επίθεση εναντίον του Κωνσταντίνου, φαίνεται στο ότι του αποδίδει την παρακμή της αρχαίας θρησκείας και της αυτοκρατορίας σε στιγμή όπου στην εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου η αυτοκρατορία, της Ρώμης, αποκτά τη μεγαλύτερη έκταση και τη μεγαλύτερη ενότητα και αίγλη.” (π. Γ. Μεταλληνός) Βασιζόμενοι στα έργα του Ζώσιμου πολλοί νεοειδωλολάτρες, χιλιαστές ή αθεϊστές (Βολταίρος) τοποθετούνται αρνητικά έναντι του Κωνσταντίνου.

Ο Μοντεσκιέ πίστευε ότι η ίδρυση του «βυζαντινού» κράτους, όπως το ονόμασαν για να διαφοροποιηθεί από τον (αρχαίο) ελληνικό και ρωμαϊκό πολιτισμό, με υιοθέτηση νέας θρησκείας, μετακίνηση της πρωτεύουσας και ριζική διοικητική ανασύνταξη, “απετέλεσε στρατηγική κίνηση της ηγετικής τάξης μεγαλοκτηματιών και υψηλών στελεχών της διοίκησης και του στρατού, για διαφυγή από το Continue reading “Γιατί είναι Άγιος ο Μέγας Κωνσταντίνος;”