What is the meaning of the Orthodox reverence of the holy servants of God?



What is the meaning of the Orthodox reverence

of the holy servants of God?




During baptism, a person is given a name in honor of one of the saints, who from that moment becomes his heavenly patron. Each Orthodox Christian should know the “life” — the history — of his heavenly patron and turn to him in prayer for help and guidance. Our devout ancestors tried to commemorate the day of their saint’s memory—their “angel’s day”—by partaking of the Holy Communion and celebrating this day more festively than their birthday.

What is the meaning of the Orthodox reverence of the holy servants of God? Do the saints in Heaven know our needs and difficulties and are they interested in us? Do they hear our prayers to them and do they try to help us? Indeed should we turn to saints for help, or is it enough to pray only to the Lord God? Sectarians, who have lost the apostolic traditions, do not understand the essence and purpose of Christ’s Church and thus deny the necessity of prayers to the saints in Heaven. We will briefly outline herein the Orthodox teaching concerning this.

Orthodox reverence of the holy servants of God comes from the conviction that all of us, those seeking salvation or those already saved, living and dead, form a single family of God. The Church is a great society, encompassing the visible and invisible world. It is a huge, universal organization, built on the principle of love, in which each member must care not only about himself, but about the well-being and salvation of others. Saints are those people who during their life more than others expressed love to others.

We orthodox believe that when a righteous person dies, he does not sever his ties with the Church, but crosses over to its higher, heavenly domain—into the Church triumphant. Once in the spiritual world, the soul of the righteous person does not stop thinking, wanting, feeling. Just the opposite, these characteristics are revealed more fully and completely.

Modern non-Orthodox Christians, having lost the active connection with the heavenly-earthly Church, have the most vague and contradicting ideas concerning the afterlife. Some of them think that after death the soul of the person falls asleep and is as though shut off from everything; others—that the Continue reading “What is the meaning of the Orthodox reverence of the holy servants of God?”


Φόνευσε ο Μωϋσής έναν Αιγύπτιο; Τι μας λέει η Αγία Γραφή για το γεγονός αυτό;



Ο Μωυσής και ο φόνος του Αιγύπτιου τυράννου (Έξ. 2, 12)

Στο σύντομο αυτό άρθρο θα εξετάσουμε την διδασκαλία που προκύπτει από την Αγία Γραφή, σχετικά με τον φόνο του Αιγυπτίου τυράννου από τον Μωυσή. Εκ πρώτης όψεως, θα έλεγε κανείς ότι η Γραφή δεν σχολιάζει το γεγονός, όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Θα δούμε λοιπόν το ζήτημα προσεκτικά ξεκινώντας με μια σύντομη ιστορική αναδρομή.

Το ιστορικό της παρουσίας

του Μωυσή στην Αίγυπτο και στην αυλή του Φαραώ

Ως γνωστόν, η ιστορία των ισραηλιτών ξεκινά από την αρχαία βαβυλωνιακή πόλη Ουρ (στα μισά περίπου μεταξύ Περσικού κόλπου και Βαγδάτης), όπου κατοικούσε μια μικρή οικογενειακή φυλή με ηγέτη τον Αβραάμ, τον οποίο διαδέχθηκαν στην ηγεσία ο Ισαάκ και κατόπιν ο Ιακώβ (οι λεγόμενοι και «Πατριάρχες»).

Από τα χρόνια του Αβραάμ η φυλή είχε μεταβεί και κατοικούσε στην Χαναάν, όμως στα χρόνια του Ιακώβ η πείνα τους οδήγησε σε επαφές με την πλούσια Αίγυπτο όπου τελικά και μετοίκησαν (Γέν. 41,57. 42,1. 42.5. 46,3).

Στο νέο αυτό περιβάλλον, η εβραϊκή φυλή όχι μόνο κατάφερε να επιζήσει, αλλά αναπτύχθηκε και ισχυροποιήθηκε, με αποτέλεσμα ο νέος Φαραώ της Αιγύπτου να φθονήσει τους ισραηλίτες, να τους υποδουλώσει και να φτάσει στο σημείο να διατάξει να θανατώνονται όλα τα αρσενικά τους νήπια (Έξ. 1,6-16) με σκοπό να εξαφανίσει ολοκληρωτικά το γένος τους.

Σε αυτό το επικίνδυνο περιβάλλον γεννήθηκε ο Μωυσής. Οι γονείς του για να τον προστατέψουν, τον τοποθέτησαν σε στεγανοποιημένο καλάθι το οποίο έριξαν κατόπιν στο ποτάμι. Εκεί τον βρήκε η κόρη του σκληρού βασιλιά, τον υιοθέτησε, και έτσι έγινε ο Μωυσής θετός εγγονός του Φαραώ και ανατράφηκε στο παλάτι με τα πλούτη (Εβρ. 11,26), τη δόξα και τη μόρφωση (Πράξ. 7,21-22) που του άρμοζαν.

Μετά τα παραπάνω περιστατικά, ο Μωυσής εμφανίζεται και πάλι στην Αγία Γραφή σε ηλικία 40 ετών (Πράξ. 7,23). Παρά το γεγονός ότι η κόρη του Φαραώ τον ανέθρεψε σαν δικό της γιο (Πράξ. 7,21), μέσα στο ειδωλολατρικό αυτό περιβάλλον δεν έχασε ούτε την εθνική, ούτε τη θρησκευτική του συνείδηση (Εβρ. 11,24) και τον Continue reading “Φόνευσε ο Μωϋσής έναν Αιγύπτιο; Τι μας λέει η Αγία Γραφή για το γεγονός αυτό;”

Questions about Protestantism, Saints, Prayer and Holy Sacraments



Questions about

Protestantism, Saints, prayer

& Holy Sacraments

Question: Is there any instances known of the use of saintly intercession in the Church before the Saint Constantine, or in light of the Bible verses above?


Yes, in the Maccabees and Baruch in the Old Testament (Septuagint).


Question: How do Baptismal names work?


You are named for a Saint that you share a name with or are close to.


Question: My birthname is Noah, is the biblical Noah considered a Saint?


Yes, Noah is a Saint.


Question: Why are certain prayers repeated a lot?


Because Christ prayed repeatedly when He was in the Temple, and in Revelation the elders and angels repeat prayers.


Question: What is the purpose of Sacraments? This is something that I have always found vague when reading about Orthodoxy.


They are how we participate in God’s divine life, and are the basis for why we do everything else we do.


Ποια είναι η ερμηνεία της Ευχής του Αγίου Εφραίμ του Σύρου;



Ερμηνεία της Ευχής του Αγίου Εφραίμ του Σύρου




«Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας και αργολογίας μη μοι δως.

Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης χάρισαι μοι τω σω δούλω.

Ναι, Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου, ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».


Δέσποτα Κύριε, ο Θεός του ουρανού και της γης, Βασιλιά των αιώνων, ευδόκησε να ανοιχθεί για μένα η πόρτα της μετάνοιας, διότι σε ικετεύω με πόνο ψυχής. Δες στοργικά με την πολλή ευσπλαχνία σου, και δέξου τη δέησή μου, και μην αρνηθείς την ικεσία μου, αλλά συγχώρησε εμένα που έπεσα σε πολλά παραπτώματα. Στρέψε το αυτί σου στη δέησή μου, και συγχώρησέ μου όλες τις αμαρτίες που ως άνθρωπος έπραξα, επειδή νικήθηκα από την προαίρεσή μου. Διότι ζητώ ανάπαυση και δεν βρίσκω, επειδή η συνείδησή μου είναι μολυσμένη· αλλά ούτε ειρήνη υπάρχει μέσα μου εξαιτίας του πλήθους των αμαρτιών μου.

Άκουσε, Κύριε, μια καρδιά που κράζει σ’ εσένα με πόνο, και μην προσέξεις στα φαύλα έργα μου, αλλά ρίξε στοργικά το βλέμμα σου στον πόνο της ψυχής μου, και σπεύσε γρήγορα να θεραπεύσεις εμένα που είμαι τραυματισμένος φοβερά, και δος μου καιρό να συνέλθω, σύμφωνα με τη χάρη της φιλανθρωπίας σου, και ελευθέρωσέ με από τα αισχρότατα έργα μου, και μη μου ανταποδώσεις αντάξια με τα έργα που έπραξα, για να μην απολεσθώ εντελώς και στερηθώ από κάθε προθυμία και από κάθε σκέψη να διορθώσω τον εαυτό μου. Πέφτω λοιπόν και Continue reading “Ποια είναι η ερμηνεία της Ευχής του Αγίου Εφραίμ του Σύρου;”

Is There Really a Patristic Critique of Icons? – G. V. Martini, Washington, USA



Is There Really a Patristic Critique of Icons?

G. V. Martini, Washington, USA

Is There Really a Patristic Critique of Icons? (Part 1 of 5)

Is There Really a Patristic Critique of Icons? (Part 2 of 5)

Is There Really a Patristic Critique of Icons? (Part 3 of 5)

Is There Really a Patristic Critique of Icons? (Part 4 of 5)

Is There Really a Patristic Critique of Icons? (Part 5 of 5)

About G. V. Martini
G. V. Martini works as a senior product manager for a software company and is a subdeacon in the Orthodox Church. He and his family attends St. Innocent Antiochian Orthodox Church in Everson, Washington.





What does the daily invocation of the saints signify? – Saint John of Kronstadt, Russia (+1908)

What does the daily invocation of the saints signify?

Saint John of Kronstadt, Russia (+1908)

What does the daily invocation of the saints signify — of different ones each day, during the whole year, and during our whole life? It signifies that God’s saints — as our brethren, but perfect — live, and are near us, ever ready to help us, by the grace of God. We live together with them in the house of our Heavenly Father, only in different parts of it. We live in the earthly, they in the heavenly half; but we can converse with them, and they with us. God’s saints are near to the believing heart, and are ready in a moment to help those who call upon them with faith and love.”

From the Book: St. John of Kronstadt, My Life in Christ





Why did [the Prodigal Son] not set off at once instead of a few days after?



Why did [the Prodigal Son] not set off at once instead of a few days after?

Saint Gregory Palamas (+1359)

“And not many days after,” it says, “the younger son gather all together, and took his journey into a far country” (Luke 15:13). Why did [the Prodigal Son] not set off at once instead of a few days after? The evil prompter, the devil, does not simultaneously suggest to us that we should do what we like and that we should sin. Instead he cunningly beguiles us little by little, whispering, “Even if you live independently without going to God’s Church or listening to the Church teacher, you will still be able to see for yourself what your duty is and not depart from what is good.” When he separates someone from the divine services and obedience to the holy teachers, he also distances him from God’s vigilance and surrenders him to evil deeds. God is everywhere present. Only one thing is far away from His goodness: evil. Being in the power of evil through sin we set off on a journey far away from God. As David says to God, “The evil shall not stand in thy sight” (Ps. 5:5).

+ St. Gregory Palamas, The Parables of Jesus, Sermons by St. Gregory Palamas





Ερώτηση: Πού λέει στην Αγία Γραφή ότι είναι αμαρτία να μην πηγαίνουμε στην Θεία Λειτουργία κάθε Κυριακή;



Θεία Λειτουργία – Εμπειρίες

Ερώτηση: Πού λέει στην Αγία Γραφή ότι είναι αμαρτία να μην πηγαίνουμε στην Θεία Λειτουργία κάθε Κυριακή;


Ο Θεός μάς έχει δώσει κάποιες εντολές. Όταν δεν τις τηρούμε αυτό ειναι αμαρτία.

Η Θεία Λειτουργία ειναι το Ιερό Μυστήριο της Θεία Κοινωνίας (Θείας Ευχαριστίας).

Ο Χριστός στο Ματθαίου 26, 26 μας δίνει την εντολή της Θείας Κοινωνίας και αυτός είναι ο λόγος που είναι αμαρτία αν δεν πάμε στη Θεία Λειτουργία:

Ματθαίου 26, 26:

“Ἐνῶ δὲ αὐτοὶ ἔτρωγαν, ἐπῆρε ὁ Ἰησοῦς τὸν ἄρτον καὶ ἀφοῦ εὐχαρίστησε τὸν ἔκοψε εἰς τεμάχια καὶ ἔδιδε εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ εἶπε· <λάβετε φάγετε· τοῦτο εἶναι τὸ σῶμα μου>”.

Επίσης στο Ιωάννην 6, 53-56 ο Χριστός μας λέει ότι όποιος δεν Κοινωνάει το Σώμα Του και το Αίμα Του (=Θεία Κοινωνία) τότε δεν έχει μέσα του ζωή και όποιος Continue reading “Ερώτηση: Πού λέει στην Αγία Γραφή ότι είναι αμαρτία να μην πηγαίνουμε στην Θεία Λειτουργία κάθε Κυριακή;”

Link: Questions & Answers – Orthodoxy


Questions & Answers – Orthodoxy

Αναίρεση του Πεντηκοστιανισμού – Απαντήσεις



Αναίρεση του Πεντηκοστιανισμού

Αν και σε άλλη ενότητα θα ασχοληθούμε γενικά για τις Προτεσταντικές κακοδοξίες, εδώ θα κάνουμε ιδιαίτερη μνεία ενός σημαντικού τμήματος τού Προτεσταντισμού. Εδώ θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα με τον Πεντηκοστιανισμό, όπως αυτός εκφράζεται από διάφορες ομάδες στην Ελλάδα, άλλες με ξένη διοίκηση, και άλλες με Ελληνική.

Κυρίως θα αναφερθούμε στην πιο ενεργή από τις ομάδες αυτές στην Ελλάδα, την αυτοαποκαλούμενη: “Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία τής Πεντηκοστής”, η οποία ξεκίνησε με απόσχισή της από ξένο Πεντηκοστιανό παρακλάδι, και με τη σειρά της έκανε τη δική της επέκταση στη χώρα μας, αλλά και στο εξωτερικό.

Τα παρακάτω θέματα, έχουν γραφτεί και για άλλες αιρέσεις, αλλά έχουν εφαρμογή και εδώ, για το λόγο αυτό τα συμπεριλάβαμε, παρά το ότι ίσως απευθύνονται ιδιαίτερα προς άλλες ομάδες τού ευρύτερου Προτεσταντικού χώρου. Πιστεύουμε ότι είναι αρκετά για να δείξουν σε κάθε άνθρωπο που αγαπάει την αλήθεια, τηνανωτερότητα τής Χριστιανικής πίστης από τον Πεντηκοστιανισμό, και γενικότερα τον Προτεσταντισμό. Παρ’ όλα αυτά, θα συνεχίσουμε να Continue reading “Αναίρεση του Πεντηκοστιανισμού – Απαντήσεις”